Spijt

  
zapnimf1kleinpaars-op-zwart.jpg  De plicht riep.
Ik negeerde haar.
Met branie.
  
Schuld bekende.
Ik lachte haar weg.
Ze bleef.
  
Slaap wilde me overmeesteren.
Ik vocht ertegen.
En won.
  
Mijn gevoel liet me in de steek.
Behalve dat slechte.
  
Advertenties

5 Reacties to “Spijt”

  1. Duvel Says:

    weergaloze fratsen hebben ook een prijs
    zeg maar niets meer

  2. raf Says:

    mooi
    Wie een dikke nek heeft en mooie poëzie schrijft mag een dikke nek hebben.

  3. sahara Says:

    (én geestig!)
    Je schrijft mooi.
    Je bent het ook.

  4. whadde Says:

    Optant
    Chronologie hoeft niet causaal te zijn.
    Hoop ik na volgorde van jou spreken en jou lezen.
    Confessie van schuld en restgevoel is alter en dus mijns
    bekennen dat het aardig toeven is
    tussen her en ver kennen van jou.

  5. frogzkat Says:

    wederom met verbazing geslagen
    zo ik het vorige keer ook meende
    meen ik deze keer ook waar te nemen dat je echt wel dat talent hebt om schone schrijfsels uit je vingers te krijgen
    keep up the good work 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s