Slepend weedom

  
   De zielensmart liet zich niet om de tuin leiden,
dus sleepte ik hem mee langs de straatstenen.
Maar zelfs daar raakte ik hem niet kwijt.
   
Ik kon er geen touw aan vastknopen,
maar onmacht des te meer
en tranen
en hulpeloosheid
   
Hij woog.
  

17 Reacties naar “Slepend weedom”

  1. zapnimf Zegt:

    Weeral fictie!
    Maak u niet ongerust!

  2. madameblogt Zegt:

    Het klinkt pijnlijk. Kop op!

  3. zeezicht Zegt:

    Of je plots uit je wolken valt… mooi…

  4. elke Zegt:

    Mooi geschreven. Hoe doen jullie dat toch?
    Even was ik bang dat er een depressie-stok werd doorgegeven maar blijkbaar is ‘het niet van dat’. Gelukkig.

  5. mieke Zegt:

    yep, totally recognizable! of zoiets toch.
    Tis toch precies een beetje een depri -wolkje dat in vlaanderen rondzwalpt, niet?

  6. Duvel Zegt:

    Gij met uw fictie. Ik zit hier mijn kans af te wachten en je maakt me blij met een dode mus. Dat is pas pijnlijk

  7. Margo Zegt:

    jamaar, waarover gaat dat hier eigenlijk?

  8. micheleeuw Zegt:

    Doet nog meer pijn dan tandzeer ! ;-)

  9. Chelone Zegt:

    Ik hou erg van de beeldspraak in je eerste strofe.

  10. annava Zegt:

    Schoon schoon schoon.
    Ook ik dacht even dat je een wat-voel-ik-me-toch-rottig-vandaag bui had. Gelukkig voor jou is het niet zo.

  11. zapnimf Zegt:

    @Madame : Kop is op hoor!

    @Tantieris : Ja? Euh… merci.

    @Zeezicht : Sorry… de wolken zijn nog steeds roze.

    @Elke : Is’t depressieweek in blogland? O?
    Hoe je dat doet? Er komt je een beeldspraak op, zo ineens : om de tuin leiden. Je neemt dat letterlijk en je borduurt wat verder. Zo simpel. Ik heb wat met de letterlijke en de figuurlijke betekenissen allebei te gebruiken en te mixen.

    @Niki en Hilde : Sorry dan dat ik niet wat vrolijker uit de hoek kwam. ‘k Word liever herkend als ik lapzwans.

    @Mieke : Oh neen, gij ook al!

    @Duvel : Tssss leedvermaak met dooi dieren, schoon schoon.

    @Tulp : Hier, een zakdoek, maar pas op, er zit al een dikke groene in.

    @Margo : Er komt ineens een hoop collectief herkenningsverdriet naar boven… kanikerwataandoen?
    Dat gaat hier over pijn, verdriet en onmacht dat je met je meesleept.

    @Micheleeuw : ‘k Weethetnogzoniet, als je zenuw blootligt… dat doet toch ook heel zeer.

    @Chelone : Het is ‘m bijna altijd om de beeldspraak te doen, merci.

    @Annava : Soms wel hoor! Maar dan ga ik wat wonden likken ipv bloggen.

  12. Zabrila Zegt:

    triestig, … maar ik vind het eigenlijk geestig door al die woordspelingen! Tuin en straat, smart die weegt, … ongelooflijk wat jij in enkele woorden kan steken!

  13. Kris Zegt:

    Weer heel Zap!
    (wat de kunst van het dichten betreft, uiteraard)


Reageer