Goed spul die siliconen

  

Twee weken geleden had ik nog een zeer bedreven afwasmachine.

Misschien dat de onderzijde niet meer beproperde zoals het zou horen en het stuikte telkens in mekaar als ik eens enkele glazen er wat enthousiast in plaatste, voorts vond ik hoe langer hoe meer losse wieltjes en onderdeeltjes die verduurd waren…
Alla, ik had iets dat water sproeide, vergeet mijn eerste zinnetje.
    
Een week later had ik er een nieuw.
Een zuinig, prachtig bewonderenswaardig spel!
Wie mijn fratsen al eens leest, weet wie mijn persoonlijke elektricien, metser en loodgieter is : mijn pappie!
Ook nu weer had die lieverd geen enkele moeite gespaard om zijn hulpeloze dochter uit de brand te helpen. Bij levering heeft hij het oude afgekoppeld, het nieuwe in het daartoe voorziene gaatje geduwd. En aangekoppeld!
   
De eerste dagen durfde ik er enkel maar naar kijken. Deurtje open, kreetje laten, deurtje dicht, nog iets slaken dat bijna een orgasme benaderde. Kortom, opperste adoratie.
   
Toen de afwas het voorbije weekend tot bijna het plafond reikte, die verdomse gasten ook altijd die willen blijven eten, al is het maar pita of broccoli, werd het toch stilaan tijd om het gebruiksvoorwerp klaar te maken voor een eerste beurt (zo gaat dat met bewondering… die eindigt bij een eerste beurt).
Het publiek en ik laadden de magische box overvol, staken er een tabletje in, drukten een paar knopjes…
   
“Heb jij goesting om de gebruiksaanwijzing te lezen?”
“Nee, wijst dat zichzelf niet uit?”
“Draai op vijftig graden, knop induwen… ’t zal wel lukken zeker?”
“Dat spel is wel stil hè?”
“Uhu, dat is geen brol hoor! Brol en zap, dat combineert niet!”
(Twee oren – van twee verschillende personen, voor u weer een verkeerd beeld krijgt van mijn kleine poezelige oortjes – tegen de deur gedrukt… geconcentreerdheid alom…)
“Dat ding is echt wel stil!”
“Wat zijn al die lampjes hier die branden?”
“Euh… misschien boekske toch maar eens erbij pakken?”
“Die twee wil zeggen dat er geen zout en geen glansmiddel inzitten.”
“O oeps…”
“Het kraantje duidt aan dat er geen watertoevoer is.”
“Huh?”
“Zap, heb jij gecontroleerd of de gele klem rondom de schroef ter beveiliging er al af was?”
“Hmmneenietechtmoestdatdan?”
   
(De ‘snuggerste’ van de twee belt in paniek naar haar vader die sust en belooft van maandag langs te komen.)
   
   
Natuurlijk had ik wilde plannen voor maandag, maar die gingen niet door.
Bij thuiskomst stond het surrogaat van mijn tijdsbesteding al in mijn keuken. Vloekend en tierend dat het kraantje naar de afwasmachine kapot was en de inhoud van mijn kast onder de gootsteen verspreid op de keukenvloer.
Water werd afgesloten, koffie werd kinkloppen, mijn was stilgezet.
   
Om te tonen aan ik heus wel eens iets in het huishouden doe, ben ik begonnen aan die stapel wasmanden die hier al sinds september staan. Dat viel best nog mee. Onze organisatievorm bestaat eruit dat wie iets proper wil aantrekken en het niet in zijn kast vindt, het uit de wasmand mag plukken. Sokken zoeken is het leukst!
Het volgende project is van die berg goed in de juiste kleerkast te krijgen, maar daar schakel ik mijn personeel dan wel weer voor in.
   
Tussendoor mocht ik met lede ogen aanschouwen hoe vaders kraantjes verzaagden (“die nieuwe apparaten hebben toch een veiligheid, mocht het overstromen en zoniet… daar staat je hoofdkraan.”), aan darmpjes mogen sleuren, mee tillen, mee schuiven, skateboardje gaan zoeken onder de carport omdat dat volgens de werkmens ideaal was om als hefboompje te gebruiken.
   
Als apotheose, stootte hij met de afwerkplank mijn vloeibare plantenmest om (waarvan ik nu ook weeral weet dat ik die heb!), het werd schuiven daar in die keuken! Het op maat zagen van die plank deed hij zoals echte werklui doen… precies, krachtig en ergens boven mijn mat. Mijn talent voor interieurverzorging heb ik alvast niet van hem!
   
Maar het moet naar buiten gebracht worden : zijn gepoter had resultaat!
Het werkte zelfs, dat ding dat onze borden en glaswerk terug moet doen blinken!
Op het eerste zicht netjes afgewerkt ook nog! Het grenen paneeltje heeft hij er netjes met siliconen opgeplakt (lees : dat kan nooit meer hergebruikt worden bij een nieuwe machine). Edoch, het is niet aan te raden van te gaan kijken wat hij allemaal tussen die kasten heeft aangevangen. Zoals een brave dochter opgevoed is, zwijgen en kijken dus, zag ik hem aan de zijkanten van MIJN PASVERWORVEN KLEINNOOD heelder lappen ijzerwaar afknippen, want dit stremde en dat bemoeilijkte… ken je dat?
   
Oja! Het werkte!
Maar de afvoer van afwasbak twee lekt nu wel. En hoe! Gesukkel met afdichtringetjes leverde niks op. Een bakje eronder dan maar en hopen dat vaderlief eens op een andere keer iets fundamenteels eraan gaat doen.
   
Waarmee ik ineens besef dat ik nergens zou staan zonder onze pa.
Die mens heeft mij verwekt! Voortgeplant! Gepland zelfs! (toen toch).
Zonder zijn procreatie zou ik niks zijn! Noppes! Nada!
Geen lippen om te kussen.
Geen lijf om lief te hebben.
Geen stembanden om te lachen!
Geen vingers om oenige blogstukjes te schrijven!
   
Hierbij roep ik deze dag uit tot officiële zappadag! (Jef! Niet Frank!)
   
Oja, als het iets voor jullie kan betekenen… siliconen zijn dus niet droog op een uur, dat weet ik namenlijk uit empirisch onderzoek… toen dat voorfront mijn kleine teen plette bij het afdonderen.
Zo goed en zo kwaad en vooral pijnlijdend, ik kon, heb ik het krel er terug tegengekwakt, de ondertussen twee skateboards er weerom onder geklemd (links zakte altijd! Help help!) en bij verbrodding zou ik gewoon de onschuld zelve spelen.
   
Uiteraard heb ik me weer zorgen voor niks gemaakt. Een halve dag later, toen ik het nog eens waagde van het deurtje te openen, zonder kreetje, en deurtje te dichten, met ferme uitroep, want alweer lag het stuk hout op een teen.
De andere.
   
Kan ik die zap-pa-dag nog annuleren?
  
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s