Dat heet dan gelukkig zijn… een deur die plots opfikt

  

    Als ik er eentje mag bewonderen, dan is het D.

Zij woont nu ruim twee weken bij ons sinds haar woonruimte in vlammen is opgegaan. ‘Opgegaan’ is misschien wat sterk uitgedrukt, maar haar inboedel is zodanig uitgerookt dat ze een vierde ervan mag vervangen.

En dat wicht blijft lachen.

Alle negen ramen in haar woonkamer zijn ontploft, gebarsten of gewoon gesmolten, iedere kamer moet opnieuw geschilderd of behangen worden, de tv en pc zijn onbruikbaar verklaard.

En dat wicht blijft lachen.

Ze moet onze zeskoppige aanwezigheid verdragen.

En dat wicht blijft lachen.

  

De aangestelde schoonmaakploeg, die getraind is om meelevend te handelen, keek raar op toen ze kennismaakten met D.’s humor :

  

- “Oei, wat vind ik hier nog? O, dat cadeautje dat ik nog aan L. moest geven, theelichtjes… zou ze het erg vinden dat ze al eens gebrand hebben?”

  

Na de schoonmaak, popten de verschillende experts weer op, om de definitieve schade te komen berekenen. De huisbazin drentelde mee rond, het waren per slot van rekening haar muren.

  

- Huisbazin : “O o o, ik ben al blij dat ik vandaag niet naar je begrafenis moet, het is gelukkig slechts materiële schade.”

- D. : ” Dat zeg je enkel omdat je niet weet dat ik ook daarvoor een hele goeie verzekering heb, dan had je nu tenminste nog drie chocolade koffiekoeken gehad.”

  

Overal waar ze passeert, of het nu bij de politie is voor haar pv, of bij de mens die het hele gezelschap heeft wakkergebeld, of bij de medebewoners van haar blok, zij is het die met haar relativerende spontaniteit het medelijden en de spanning uit de lucht filtert.

Ziehier het rijm dat ze op een fles wijn heeft geplakt voor al die mensen :

   

Allerbeste heetgebakerde ondergebuur,

lees hier mijn vlammend spijt

voor mijn nachtelijk ongeluk met vuur

en de veroorzaakte rokerige narigheid

  

Het is mijn brandend verlangen,

voor uw begrip te geven : mijn dank

Dat er geen roet in onze relatie blijft hangen

Daarom hier een gloedvolle drank

  

Volgens mij is D. een fundamenteel gelukkig wezen.

Hoe ik dat zo weet?

Omdat ik vandaag een mail met link kreeg van haar zus, die het ook al had opgemerkt, dat niet stuk te krijgen optimisme.

  

Nuns

Vandaag kwam ik in contact met de Nun Study, en dat sprak me zo aan dat ik de literatuur ben gaan uitpluizen. Ik ben op zoek naar verschillen tussen mensen in hun geluk. Sommige mensen lijken er van te houden steeds het slachtoffer te spelen en hebben ergens een vage hoop dat andere mensen daarin geïnteresseerd zijn. Anderen doen hun best om gelukkig te zijn en vertellen dat ook aan hun vrienden. In de wereldberoemde Amerikaanse nun-studie( Danner, Snowdon and Friesen, 2001) wordt dit aangetoond in een studie bij nonnen. Geluk verlaagt stress en verhoogt de efficiëntie op het werk. Dus gaan we snel op zoek naar een handleiding. Lees het hele artikel.

  

 D. : “Nonnen? Die kunnen toch niet anders dan gelukkig zijn?

Alsof die stress hebben. De rekeningen worden betaald, hun taak bestaat uit een beetje vroom te zijn, ze moeten niet nadenken over wat ze zullen aantrekken iedere morgen en ze hebben geen kinderen waarover ze zich zorgen moeten maken en geen vent die voor ergernis zorgt. Kan het nog simpeler?”

  

Voorwaar, lees en toets uzelf.

  

Wij hebben er alvast uit geleerd :

  

Is er een oplossing, dan heeft het geen zin u op te winden.
Is er geen oplossing, dan heeft het geen nut u op te winden.
   

De Dalai Lama