Het eigen leven van mijn hersenpan

  
zapnimf1wit-op-paars.jpg   Dat schrijven van gisteren was een folieke.
Beetje spelen met woorden.
Toch een stuk of wat reacties gekregen, niet allemaal zichtbaar, dat mijn begrijpbaarheid ver te zoeken is soms.
Nu dacht je toch niet dat ik daar rekening mee zou houden?
Ha ha ha!
Maar vandaag wel, noem het een tegemoetkominkje en vooral… simpel past bij mijn brein van vandaag. Me dunkt dat het aan zijn winterslaap is begonnen. Ergens in de gekrochten van mijn schedel heeft het beslist van mijn loeten niet meer te volgen. Het eist zijn slaap op en dat heb ik geweten.
  
Mijn werkwoensdagen dit schooljaar kenmerkten zich tot hiertoe door zalige rustige jobjes, in de periferie van het klasgebeuren en niemand die mijn werkschema op die halve dagjes volgt. De ene week ben ik er wel, de andere niet. Eigenlijk zou ik eens moeten testen hoeveel keer ik de middelste dag van de week zou kunnen overslaan vooraleer ook maar iemand dat door heeft.
  
Een beetje neuriënd, meer om mijn brommende hersens te overstemmen dan uit drang, stapte ik het tweede leerjaar binnen net voor het belsignaal om af te spreken of ze het liefst het eerste of het tweede lesuur van mijn diensten gebruik wilden maken. Daardoor mocht ik mijn eerste vijftig minuten gaan zoekmaken in mijn kruipkelder met opzoektaakjes, kopiëerwerk, materiaal aanmaken. Magnifiek begin is dat. Op het gemak roderen tot de (halve) werkweek echt van start kan gaan.
De bel ging en onder mijn schedel klonk het van : “Koffie! Koffie, zoek ons een kopje koffie of we gaan echt pijnlijk worden!” Wie ben ik om zulke bevelen te negeren? Tussen al het zichzelf sorterende volk in rijen (prachtig zicht is dat… het ene moment een kluwen van jong die kriskras door mekaar rennen, het andere zie je ze dan geordend en met hun allerbraafste smoeltje staan glunderen en opkijken naar hun titularis vooraan), baande ik mezelf een doorgang naar de plaats waar hopelijk iemand als zo vriendelijk was geweest een thermos te vullen van dat vocht. Nog tien meter, nog vijf meter… en toen sprak de directeur mij aan. Of ik vandaag eens even dat vierde leerjaar wilde overnemen, want G. had het vliegend schijt. Nuja, hij verwoordde het net iets beschaafder, maar “Schijt schijt schijt!” En “Schijt! is wat toen als eerste flits door me heen vlamde. “En nog eens schijt!” Een rumoerige groep van zesentwintig kinderen onvoorbereid en zonder koffie (!) gaan animeren over het tienduizendtal dat ze vandaag voor het eerst zagen. 
En hoorden.
In Keulen.
Donderen.
Een les ‘alfabetisch rangschikken’ en een opstel later, vond ik het welletjes geweest. Ik vond ergens ‘De koning van Katoren’ van Jan Terlouw (o jeugdsentiment!) en las voor met alle schizofrenie die ik in me had tot de werkdag eindigde zoals hij begon, met een bel.
  
Maar dat wilde ik dus helemaal niet schrijven.
Eigenlijk wilde ik stoefen over ons halfjaarlijkse tandartsbeurt. Die verliep in volledige euforie, de mevrouw die de boortjes hanteert, loofde mijn grut om zoveel zorg voor hun glazuurintact. (En mij  erbij als toezichthoudende ouder) Geen gat gevonden! Hoera hoera!
Tot de rekening gepresenteerd werd. € 175 voor nog geen half uurtje kijkgenot. 
De hersens konden het amper verwerken.
Koppijn!
    
Advertenties

Eén reactie to “Het eigen leven van mijn hersenpan”

  1. zapnimf Says:

    19-10-2006
    Toch niet
    Ik heb mijzelf vorige week laten soigneren (ook zonder gaatjes -stoefstoef- ) omdat anders mijn kinderen mekaar afmaken op het moment dat ik in die stoel lig, sindsdien houden we dat gescheiden. Dat was nog eens een rekening apart.

    Ik ben al blij dat je de rest van mijn goeie voornemens niet hebt gekopiëerd, want daar is ook geen zak van uitgekomen.

    19-10-2006, 18:06 geschreven door zapnimf

    Uw voornemens voor 2006
    Ik ga mij dit jaar beheersen en de linkerpink van mijn tandarts niet afbijten (sorry voor die rechterpink en die wijsvinger!)als ze na vijf minuten besluit dat niemand van het gezin gaatjes heeft, en dan met een rekening van 262 euro afkomt.

    Ze deed het dit keer aanzienlijk geodkoper

    Met vriendelijke groeten
    Duvel
    19-10-2006, 18:00 geschreven door Duvel

    winterslaap
    Verheug je op je winterslaap! We leren immers tijdnes onze slaap, je zal er slimmer uitkomen 😉
    19-10-2006, 15:15 geschreven door Koen

    Ik ben een arm sloor
    Een virtuele kus zal wel volstaan.
    19-10-2006, 07:44 geschreven door zapnimf

    18-10-2006
    idee
    Bedankt alletwee, ik heb gebruik gemaakt van de raad van Menck en ja hoor… daar was hij dan de titel… moet ik nu auteursrechten betalen ofzo?
    18-10-2006, 22:44 geschreven door speedy

    Et voilà
    Same here.
    18-10-2006, 22:18 geschreven door Menck

    tiens?
    En nog eens tiens.
    18-10-2006, 22:14 geschreven door zapnimf

    titelloos
    Ik ben in t weekend ook zonder titel gevallen en ik had niets anders gedaan dan op toevoegen geklikt, niets gewijzigd. Dit zijn gewoon kuren van internet.
    Maar er is iets anders met je blog. Als ik aanklik kom ik nooit op het laatstgeschreven stuk uit. En zonder titel al helemaal niet. Dan rest er alleen maar te klikken op archief.

    18-10-2006, 22:11 geschreven door speedy

    Titel
    Weer titelloos, Nimf?
    Da’s omdat je correcties uitvoert en op ‘wijzigen’ vlak onder je tekst drukt.
    De ‘wijzigen’-knop beroer je, na aanpassingen, best helemaal onderaan.

    Dit geheel terzijde en zonder dank. Dan ga ik nu je schrijfsel lezen.
    18-10-2006, 21:14 geschreven door Menck


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s