Spijt

zondag, 24 september 2006 — zapnimf
  
zapnimf1kleinpaars-op-zwart.jpg  De plicht riep.
Ik negeerde haar.
Met branie.
  
Schuld bekende.
Ik lachte haar weg.
Ze bleef.
  
Slaap wilde me overmeesteren.
Ik vocht ertegen.
En won.
  
Mijn gevoel liet me in de steek.
Behalve dat slechte.
  
Geplaatst in Er zit een poëet in mijn reet.

5 Reacties to “Spijt”

  1. Duvel zegt:
    maandag, 18 februari 2008 at 12:54 pm

    weergaloze fratsen hebben ook een prijs
    zeg maar niets meer

  2. raf zegt:
    maandag, 18 februari 2008 at 12:54 pm

    mooi
    Wie een dikke nek heeft en mooie poëzie schrijft mag een dikke nek hebben.

  3. sahara zegt:
    maandag, 18 februari 2008 at 12:55 pm

    (én geestig!)
    Je schrijft mooi.
    Je bent het ook.

  4. whadde zegt:
    maandag, 18 februari 2008 at 12:55 pm

    Optant
    Chronologie hoeft niet causaal te zijn.
    Hoop ik na volgorde van jou spreken en jou lezen.
    Confessie van schuld en restgevoel is alter en dus mijns
    bekennen dat het aardig toeven is
    tussen her en ver kennen van jou.

  5. frogzkat zegt:
    maandag, 18 februari 2008 at 12:56 pm

    wederom met verbazing geslagen
    zo ik het vorige keer ook meende
    meen ik deze keer ook waar te nemen dat je echt wel dat talent hebt om schone schrijfsels uit je vingers te krijgen
    keep up the good work :)

Reageer

« Tuinieren met zap : bosjes, rododendrons en kuilen

Andermans, eurosong- en eigen kids »