Met de ogen op de rug en de kop in de kast (deel drie)

  

   Ons nestelend in een luxueus bed, beloofden we mekaar plechtig dat we zouden stompen, mocht er eentje van ons wat te wroeterig of te luid wezen. Overal, behalve in de maagstreek.

   
F :”Ik moet vijf keer plassen op een nacht.”
ik :”Dat hoor ik toch niet.”
ik : “Ik snurk naar het schijnt, tenminste… dàt werd mij al wel eens verteld, maar dat zijn fabels hoor.”
F : “Och meid, als ik slaap, mag er een bom ontploffen.”
ik : “Slaapw…. grrrrshnurrrrrrrfffgrrrrrr…. grrrrshurrrrrrfffgrrrrr… shgrr shgrr….. grrrrshurrrrffffgrrrr…” 
   
Slechts een van haar vijf plasbeurten ergens midden in de nacht deed mij een oogje opentrekken.
   
ik : “Heb je al lekker geslapen?”
F : “Euh… ik heb al goed gerust.”
“Gij snurkt, mens! Je kop lag nog niet neer en het was al van Jan.”
ik : “O.”
“Waarom heb je me dan niet een doef gegeven?”
F : “Arm te kort.”
“En nog iets. Wat was je allemaal in je slaap aan het brabbelen daarstraks? Over ‘chocolade mousse’, heb je misschien nog niet genoeg gegeten?
ik : “Euh… ik ga ook eens pissen, ik moet ineens.”
   
Het wakkere mens had het licht al gedoofd bij mijn verlating van de badkamer en ik hoopte dat ze aan haar ‘ermageenbomontploffenslaap’ was begonnen.
Heel overdreven tiptenend, oriënteerde ik mij in het stikdonker stilsluipend naar mijn bed. Volslagen idioot ver voorovergebogen en horizontaal tastend met een linkerarm, die de taak gekregen had van een bedsponde te voelen als ik hem zou naderen.
Het doet mij pijn toe te geven dat mijn natuurlijk navigatiesysteem een barst vertoonde want ik liet het bed volkomen links liggen en het deed mij nog meer pijn bij het einde van die kamer met mijn kop tegen de ingemaakte kast te stuiteren.
“Plok!”
Nog een barst. Eentje in mijn ego en schedel tegelijkertijd.
F. weer klaarwakker. Tot zover haar bomverhaal.
   
Een buil rijker en een illusie armer sukkelde ik mijn bed wee… grrrrshnurrrrrrrfffgrrrrrr…. grrrrshurrrrrrfffgrrrrr… shgrr shgrr….. grrrrshurrrrffffgrrrr…
   
Een verademing voor die arme F. dat ik al om acht uur wakker was, zo kon zij nog een uurtje maffen terwijl ik onduidelijke dingen in de badkamer uitrichtte.
Die haardroger hing echt wel vast.
   
“Zapnimf… wat zit jij daar al een uur in die badkamer te doen?”
“Mijn tijd te verschijten, tiens… letterlijk.”
   
Ik rookte nog staand op een stoel een sigaret met de bovenzijde van het lichaam door het dakraam gewurmd en toen had ook zij haar ochtendverfraaiing afgerond.
   
Statistisch gezien moesten wij – nuja, ik toch – als de meest uitgeslapen figuren aan die ontbijttafel verschenen zijn, want we arriveerden alweer als laatste. Alsof wij dat aan ons hartje lieten komen. Dat buffet stak onze ogen uit en we vielen al schransend in herhaling en aan.
Ha! Die voorsprong van die anderen was in no time ingehaald!
   
“Lekkere roereieren met spek hè?”
“Smakelijke broodjes hè?”
“Hmmm, die appelcake al geproefd?”
“O kijk, minikoffiekoekjes, njammie njammie!”
“Voor jou ook kaas en hesp?”
“Eeey! Ze hebben ook fruitsla en yoghurt.”
“Cornflakes kan ik in de Aldi thuis ook kopen.”
“Wil je nog een extra glas sinaasappelsap voor me meebrengen?”
“Rol je me straks voorzichtigjes van die trap, F?”
   
In uitstekend gezelschap keuvelden we nog wat uit, legden onze handen op onze buik om hem te kalmeren en schuifelden rond de middag zeer uitgeslapen – nuja, ik toch – en voldaan de auto in.
   
F. leverde ik een driekwart uur later af aan haar voordeur, waarbij ze net voor de afscheidskussen sprak :
“Fijn! Mijn voet slaapt, dat is dan tenminste toch één deel van mij dat zijn nachtrust inhaalt…” 
  
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s