Potkots aka maaltje beton, eten met uw ogen dicht

  

   Waarschijnlijk is het geen geheim dat mijn nutritieve begaafdheden amper een bedenkelijk niveau halen.

Wat me niet belet om op andere blogs met grote ogen naar geslaagde kookresultaten te staren. Na meer dan drie ingrediënten flipt uw zapnimf pardoes tot in het keldergat. Zoveel eetwaar om tegelijk te prepareren kan zij niet aan. Trouwens, Aldi heeft in zijn kruidenrek enkel muskaatnoot, zout, peper, paprika en iets groens. Teveel exotica op uw eten is er mijns -beperkte- inziens ver over.

 

Snapt u nu waarom u altijd uw eten zelf moet meebrengen naar hier?

 

Maar we hadden het over aardige keukenactiviteiten. Eentje waar een bak champignons aan te pas kwam in een pan. Uw zapnimf dacht die een beetje op te leuken met kippenkruiden. Jaahaa, ook al weet zij dat paddenstoelen niet eens van ver banden hebben met kippen, toch vond zij dit een grandioos idee, het uitvoeren waard. Die euforie duurde tot zij het resultaat proefde. Zoutzoutzout!

 

‘Ach, wie thee in een vaas kan bereiden en aardappelen als plastieken kunstwerk kan verkopen, die is allicht vindingrijk genoeg om de wegwerp van de groenten te vermijden’, troostte ik mezelf tijdens een wolkje aanstormende radeloosheid. 

Zo geschiedde dat ik binnen grijpafstand nog een bloemkool de magnetron in stompte, daarna een handvol geschilde aardappelen en ter neutralisatie van het zout mixte ik het geheel alsof we allen de nakende maaltijd tandloos waren.

Moose smeet nog een bevroren gemarineerd lamschijfje op de tafelgril. (Whoewoe! Dat is doen alsof we barbiekjoewen, maar dan op elektriciteit.)

 

Tegen alle verwachtingen in : LEKKER MAAT!

 

Misschien moet ik in ‘t vervolg nog een beetje aan de lay-out van de presentatie werken?