Wijvenweek : Wat mannen niet begrijpen

  
ww_banner_500x2008.gif
    
Mijn oor lag in bed.
Onder mijn oor vond je mij, zijdelings gelegen.
Een vinger die niet van mij was, werkte zich kriebelend op tot mijn oorschelp.
  
(Hier zou ik graag het lieflijke ‘oorschelpje’ willen gebruiken, maar helaas, bij het uitdelen van de uitwendige gehoororganen werd ik om een nog steeds obscure reden in de rij van de reuzen geslingerd. Of zoals de gynaecoloog bij de geboorte van zoonzap het zo tactvol uitdrukte : “Laat ik het zo stellen, mevrouw… uw zoon heeft NIET de oortjes van zijn papa.” Mijn vader is ook begiftigd met hét kenmerk van de Afrikaanse olifant. Dit specifiek zapgen heeft geen van ons drie ooit opgezadeld met een complex, hoezeer de buitenwereld ons dat graag wilde aansmeren. In mijn puberteit vond ik het zelfs een voordeel. Terwijl mijn kluit new wave maatjes hartstochtelijk hun eigenheid wilde tonen met twee tot drie miezerige oorbellen, deed uw zapnimf – geholpen door een veiligheidsspeld – het hele zwik van schaamte in mekaar krimpen : 
“Kijk, ik heb nog plaats over… pompom, hupsakee, nog eentje erbij!”
Ik won op mijn sokken met mijn geperforeerd oor en tussen de zes gaten bleef nog steeds genoeg oor over om het als dusdanig te herkennen. Om maar te benadrukken dat die zijflappen aan mijn hoofd, geen enkele belemmering vormen tot het leiden van een aangenaam leven.)
  
Maar dus, een vreemde vinger werkte zich kriebelend op tot mijn oorschelp. Hij wreef het kantje ervan warm, kneedde zoetjes mijn oorlel, titste fluwelig het geheel af en peuterde de binnenkant murw. 
Ik kon dat verdragen. Mm-m-m.
Na het oor friemelde de vlezige octopus zich vast in mijn haargrens net boven de nek. Hij frunnikte de nekwervels bijna van de de schedel los. Het bindweefsel zoemde en de facetgewrichten kraakten van contentement, mijn hersenstam neuriede : “Zalig zalig zalig zij de Heer” (en zijn tengels). De hand wiegde mijn lokken en de vingers zigzagden zich een weldadige weg over mijn kruin.
Ik kon dat verdragen. Mmm-mm-mm.
Zijn handpalm gleed vervolgens soepel naar mijn heup, streelde en koosde de ronding. Mijn lippen gingen er van krullen en mijn tenen bleven niet achter. Zijn zachtheid streek behaaglijk tot mijn schouder en aaide in die omgeving mijn gezamelijk kippenvel recht…
Ik kon dat verdragen. Mmmm-mmm-mmm.
  
Wel? 
Titel van dit stuk?!
Wat mannen niet begrijpen.
  
Dat ze mij verdoeme moeten omrollen om de andere kant een gelijkaardige beurt te geven!
      

11 Reacties to “Wijvenweek : Wat mannen niet begrijpen”

  1. Duvel Says:

    vannacht het uur verzetten! Knoop dat maar in je oren, want als ik het goed begrepen heb is dat bij jou geen probleem.

  2. zapnimf Says:

    Moehahahahahaha! Euh… merci, ‘k was het alweer vergeten van dat uur.

  3. zeezicht Says:

    Sèg, zap, jij bent ook nooit tevreden hé!

  4. zapnimf Says:

    Meer dan je denkt, Zeezicht, meer dan je denkt…

  5. muggenbeet Says:

    ik zou ook graag tussen twee vrouwen liggen. Uw ventje is een gelukzak. Of bedoelde je dat niet met ‘de andere kant’?
    zie het zo: wat jezelf doet, doe je beter.

  6. mieke Says:

    ik zou al pokkeblij zijn met maar een klein stukje van ene kant, zap! Jij bent een geluksvogel!

  7. veerle Says:

    Ja, ’t blijven mannen,… bij alles hebben ze een gebruiksaanwijzing nodig…

  8. micheleeuw Says:

    Eens bij hem doen … Hij zal het wel leren. 😉

  9. Zabrila Says:

    Waaw! wat een zinnenstrelende man!

  10. bram Says:

    doe de tostie check; qrocq monsieur hahahaha twee pielende vingers

  11. zapnimf Says:

    @Muggenbeet : Mijn ventje heeft al meer zapnimf dan ene met een normaal geproportioneerde vrouw. Dat mag volstaan. Vind ik. Toch?
    @Mieke : ‘k Weet het wel.
    @Veerle : Bwa… zijn intuïtie fluistert hem meestal wel het juiste in.
    @Micheleeuw : Zot! ’t Is mijn verwenweek just!
    @Zabrila : Sssst… ja. Maar ook wel omdat ik het zinnenstrelend kan opschrijven. “Hij plakte met zijn pollen overal aan mijn lijf” had ook gekund.
    @Bram : Euh… Nederlands Limburg ligt nu toch ook niet zo heel ver hè… en toch snap ik er noppes van. Als ik het goed begrijp vergelijk je me met een croque monsieur? Welja, ik ben wel eens om in te bijten.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: