Over (wind)stoten, duwtjes en pinkeporretjes

  
zapnimf1kleindonkerroze-op-paars.jpg   Een potige allochtoon en een mekkerend geriatrisch ventje.
Deze combinatie, tesamen met een ladderlift, kregen we op bestelling toen we een week geleden eindelijk mooses appartement gingen leeghalen. Om het allemaal eerlijk te verdelen mocht de Marokkaanse krachtpatser op de knopjes van de ladderlift duwen en kregen wij boven op het achtste het ouwe geraamte met wat gerimpeld vel over.
  
Mijn vader en zijn maat had ik naar beneden gestuurd om de meubels met kennis van zaken in het gehuurde vrachtwagentje te stouwen. Wie mijn vader kent, weet dat hij in de hoogte niet te betrouwen is. Toen ik even tevoren, wachtende op de ladderlift, met zwaaiend lijf en leden de Mercedessen en de Beemers van onze gereserveerde parkeerstrook trachtte weg te houden, keek ik eens occasioneel naar boven en wie wiebelde voor driekwart uit dat raam? Precies. Vader had dé oplossing gevonden om het venster in zijn geheel uit zijn hengsels te tillen… er waren wel twee stevige volwassenen vereist om aan zijn voeten te gaan hangen. Omdat dit niet de juiste dag was om over mijn erfenis te peinzen, mocht pappie dus daarna beneden de honneurs gaan waarnemen.
  
Uit het manneke, dat volgens ons zijn pensioenfeestje al voor de eeuwwisseling had moeten krijgen, kwam verbazend veel geluid :
– “Onverantwoord, ’t waait tot 70 km per uur.” en
– ” ’t Regent, dat maakt het nog moeilijker.” en
– ” Bah, ik zou nooit op een appartement willen wonen.” en
– ” Binnenkort word ik grootvader, twee keer, van mijn dochter en van mijn zoon. Allebei op dezelfde dag uitgerekend, ergens in september… hele familiesaga volgt… eigenlijk heb ik al vier kleinkinderen, van mijn pleegdochter, maar die zie ik niet meer… nog meer info over de historiek van de verwanten rolt eruit…
Ondertussen stond moose te gebaren, alsof oud synoniem voor doof is, dat de ladderlift al twee minuten voor het gat zwengelde. Ik pakte kereltje bij zijn arm en brulde, “de lift is er!”, in zijn oor. Kereltje is niet doof, kereltje is hardhorig.
  
Alles verliep voorspoedig, vlotjes, voorbeeldig, ondanks regen en wind. Te vlotjes. Het zwaarste stuk van de collectie, de buffetkast, bleef stremmen op het matje van de lift. Met drievoudig man/vrouwkracht duwden we de massieve brok huisraad op zijn plaats. Tot plots – hoepla – het wieltje dat als haak diende, losschoot en het plateau vervaarlijk een eigen draaicirkel koos in een achtste-verdieping-lucht. Ventje mag al hardhorend en vel over been zijn, zijn reflexen stonden op stand tien. Hij katapulteerde zichzelf door het gat en greep de stang van de wieltjesas. Ook een klein applausje voor mezelf, want ik had me inmiddels al rond de taille van ventje geklonken, een ervaring apart, als ik het zo mag stellen.
  
Na dit voorval konden moose en ik enkel nog eerbiedig en buigend als knipmessen de bevelen opvolgen van ons verhuiswonder. Gedwee voerde ik alle kartonnen dozen met de gewone lift neder, want volgens ventje zou daar wel wat af kunnen waaien langs de buitenkant, 70 km per uur, weetjewel.
Die binnenshuise hijscabine is nu niet meteen het meest ideale middel om efficiënt snelsnel tien dozen ter bestemming te krijgen. En dit een stuk of wat keer. Met de laatste lading dozen zoemde ik bezadigd naar onderen… 7… 6… (…) 2… 1… ik zag de nul al op de deur naderen toen het licht uitviel en de beweging ook. Mijn gedachten draaiden op volle toeren, helaas ook enkel die.
  
– “Ojee.”
– “Donker… noodlampjes werken nooit als je ze nodig hebt.”
– “Controleren of er geen doos voor het oogje is geraakt. Nope.”
– “Blogstukje! Maar ik had al stof genoeg met die losgeraakte lift, waarom ik?”
– “Vijf mannen… dat gaat lang duren voor die me gaan missen.”
– “Volgens mij heb ik hier ooit een noodknop gezien, maar waar? Waar?”
– “Tijd voor girlpower! Zoeken die knop.”
  
Bij de twintigste knop die ik induwde, lichtte er iets op… en doofde weer. Ik probeerde nogmaals en bleef drukken, er klonk iets als het vormen van een telefoonnummer. Een stem drong in mijn kooi, hoeraaaa!
  
– “Gelieve aan de lijn te blijven, er zijn nog wachtenden voor u.”
  
– “Duh-uh… neen hoor, ik bol het zometeen af… hoeveel mensen kunnen er eigenlijk tegelijkertijd vastzitten in verschillende liften? Ik ben een prioritaire wachtende!! Klotebedrijf!”
  
Tijdens mijn gezellige wachttijd in mijn hol, hoorde ik iemand naderen in de gang. “Genoeg gedacht”, bedacht ik eigenzinnig, “tijd voor actie!” en ik brieste de keet op tumultueuze, doch beleefde wijze bij elkaar : “Joehoe joehoe, ik zit vast in de liiiiiiift!! – beleefd genoeg geweest, nu mocht schril en schel – ELLLLEUP!!”
’t Was potige die met de factuur op weg naar boven was. De mens spurtte in een mum acht trappen opwaarts en panikeerde in mijn plaats tegen moose dat zijn lief in een boosaardige duisternis aan het verpieteren was.
  
Mijn redding was nakende en kijk… iemand had zich verwaardigd om eens in die liftmicro te informeren wat mijn probleem was. “Oooh, nikske erg, ik sta hier alleen nog maar tien minuten mijn laatste zuurstof te verbruiken – gelukkig heb ik rietjes bij – in een vastgelopen lift kleiner dan de visbak waar Harry Houdini zich uit bevrijdde, dat is al, stom hè?”
– “Waar bevindt die lift zich, mevrouw?”
– “Op één meter van het gelijkvloers, meneer, potvast.”
– “Adres?”
– “Euh… euh… ik weet de straat, maar de nummer is even opgelost in het donker.” 
  
Op dat moment zoemde ik weer helemaal naar boven, met mijn arm mijn ogen afdekkend tegen het felle licht.
  
– “O, meneer, ’t is in orde, ik bougeer terug. Het zal voor een volgende keer zijn. Daag!”
  
Slechts één pinkeporretje op het knopje van het achtste was nodig geweest om mij weerom mobiel te krijgen.
  
Op de factuur werd ondertussen wel een volgend aangebroken half uur aangerekend.
  
Waarom ik toch?
    
Advertenties

10 Reacties to “Over (wind)stoten, duwtjes en pinkeporretjes”

  1. micheleeuw Says:

    Gelukkig dat je niet bang bent in kleine ruimtes.
    De lift van het vorige gebouw waar ik werk blokkeerde ook geregeld. Wij dan roepen, brullen dat er iemand op een knopke moest drukken. Soms was het een werkloze die het deed. Is dat nu zwartwerk ? 😉

  2. zeezicht Says:

    Ja maak mij maar bang! Hier zijn twee liften…

  3. Blue Says:

    Brrrrr, ik neem enkel de lift als het eccccccccht niet ander kan..of als ik in een heel luie bui ben

  4. sandrissimo Says:

    Ik ben lui genoeg om altijd de lift te verkiezen boven de trap, tenzij ik er heeeel lang op moet wachten, of die lift zo petieterig klein is, dat claustrofobie het van de luiheid wint…
    Blij dat je terug bent!! 🙂

  5. M-go Says:

    Zo zie je maar weer, een lift is nooit te vertrouwen.
    Maar ja, als je op het 8ste woont is zo’n op-en-af kot wel handig, dat moeten we toegeven. Tenzij je wil trainen voor de Iron Man of zo, dan neem je de trappen natuurlijk.

  6. stien Says:

    Ziet es wie da w’hier hemmen: onze zapnimf. Onze dag kan niet meer stuk. Goe gedacht van u om opnieuw te beginnen. Geef er een ferme lap op en veel succes op uw nieuwe (en inderdaad mooiere) log.

  7. zapnimf Says:

    @micheleeuw : Stel je voor, nog een claustrofobietje erbij…
    Die brave werkloze stond zo een hele dag in jullie traphal te wachten tot er eentje vastzat? 😉
    @zeezicht : Heel simpel, je neemt de niet kapotte.
    @blue : Dat heb ik nu nooit begrepen sè, waarom mensen een trap nemen als er een lift is.
    @sandrissimo : Ah, wij snappen mekaar weeral. Ik pak alleen de lift niet als het zo’n stokje is waar je je gat op mag posten.
    @M-go : Ja hoor, hélémaal mijn ding, de Iron Man! Eén brok fitheid in een strak velleke, ikke.
    @stien : Welwelwel, ik wist niet dat jij nog tussen de blogs hing. Ondertussen heb ik je teruggevonden. Dankuwel.

  8. dana Says:

    wees blij dat ge alleen in de lift vastzat en niet met andere vieze stinkende venten die juist naar de wc moesten gaan
    🙂

  9. sahara Says:

    “want ik had me inmiddels al rond de taille van ventje geklonken, een ervaring apart, als ik het zo mag stellen.”

    En van ’t een kwam ’t Speen?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s