Lentezon en zijn gevolgen
woensdag, 7 mei 2008 — zapnimf
De lucht proeft blauw. Ik ruik een hap groen.
Zoete warmte streelt mij
zo zalig voor de noen.
Het licht golft mij loom.
Geluk is een gele kracht.
Ik geef de kat een zoen.
Dat was niet mijn beste gedacht.
woensdag, 7 mei 2008 at 7:17 am
Poëzie is niet mijn ding maar deze hier kan ik wel hebben. *doet hard haar best om niet luidop te lachen en de collega uit haar concentratie te halen*
woensdag, 7 mei 2008 at 8:24 am
Leuk gedicht vol synesthesie. Prettig om zomaar tussendoor te lezen.
woensdag, 7 mei 2008 at 9:38 am
Wel die zon heeft duidelijk een impact op jouw dichterlijke fantasie! Heel leuk en ‘verstaanbaar’.
woensdag, 7 mei 2008 at 10:39 am
ik zit nu op kantoor
voor het geld, daar doe ik het voor
maar ik zat nu liever op een terras
met veel bier in mijn glas
woensdag, 7 mei 2008 at 11:01 am
Eerst kijkt ze heel dwaas
en geeft dan een krab
daarna nog geblaas
ze vlucht naar de trap.
Ik kijk woppie na
wat pips en nog bleek
en pluk uit mijn bra
een natwarme teek.
woensdag, 7 mei 2008 at 11:50 am
Gezonde en creatieve darmen zou ik zo zeggen!
De productie verloopt vlot en het resultaat mag er telkens wezen
woensdag, 7 mei 2008 at 12:20 pm
[produceert een schaterlach bij de laatste zin]
woensdag, 7 mei 2008 at 4:34 pm
Weet er iemand wat die gekleurde blokjes zijn die plots overal opduiken?
woensdag, 7 mei 2008 at 7:49 pm
Bloedrode schrammen sieren je wangen
woensdag, 7 mei 2008 at 8:14 pm
Als ik een hap groen ruik relateer ik dat niet aan een stralende lentezon.
woensdag, 7 mei 2008 at 8:44 pm
@Elke : ‘Poëzie’ zou ik dit rijmsel toch niet echt durven noemen, maar ‘k ben blij dat je toch efkes hebt kunnen lachen.
@Veerle : Dat is de bedoeling van alles wat hier ooit gepost is ; dat het prettig voor tussendoor is. Meer pretendeer ik echt niet.
@Zeezicht : Ik kan nog simpeler hoor!
Over die avatars, blijkbaar heeft een of andere artistiekeling beslist dat al wie niet bij wordpress resideert, vanaf nu een psychedelisch tekeningeske krijgt ipv die neutrale kop van voorheen. Wel spijtig dat bv Kris en Oortje, die daarvoor wel een mooie avatar hadden, ook ineens vervangen zijn door dat jaren ‘70 behangpapier.
@Dana :
O, dus jij hebt nu geld en zin.
Wat jij dan zeer zeker vermag,
- want ik ben een gierige pin -
mij trakteren volgende vrijdag.
@Hill : Jij hebt dat precies ook al eens meegemaakt è stiekeme kattenkusser. (Ik mag hopen dat je mijn bh toen niet droeg)
@Kris : ‘t Is kak, dat dichtje, wil je zeggen?
@Madame : Hier, een zakdoekje.
@Patrick : Een tattoe ook, maar daarom moet ik het nog niet willen hè?
@Duvel : Spinazie? Broccoli? Sla? Ewel, dat groeit niet zonder zon!
woensdag, 7 mei 2008 at 10:14 pm
Ik zou iedereen wel een zoen kunnen geven met zo’n weer, daar word ik echt zonnig van… zelfs de poes zou ik misschien eventueel mogelijks wel kunnen zoenen, maar gelukkig stinkt hij uit zijn bek, dat werkt afremmend en dus geniet ik - auditief - van zijn gespin wanneer hij van zijn escapades waar hij van allerlei walletjes gegeten heeft, huiswaarts keert… home sweet home, toch…
donderdag, 8 mei 2008 at 8:21 am
Maar, neen! Juist niet. Ik bedoelde gewoon dat die poëet, gehuisvest in je R, mooi werk levert en blijft leveren
donderdag, 8 mei 2008 at 11:22 am
Tip voor Zabrila (en voor al de anderen):
Moet je zeker eens lezen:
“Dagboek van een poes” van Remco Campert
Een boekje van twee keer niks, maar zo lief.
donderdag, 8 mei 2008 at 12:54 pm
Zo schitterend !
Ik geef mijn poezen geregeld een zoen. Al moet ik zeggen dat, nu het warm is en ze aan het ruiven zijn, ik meer haar uit mijn smoel moet plukken dan anders.
@ Hill : Druppels in de nek en de teken zijn weg.
donderdag, 8 mei 2008 at 1:41 pm
Dat is een leuk en luchtig lentegedicht!
vrijdag, 9 mei 2008 at 12:27 pm
Ik proef de blauwe lucht.
Ik ruik de hap groen.
Ik voel de warmte die mij streelt
Ik beaam de gele kracht van Geluk.
Ik geef de kat geen zoen - ik heb geen kat