Lager gelegen hirsutisme, om een abba’ke mee te draaien

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-wit.jpg   Vanmorgen, toen ik al wel wakker was, maar mijn gezicht en ingewanden nog niet, ontving ik, die van ver geroemd word om mijn polyglotterij, een sms waarvan de prut me uit de ooghoeken schoot :

“Zasto si mis djelovao tuzno kakovo je larin govno danas ljubi te zenica.”
  
Eerst dacht ik nog dat die duivelse duvel via slinkse methodes aan mijn gsm-nummer was geraakt en me een te ontcijferen boodschapje stuurde alla :
  
“Bolle teut, kom hier dat ik je € 100 betaal om mijn addergebroed te vieren in mijn garage.”
  
Tot ik besefte dat het stokje dan echt zou krakken onder zoveel gekheid, dus die optie verwierp ik alras.
    
Ondertussen ben ik meer geneigd om te geloven dat Radovan Karadzic, waarover ik al wel eens lelijke dingen heb gedacht in het verleden, met me wil afspreken in Zenica.
Met mijn wijsvinger verzamelde ik de verspreide prutbroksels en mijn moed en ik stuurde terug :
    
“Radooke, mijn zondags kleedje zit in de was, ik krijg zo meteen bezoek van mijn homovrienden en ik zou je trouwens liever zien in Den Haag. Liefs, zap.”
    
Telkens als ik aan F. en C. denk, peter en bijpeter van de jongstleden jarige, loop ik over van warmtegevoelens. De schatten.
Tevens de hoofdrolspelers van de meest memorabele trouwpartij van 2005. Nooit zoveel deelnemers van ‘de (roze) familie’ meegemaakt als op die plechtigheid.
En alle clichés zijn waar… die venten kunnen dansen! Ik heb er met coiffeurs, verplegers, bloemisten en een dokwerker gepraat (kijken mag, aankomen niet), allemaal om ter lekkerst. De wereld zit oneerlijk in mekaar.
In de namiddag had mijn jongste met haar acrobatisch stuk taart het kostuum geruïnneerd van F.’s vader. Om nog meer onheil te voorkomen en omdat ik graag eindes meemaak van feestjes liet ik de zappies tijdens de avondfuif achter bij een babysit.
Een van de twee eega’s verdween voor een half uur en gaf met een pasgeschoren lichaam een prachtig dragqueenshowke weg voor de andere ondertussen onwetende panikerende helft. Het buffet, verstopt in een aparte kamer werd een pleisterplaats om bij te babbelen met jan en alleman en op de dansvloer wilde ik niet onderdoen voor al die lenige jongelingen.
Uiteindelijk brak het moment aan dat het laatste heterokoppel de zaal verliet en ik nog de enige was die mijn paringsdrang wil uitvoeren met iemand van een andere sexe. Maar ach, wie let er nu op een swingende zapnimf? 
Terstond ging als afgesproken alle bovenkledij uit, behalve die van mij en een corpulente teddybeer. En niemand die mij probeerde te overhalen om hetzelfde te doen, ik was zowaar in mijn gat gebeten door zoveel niet interesse in mijn bovenlijf! 
Wie nog denkt dat in het milieu het ontbreken van het borsthaar een visitekaartje is… keep on dreaming! Ik heb nog nooit zoveel borsthaar (en piercings) bij mekaar gezien. Ik waande mij Alice in harig Kylie Minogue land. Waarbij Alice – een beetje ongelukkig uitgedrukt – de ene haarbol niet van de andere kon onderscheiden, daar ze er allemaal eender uitzagen : kaal met ringbaard, zwarte t-shirt met lederen broek.
Waaai em cie ééééé!
Het fijne van die lieverds is, dat ze zich niet inlaten met rolpatronen. Toen we nog met twintig man aan de opkuis begonnen, mocht ik delegeren en zij voerden netjes uit.
Uhu, ik heb vrienden die hun wereld kennen… u mag nu allen even jaloers op me zijn!
  
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s