Om de voeling met de werkenmens niet te verliezen, zou ze mee met moose en mij aan de kassa mogen zitten. Dat zou haar goeddoen!
Natuurlijk voorzag ik dat ze – vegeterend vanuit haar luie zetel – een smoes zou verzinnen om zich niet te hoeven oprichten.
Sms : Is het de moeite nog om af te komen? Want ik moet nog in de douche met inbegrip van haar wassen.
Het was nog vroeg. Dan durft een mens zich uit te laten in domme voorwendsels die nergens op slaan. Tenzij als een tang op een varken.
Het rekenwonder dat in mij huist, telde uit dat haar uitgebreide douche, vermeerderd met haar gewoonlijke rijstijl haar ongeveer op hetzelfde aankomstuur zou brengen als de reeds gewassen zapmoose. Zo geschiedde.
We kunnen haar vanalles aanwrijven, maar geen gebrek aan eerlijkheid.
“Zeg, ik moet toch geen florale belangstelling te veinzen hè?”, hief ze haar koffiemok naar de thermoskan, onderuit gezakt op een terrasstoel met haar rug naar de tuin.
Naast haar groene onverschilligheid presenteerde ze ook een culturele desinteresse, want toen iedere aanwezige opsprong om de schilderijen van Annemie een plaats tussen de bomen te geven, herinnerde Huisvrouw zich plots minstens vijf contactpersonen die op precies dit moment door haar wilden gebeld worden per gsm. Om groetjes over te brengen. Om eens dag te zeggen. Of de echtgenoot nog leeft. En de kat? O? Die was verleden jaar al heengegaan?
Pas toen het laatste kunstwerk zijn bestemming had gevonden, haakte ze in. Of ze nog een koffie kon krijgen?
Toen ze na de middag uiteindelijk toch eens een kijkje nam tussen de perkjes, geraakte ze weliswaar onder de indruk van dit alles :
” Een betonneke zou hier niet misstaan. Hoeveel auto’s zoudt ge dààr niet op kunnen parkeren?!”
Of
“Oh, mijn uitgedrukte peuken zijn al door het ecosysteem opgenomen! Absolute absorbsie.” Tot ze haar sacoche optilde.
Kortom, het is een schandaal op zichzelf, die Huisvrouw. Maar je kan er open tuindagen vol mee schateren.
Ook te bestellen voor al uw feestjes en familiebijeenkomsten van allerlei aard.
Provocatie verzekerd!
Contactadres manager : zapnimf@gmail.com
maandag, 6 juli 2009 at 6:30 pm
Schitterend ! Amai als jij geen inspitarie meer hebt …
maandag, 6 juli 2009 at 7:27 pm
nog een geluk dat je haar niet meegenomen hebt naar de vlaanders :-p
maandag, 6 juli 2009 at 9:11 pm
Niet te doen dat mens, hè. LOL
Kan ik haar nu al boeken voor april 2010?
maandag, 6 juli 2009 at 10:23 pm
Het is precies geen ‘Groene jongen’ die huisvrouw
maandag, 6 juli 2009 at 10:55 pm
Jullie zaten zowaar in mijn achtertuin! Had ik het geweten…
maandag, 6 juli 2009 at 11:32 pm
Op het gebied van babbelingskes moeten jullie zeker niet voor elkaar onderdoen.
cfr. de eindeloze gier- en grimaspartijen toen de twee motorrijders binnen kwamen.
dinsdag, 7 juli 2009 at 1:21 pm
Laat het ons zo zeggen Zap, in antwoord op je comms bij mij, beter met de Huisvrouw in de tuin dan met Blahkind op Werchter
Ik zou er idd niet meer tegen kunnen…
dinsdag, 7 juli 2009 at 8:59 pm
Heb uren later de niet-geabsorbeerde peuken los in mijn sacoche gevonden, die waren natuurlijk uit het lege pakje gevallen. Stom ecosysteem.
zaterdag, 25 juli 2009 at 12:35 am
ah, ze is dus toch gekomen. Maar wel op haar gemakske zodat ze de rest niet moest zijn of wa?