De waarheid en niks dan de waarheid

        

   Omdat je Lalena niks kan weigeren.

   Omdat het deze keer niet is wat je al honderd keer hebt gelezen op een ander, maar kunt snuffelen in telkens andere uitzichten van medebloggers en ik curieus genoeg ben om daar genoegen aan te beleven.

Omdat er praktisch geen tekst aan te pas komt.

Omdat ik dan kan stoefen met het feit dat ik een laptopje met wifi heb, ooit occasie gekocht voor een appel en een ei op e-bay en iedereen die mij uitlacht met dat voorhistorisch ding, maar alla, ik kan toch maar pochen dat ik in openlucht kan bloggen.

   

De foto’s van je blogplek dus.

Je mag jezelf een meter verplaatsen. Dat deed ik… naar boven.

   

Tataaa, zon, groen, een vijver als je goed kijkt en rust langs de rechterkant. Schoon hè.

(Klikklik)

       

      

    

    

  

  

  

Tataaa, zon, groen en rust langs de rechterkant. Prachtig toch?

   

    

      

    

     

  

  

  

En dan nu de waarheid en niks dan de waarheid.

Rechts is zo goed als onzichtbaar vanop het terras omdat die woekerbamboe op de voorgrond het zicht belemmert.

Omdat ik ook wel eens gewoon recht voor mij uitkijk en niet steeds op mijn stoel sta te wiebelen…

    

   

     

    

  

  

  

Tataaa, de ravage die tuin heet en die nog wel even in die toestand zal blijven.

      

Wat ik u helaas niet kan meegeven, is de absolute menselijke stilte die vanmorgen als een waasje over de omgeving hing, enkel het gonzen van de hommels in de kamperfoeliestruik, een paardenhoef dat doorheen de straat klikklakte, trossen kwetterende vogels en het inschenken van onze koffie die enkele decibels veroorzaakten.

Om maar te zeggen dat ik me slechtere blogplaatsen kan inbeelden.