Wij zijn niet kleurloos. Straks misschien wel opgebrand.

  

   Na dit.
En dit.
En dit.
En dit. (Dan bedoel ik de muurstrook boven onze kop, slimpies.)
En het terracotta+bruin+nikskleur in onze living…
 
…waagden we ons deze zomer aan de herbekleuring van de overloop.
 
 
 
Tesamen met de laatste fase van de kurk. Weetunog? (als u niet meer weet)
 
Maar waarom bouwen ze aan zo’n overloop een kathedraal van een traphal, zowel naar boven als naar beneden? Die oppervlakken verschuiven we naar een later schilderstadium, als we er echt zin in hebben. (Jaah, écht zin! Superzin! Duizelingwekkende zin!)
Ondertussen hopen we stilletjes dat we niet gaan zelfontbranden, telkens als we de overloop passeren.
Feeling hot hot hot!