Formicaaaaaaa -huiveringwekkend- deauuuuuuu

zapnimf1wit-op-donkerroze     Sanseveria, moose en ik wandelden over de vrijdagmarkt in Antwerpen. Op een vrijdag zelfs.
De laatste spullen werden verkocht. De noen liep af.
“Oooooaaaaaaoeoeoeh!” exalteerde zij onverbloemd.
Tjonge, dat mens kan toch overdrijven, zie je dat nu van mij?
Tegelijk wees ze op een allerschattigst houten kastje dat net van eigenaar verwisselde.
“Sja, jammer,” reageerde ik, “maar je zou het toch niet kunnen meepakken. Je bent met de trein.”
De hondsdolheid bleef van haar gezicht te lezen en de vinger wees nog steeds naar de plaats waar het meubelstuk ondertussen verdwenen was. In het zicht openbaarde zich het mottigste tafeltje ooit. Verstopt achter het kastje van zonet. Versleten. Vergeeld. Met zo’n ouderwets tafelblad : plastieklaminaat van kunsthars.
“For-mi-caaaaa!” blèrde ze, “Formicaaa… zo formidabel!”
Moose en ik stuurden elkaar een blik toe van : Ojee, van lotje getikt, die Sanse.
En maar janken omdat ze die tafel om praktische redenen aan haar voorbij moest laten gaan.
Mijn aanstaande en ik namen haar ieder bij een arm en trokken haar op haar knieën verder.
Mijn oor tuut er nog van : Formicaaaa.
Jakkes, voor altijd geboekstaafd in mijn beleving voor mensen met een inferieure smaak.

Hoe onnatuurlijk het ook klinkt. De vriendenkring geraakt stilaan verzadigd met die retro-rekels. Dan gaat het over gehaakte potsen waar zelfs mijn moeder in de jaren zeventig niet mee buiten durfde of over stofjes waarvan je terstond een geestverwarring van opscharrelt. Of de visuele explosie in de hersens, die je ondergaat als ze behangpapier gaan vergelijken. Of kinderen die worden opgetut alsof ze de nakomelingen van Ziggy Stardust zijn.
Och kom, ik vergeef het hen, als ze maar leutig genoeg zijn.

Ahaaa! Een week geleden ontpopte er een interessante ontwikkeling in de familie. Mijn ouderwetse wraak zal zoet zijn.
Mijn ouders vonden op hun zolder hun eerste keukentafel terug met stoelen die er niet eens bij horen. Toen al niet. Die zolder maakt momenteel een latewinterschoonmaak mee. Dat afgrijselijk geval moest weg. Uit het zicht. Voor ze er een ranzige uitslag van opliepen, van het idee alleen al zo’n tafel te bezitten. Eén oogopslag van mijnentwege en ik herkende wat ik sinds die vrijdag in de zomer probeer te verbannen uit mijn systeem : formica.

Elke liet al weten dat ze geen plaats heeft voor dit wondermooie designstuk. (lulkoek, Elke, lulkoek, je wil zoiets kotsopwekkend gewoon niet in huis)
Sanseveria kon per toeval de meegestuurde foto’s van de mail niet openkrijgen. (kletsica, Leen*, kletsica in het kwadraat.)
Edoch, speciaal voor haar, post ik mijn heerlijk tafeltje met vloekende stoelen in het openbaar en zal zij een van de dagen mijn gezelschap mogen verwachten met in de kofferbak vier witte zitplaatsen met een rood tafelblad op poten.
Geen dank, beste Leen*.
Oja, in een van de verlengstukken zit een zaagsnee. Jeweetwel, onze pa die wat onvoorzichtig met de cirkelzaag omsprong, maar gezien de formicaaaaaa, is dat geen enkel bezwaar, I presume?

DIGITAL CAMERA DIGITAL CAMERA DIGITAL CAMERA

About these ads

47 Reacties to “Formicaaaaaaa -huiveringwekkend- deauuuuuuu”

  1. AnneTanne Says:

    Een en ander doet mij vermoeden dat wij wel eens generatie-genoten kunnen zijn.
    Als peuter zat ik aan dezelfde tafel (nee, iets donkerder rood) en op zo’n zelfde stoel maar dan in ‘t rood mijn bokes op te eten…

  2. veerle Says:

    Oh, is dat terug in? Wij hebben hier ook nog zoiets op zolder staan. Alleen is het tafelblad bij ons gewoon wit. Dan is het plots niet meer in, zeker? Dju toch…

  3. Eilish Says:

    Die stoelen stonden vroeger en masse in de refter van onze school, de tafel ook maar maagdelijk wit dan (ja, een nonnenschool)

  4. Christel Says:

    We hadden die vroeger ook! Onze tafel was wel indentiek aan de stoelen. Ik denk zelf dat ons moeder die ook nog op de zolder staan heeft. Ge weet wel onder het mom van: “As ge bezoek krijgt, kunt ge beter stoelen teveel hebben dan te weinig!!!

  5. Menck Says:

    Een mooi retrostuk kan ik zeker pruimen, maar wat je hier voorschotelt komt er bij ons toch niet in.

  6. micheleeuw Says:

    Ik denk dat heel Vlaanderen nog zo’n tafel en stoeltjes heeft gehad en wij ook …

  7. ysabje Says:

    ik vin da best tof. maar geen plaats he ;-)

  8. bentenge Says:

    Ik ben nog altijd op zoek naar *.

  9. De Fruitberg Says:

    Hehe . Hier thuis vroeger ook van ‘t zelfde. Neen bedankt.

  10. Leen* Says:

    Die ‘formidabel’ hebt ge er ook maar tussen gezwierd omdat het schoon allitereert!
    Ze komt trouwens niet in mijn keuken te staan (dat zou nogal vloeken met de rest), maar ik ga er met veel liefde al mijn gordijnen op omtoveren tot jaren ’70 broeken en kaftans!

  11. Stef Den Flater Says:

    Dat geeft een flashback: wij hadden ook zo’n tafel in de keuken. Alleen was de onze wit. De stoelen waren identiek als op de foto hier. Geen idee wat er met die tafel precies gebeurt is. Die heeft mijn broer mee gekregen toen hij alleen ging wonen, is ook mee gegaan toen hij naar Roeselare verhuist is maar wat er daarna meer gebeurt … Ik word er niet bepaald wild van.

  12. Hilde Says:

    ja, wat waren ze afgrijselijk lelijk die formicakeukentafeltjes en bijhorende (of niet bijhorende) stoelen! hahaha, leuk hoe jij er over schrijft!!!

  13. Joke Says:

    Ook wij hadden dergelijk keukenmeubilair, enkel in de witte, licht gespikkelde versie. Ik vond dat aartslelijk, ongezellig en vooral koud aan de ellebogen. Nu kan ik dat ‘design’ meer waarderen dan destijds. Maar dat heeft waarschijnlijk met nostalgie te maken. Maar ‘k moet het niet hebben hoor, haal je geen vreemde ideeën in je hoofd. Probeer eens bij de straatstenen!

  14. bart Says:

    ooh! Flashback naar het lospeuteren van die zwarte zijband, en er weer in moffelen, en weer lospeuteren, en er weer in… uren heb ik mij daar mee beziggehouden terwijl mijn eten ondertussen koud werd, en dat in het pre-microgolf tijdperk.

  15. Madam Frutsel Says:

    Phahaha, mijn ma heeft nog steeds exact dezelfde tafel in de keuken staan. Daar aten wij met z’n zessen aan, gans ons leven lang en daar is dus nog niets aan! Kwaliteit is ‘t in elk geval. Maar ik heb geen adoptieplannen, danku :-)

  16. HansDeZwans Says:

    Ik heb met mijn gat op dezelfde stoelen gezeten. (dit schept een band, vind je niet?)

  17. pharailde Says:

    Gelukkig heb ik daar nooit ofte nimmer moeten mee leven, noch bij mijn ouders, noch in ons eigen huishouden, en dat mag gerust zo blijven.
    En heel die retro-trend versta ik ook niet goed: heel veel dingen vond ik in de jaren zeventig al spuuglelijk, en nu ik dat overal terugzie, vind ik dat nog steeds

  18. Affodil Says:

    Ergens begint zich bij mij ook nog een jeugdtrauma te roeren. Iets van “Eet uw bord leeg. Anders blijft ge zitten tot het op is” Ook in ‘t rood volgens mij.

  19. zeezicht Says:

    hahahaha… ik zie mijn eerste tafel met stoelen! Daar hoorde ook nog een kast bij in grijs, geel en blauw! Een Amerikaanse keuken heette dat toen!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 70 andere volgers