Een rondje zielkunde voor mij, mijn vet en mijn trauma’s

   Onderhand zou ik toch al wel een korting mogen krijgen op de parkeerkosten. Voor de vierde keer holde ik naar een afdeling om me te laten doorlichten.

Op 22 september werd ik door een weinig empathische psychologe ontvangen. Per slot van rekening wist die mevrouw dat ik daar kom omdat ik een gewichtsprobleempje heb en dan hield ze mij een stoel voor waar je eerst om de armleuningen moet kronkelen (‘ploep’ heup 1 en dan nog eens ‘ploep’ heup 2) om dan behoorlijk verankerd te zitten voor de rest van het uur.

De sessie begon dus met haar excuses en mijn afkeurend geklik van de tong. De rollen moeten vanaf het begin duidelijk zijn, nietwaar.
Het moet gezegd, de dame deed haar best om te vissen naar vroegere inbreuken op mijn tere zieltje, maar ik moest heel hard nadenken en dan kon ik nog geen trauma verzinnen. Sorry hoor, ik schijn dat eenzame dikkertje te zijn dat nooit gepest werd.

Of ik soms zonder reden boos werd? (Euh… jawel, maar ik besloot die eigenschap een tikkie bij te schaven tot een niet schreeuwlelijk krel, maar iemand die heel soms eens uit haar slof schiet, per ongeluk, zo heel af en toe, nauwelijks, zelden, een keertje maar.)
Of ik last heb van PMS? Pré, après en pendant zelfs. Met tussenpozen.
Wat mijn verwachting/doel is van deze ingreep? In leven blijven? Een tweede carrière als model! Komaan, iedereen weet toch dat het juiste antwoord : de gezondheid vooruithelpen, is.

Naar het schijnt zal ik ook niet tot het ideale gewicht verdwijnen, maar tot 70% van wat ik eigenlijk zou moeten afbranden. Dat is allang goed hoor, ik ben niet zo veeleisend. Als ik terug kan dansen, fietsen, achter Menck met een bijl lopen

Of ik al gedieet had. Hoe ik me daar (vroeger) bij voelde. Je mag eens raden.
Of mijn ouders dik zijn.
Of mijn kinderen dik zijn. (Vraag alstublieft niet hun geboortegewicht!)
Of we niet een klein beetje marginaal zijn. ‘t Is te zeggen, ze verpakte de vraag als een hengelen naar mijn voedingspartronen.
Of mijn zelfgebakken brood zo lekker is dat ik er niet meer van kan stoppen met eten. (dit is een strikvraag, want ik had toen nog geen broodmachien)
Of ik niet gewoon een zwak karakter ben dat een gemakkelijke oplossing wil voor haar probleem : euh… ja?

Ondanks niet voldoen aan het clichébeeld van welbevinden (of net niet) en het ontbreken van het zwaard van Damocles, noteerde de bedrijvige psychologe dat ik mentaal de operatie aankon.

Dat dacht ik ook!
En zorg nu voor andere stoelen.

En toen zakte mijn onderbroek af.

 

(gastric bypass / maagverkleining 10)

41 Reacties to “Een rondje zielkunde voor mij, mijn vet en mijn trauma’s”

  1. Leen* Says:

    Is het daarmee dat gij de laatste tijd zo vaak tegen de grond ging met uw fiets?
    En wat heeft het geboortegewicht van de kinders ermee te maken?
    Ik was al blij dat die zoveel wogen, dan was dat er toch al af!

    • zapnimf Says:

      Hmm, nee, dat fietsvallen ligt eigenlijk gewoon aan mijn eigen klunzigheid.

      Geen flauw idee (iemand?), maar iedere keer kwam dat terug. Tussen de 3,100 kg en de 4,400 kg, maar op grammen na weet ik dat niet meer hoor.
      En mijn ouders kunnen ook twee keer in mij.
      Ik veronderstel dat ze naar iets genetisch zoeken?

  2. tijdtussendoor Says:

    Wat een parcour….maar hoe is het nu met je?

  3. zeezicht Says:

    Allé, je bent dus goe bezig, mag ik hieruit opmaken?
    Het is goed dat je alles bijhoudt op je blog,
    dan kan je na -tig jaren alles nog eens nalezen en ofwel lachen of je verwonderen. :-)

    • zapnimf Says:

      Ja inderdaad. Al vrees ik soms dat al dat medisch gepampel anderen vervelen, maar ik moet voor en van mezelf toch chronologisch volledig zijn.

      En eigenlijk had ik zoiets graag gelezen voor ik met dit alles geconfronteerd werd. Helaas, mensen verliezen zich niet graag in details. Ikke wel.

  4. veerle Says:

    Je was beter naar de obesitaskliniek in Nederland geweest. In een reportage van Zembla (toevallig over het soort operatie dat jij ondergaan hebt) zag ik dat ze extra brede WC’s hebben om het hun patiënten comfortabel te maken. Ik veronderstel dus dat hun stoelen ook zullen meevallen.

  5. Christel Says:

    Binnenkort zakt uw onderbroek af zonder dat uwen elastiek eruit schiet zunne… :-)

  6. HertogJan Says:

    Ach, psy’s…….
    Hopelijk bekruipt u nooit de neiging hen te gaan overschatten; die mensen proberen ook maar de kost te verdienen.
    Het siert u dat u zo coulant empathisch gebleven bent ;-)

  7. Mme Zsazsa Says:

    Ik vind dees de leukste maagverkleing ooit.

  8. Mme Zsazsa Says:

    Allee, dat heet anders zeker, of mogen we dat gewoon zo blijven noemen?

    Je plaatst de reacties te snel achter elkaar. Rustig aan.????

    • zapnimf Says:

      Misschien moesten we dat eens aan de maagpolitie vragen…
      Tuurlijk, ik zeg dat zelf ook omdat al de rest bekakt klinkt.
      “Yes my dear, I have a gastric bypass.” Duh.

      Zeg ‘t m dat? Dan zal je te rap typen zeker? Wees blij dat er geen code is! Uh uh.

  9. micheleeuw Says:

    Blij dat je weer terug bent en alles goed is verlopen. Laat die kilo’s nu maar verdwijnen ! :-)

  10. Nina Says:

    Moh! Ze is terug onder de levenden precies, welkom terug!

  11. Menck Says:

    Dan speel ik nu een liedje voor je. Hou je bijl maar klaar.

    * Loopt – weeral – snel weg *

  12. ariadnesdraad Says:

    Je bent weer terug en helemaal in vorm! Goed zo!

  13. Tosca Says:

    Ach, dik of dun of gemiddeld, als mensen zich maar goed in hun vel voelen. Zelf vind ik vanalles mooi : slank, gemiddeld, iets minder slank, iets dikker. Maar dat komt omdat ik nogal gefocust ben op de soul van mensen. Ik heb twee collega’s die een gastric bypass hebben. Er zijn mensen die dikker zijn maar veel geld hebben om zich goed te kleden. Er zijn mensen die juist op de grens van normaal en iets overgewicht zijn zoals ik met een BMI van 25. Naar het schijnt het ideale BMI om 100 of meer te worden.

    • zapnimf Says:

      Ik ken er ene van Knokke die beweerde dat hij 1000 zou worden op zijn vitaminepreparaten. Eilaas, ligt sinds 2008 onder de zoden. Aaaaajaaaa.

      Mijne soul was altijd al in orde, maar helaas woog hij wat te zwaar voor mijn knieën om hem te dragen. Dat gaat hier niet over goed kleden of ijdelheid, maar om op een gezond gewicht te blijven. Als dat tegen bmi 25 is, ga ik daar zelfs niet rouwig om zijn. Maar volgens de gespecialiseerde boekskes kan ik op ieder moment doodvallen met deze bagage.

      Maar wat je daar zegt over goed in je vel voelen, daar ben ik het helemaal mee eens en iedereen mag de vorm hebben waar hij zich goed bij voelt.

      • stefdenflater Says:

        Kan best zijn maar ik heb een paar collega’s, zo mager als latten die echter vooral leven van alcoholische dranken en voor het overige zelden een deftig maal nuttigen. Hun gewicht mag dan idealer zijn dan het mijne, hun gezondheid is zeker niet beter.

  14. Margogogo Says:

    Ze hebben intussen je kennis van het correcte AN mee verkleind precies?
    ‘t Is dikkerDje. Met een kleine -d. Foei Zapnimf!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 71 andere volgers