Beware voor frommelkopje op kousenvoeten

  
zapnimf1kleinlichtroze-op-wit.jpg    Stel, humo komt langs, omdat ik ondertussen al zooo beroemd ben met mijn 1000 pageviews (waarvan er vijfhonderd van mijzelve, aangeklikt onder invloed van een niet te stuiten beginnerstrots, maar soit) en omdat ik toch niks van enige maatschappelijke relevantie uit te brengen heb, krijg ik die mallotige vragen van ‘Tussen hemel en Hel’ een week op voorhand toegespeeld.
Wel, het kostte me slechts een uur van mijn voormiddag om aan de lijve te ondervinden wat de hel is.
Winkelen in de Aldi op woensdag iets over negen!
Voorzien van een lijstje waarop ik zorgvuldig en kalligrafisch ‘appelsiensap’ en ‘vuilniszakken’, de twee vergeten items van de vorige shopsessie, had neergeklad, toog ik blijgemutst naar de supermarkt.
Zowel het rekje van het fruitsap als dat van de zakken was leeg.
Hmz, opdoffer, maar het hield me niet tegen met consumeren. Kwiek troostte ik mezelf met wat extra etenswaren en andere noodzakelijkheden die ik al in veelvoud opgestapeld heb liggen thuis. Geleerd van mijn grootmoeder zaliger, je weet nooit of er morgen een oorlog uitbreekt. Ah! En dan heb ik toch oorstokjes in overvloed!
De rayon van de eenmalige spullen vermeed ik met opzet. Vandaag had ik geen zin om te vechten.
Anderen wel.
Zelfs vanop afstand zag ik dat bloeddrukmeters geschikt blijken om mekaar mee af te troeven, bejaard of niet. Trekken, duwen, krabben en verbaal gewelddadig… ondersteboven in zo’n vergaarbak. Niks mis met jullie bloeddruk als jullie nog zo vief kunnen uithalen hoor, probeer eens een abonnement van de plaatselijke boksclub.
Aan de kassa nam ik de negentiende plaats in. Achter mij stond een zeer opvallend frommelhoofd, met lange armen en benen eraan. Het genre waarvan je in de wachtkamer van de dokter wil dat hij de persoon voor je is, makkelijk om je beurt te onthouden.
Terwijl ik over mijn schouder nog eens keek naar het batterende volk, gleed mijn oog over een pak rijst. Rijst! Iets dat ik al eens gaar heb gekregen zonder microgolfoven, meegraaien dus die handel! Ik trippelde over een half dozijn bewusteloze geriatrische medemensen, gritste mijn maaltijd voor morgen mee en hinkelde sportief weer de rij in. 
Om nog net te zien hoe frommelkopje zich in het ontstane gat voor mijn karretje wurmde. Dat kuddedier achter hem maakte aanstalten om dezelfde strategie uit te voeren.
Wijdbeens ging ik voor het opvallend figuur staan en monsterde hem van kop tot teen met mijn ‘gijstoutekleineblik’. Zijn friemels kleurden in dezelfde tint als zijn haar en al buigende trok hij zijn winkelwagentje achterwaarts en botste pijnlijk op de gevolgde meeloper. Ik slikte mijn opwellende compassie in en plaatste me terug in oorspronkelijke positie.
Toen het bijna mijn beurt was om de waren op de band uit te stallen, stak de plaatselijke Aldibaas schichtig zijn nek uit het kantoortje. Prompt werd hij overvallen door een massa bloeddorstigen die wilden weten waar al die vier in een draagbare multimedia player buitenkansjes waren.
“Ze hebben er slechts vijf geleverd”, hoorde ik hem nog piepen, bedolven onder een berg van protest.
“Die wraaklustigen toch,” dacht ik, “vier in een draagbare multimedia player… geen flauw idee wat het is, maar het klinkt alvast overbodig. Om daar nu zo’n amok over te maken?”
Ik betaalde, schudde een keer frappant met mijn wattenstokjes naar het klootjesvolk en majestueus zeilde ik naar buiten… ‘Boecht van Dunaldy” neuriënde van CPX.
  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: