Zo heet dat bij ons, niks moeten behalve onze liggende zaakjes op orde stellen. Dat gaat van deeveedeetjes inhalen, over lectuur veroveren, tot het ridiculariseren van communicatie tot oergeluiden (en andersom). Of gewoon al dan niet statisch zonder gêne liggen stinken. Verheffend! Hemels! Verrukkelijk! Basisbehoefte!
Wij voeren onze bedjesdagen meestal uit als de zaps hun vuile wasgoed een week in papa’s wasmand droppen.
Mijn verbazing wipte dan ook virulent de hoogte in, toen ik met het oog op enige proviandaansleperij, in de nieuwe kleren van de keizer mijn oudste dochter en een vriendinnetje in de keuken ontdekte.
Een vloekende kreet en een kamerjas later, wilde zapoudste ideeën vergaren voor valentijn met haar vriendje. En daarnaast de snoepkast plunderen.
zij (14 jaar) : “Mama, ik wil uit gaan eten met Dennis, maar ik heb geen geld genoeg.” (Lees : ik besteed al mijn zakgeld aan mijn gsm)
ik (matuur genoeg om te weten wat er gaat volgen) : “Spijtig hè?”
zij : “Kan ik op enige financiering rekenen uit jouw portemonnee?”
ik (ziejewel-blik) : “Nope.”
zij : “In dat geval wil ik hier dineren en jullie vijven moeten dan maar opkrassen.”
ik (zijtgijzot-blik) : “Neem dat ventje eens mee voor een pick-nick op de Kalmthoutse Heide… zeer romantisch!”
zij (ook zijtgijzot-blik) : ”Zijt gij zot geworden?”
Enfin, ter inkorting van veel overbodige woorden lanceren moose en ik de prachtigste en vooral goedkoopste voorstellen om haar vriendje van zijn sokken te doen blazen. Zij ziet het vooral materieel. De combinatie ervan zal als volgt uitgewerkt worden :
Knip een leuk kaartje in stukjes en schrijf op de achterzijde een internetadres op van een gelegenheidsblog. Geef hem op voorhand telkens enkele stukjes zodat hij pas op valentijn zelf naar het adres kan surfen. Op je aangemaakte blog plaats je de leukste foto’s van jezelf en jullie beiden en onderaan de boodschap dat hij zaterdag eerstkomend met jou naar de film zal gaan. Onder het motto : veel is niet genoeg zorg je ervoor dat je eerst aankomt en je verstopt een pakje in zo’n kastje voor je tas en tijdens de film geef je hem aanwijzingen tesamen met het sleuteltje zodat hij helemaal overrompeld van de hoeveelheid valentijn ook dat nog mag vinden. Hoop dat er bij hem nog een cola achteraf afkan, want jij bent blut.
Valentijn zelf komt de kroost na een week papa weer thuis.
“En en?” vraag ik, “hoe verloopt je valentijnproject?”
“Bwa… ik heb het maandag uitgemaakt, hij was mijn type niet.”
Volgende bedjesdag, kind, barricaderen we alle deuren en mag jij je ideeën in de buitenlucht blijven zoeken!
dinsdag, 19 februari 2008 at 1:22 pm
Wel, Zap, jij leert je kroost goed op. Mooie ideetjes waren dat voor Valentijn. Maar als het er op aan komt, werkt hun eigen fantasie (wat hier zelfs niet meer nodig was)
btw liggen stinken in je bed?
dinsdag, 19 februari 2008 at 6:51 pm
Hela ! Je bent terug. Goed zo ! Maar ik begrijp niets van de datums bij je post …
Zalig zo’n ‘niets moet, alles mag-dag’ ! Die hebben wij ook geregeld
dinsdag, 19 februari 2008 at 7:16 pm
@Speedy : Genoeg gestonken! Nu terug voorzichtig beginnen met schrijven.
@micheleeuw : ‘k Wil persé mijn archief meesleuren naar hier. De data van de stukjes kan ik aanpassen, maar de reacties (die ik niet allemaal verloren wil zien gaan) niet, dus dat is hedendaags kopie- en past- arbeid.
woensdag, 20 februari 2008 at 7:22 pm
Hola pola, jij blogt weer, ofwa?
* wrijft zich nogmaals in de ogen *
Maar ja, ‘t is echt. En nog schoon ook! Je hebt het originele blauw van dit thema zowaar omgezet naar een warmere kleur. Knap hoor!
En nu? Alles overzetten van je oude blog? Daar zul je een tijdje zoet mee zijn.
woensdag, 20 februari 2008 at 8:06 pm
Holapola jaaah!
Maar nu zijn op mysterieuze wijze al de reacties opzij verdwenen. Heeelp!
woensdag, 20 februari 2008 at 9:10 pm
Ze staan onderaan, zie ik nu. Enfin, dat is ook niet mis.