De teloorgang van de mandarijn

  
   Pak het looprek af van een honderdentweejarige.
Observeer diens (on)vrije val.
Vorm u naar aanleiding van dat beeld een idee van mijn blogstatistieken : Pieuuw… toenk.
   
Nooit gedacht dat ik dit nog zou schrijven, maar IK MIS DIE WIJVENWEEK!
Op twee dagen tijd zag ik de bezoekersaantallen verdriedubbelen. Inderdaad, maal drie.
   
Maar dus, de wijven, dames of mojjers en hun volgelingen bleken niet standvastig genoeg om de fratsen van zapnimf te blijven volgen. Ieder zijn meug.
   
Hoewel, is het al iemand opgevallen dat ik de meug de voorbije dagen had aangepast? Een driedelige kroniek over onze shopgedragingen! Een ontslaping forceren bij mannen die ze echt niet begrijpen!
   
Of over die keer dat ik opstond en mijn spiegelbeeld een slangenmens terugkaatste. “Getroffen door een vergevorderde vorm van schurft,” dacht de blubberzone achter die huidverwisseling. Gelukkig had mijn wijflijfgezicht net iets gelezen over een moisturizer, naar het schijnt is dat wat vocht in een potteke (bij ons is vocht synoniem voor water ipv zalf maar dàt verergerde mijn ontvelling slechts) euh… over die keer ga ik geen stuk besteden. Schurft is ondertussen opgelost in het niets.
   
Blijft over : huishouden en kinderen. Van het eerste heb ik te weinig in mij, van het laatste had ik er ooit veel in mij. Tegenwoordig probeer ik één aan te leren aan twee. De resultaten zijn vooralsnog pover.
   
Soms, heel erg soms, niet vaak want daarvoor heb je een ingebouwde afscherming gecreëerd, overkomt het zelfs mij dat de hangrommel mij een gevoel van onbehagen bezorgt.
Op de kist in de schaduw van de keukentoog smeet ik maandenlang mijn nog-te-klasseren-schoolpaperassen, gebruikt-voor-één-les-materiaal ooit nog eens op te bergen, mappen-die-zelden-vastgepakt-worden, alles-wat-ooit-in-die-zeldenkaften-moet-geraken, restschoolgerief-waar-ik-even-geen-blijf-mee-weet.
Mijn plotse huivering voor de te sorteren berg, zo gebiedt eerlijkheid mij te bekennen, sproot voort uit de druk om eindelijk die leerlingzorgplannen op te stellen, een verslag te schrijven over een bijscholing, mijn dagklappers up to date te maken. Ik wachtte op een volgende opstoot van energie en employeerde hem voor een dagje kistopruim.
   
Ik vond : 
– “Mama, ik moet van de juf dat boekje over de studierichtingen voor volgend schooljaar terug meenemen tegen maandag.”
– “Dat heb ik helemaal niet, jongen. Zorg eens beter voor je eigen gerief.”
– “Jawel, ik heb dat aan jou gegeven omdat je dat moest handtekenen. Het lag op de keukentafel.”
– “In dat geval heb ik je dat al teruggegeven. Op de keukentafel ligt niks. Je moet niet altijd alles op mij willen steken, als jij iets kwijtspeelt.”
Hum, ik vond dus.
   
Ik vond nog een chocolade sinterklaas, een geschenk van mijn directeur.
   
Ik vond in een zakje, gekneld tussen twee prentenboeken (‘Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft.’ en ‘Een gat in mijn emmer’ – voor de liefhebbers.) aangewend bij een vervanging in het eerste leerjaar, vrijdag voor de krokusvakantie, dit :
   
 
  
  
   
   
Jeeminee.
Het fruit van tegenwoordig is toch ook niet meer je dat.
Het wordt niet meer rot.
Je kan ermee sculpturen.
Jezelf mee voor het hoofd slaan.
  
 
Advertenties

24 Reacties to “De teloorgang van de mandarijn”

  1. Lalena Says:

    lekker, ech lekker, zo zag het er toch uit op ’t eerste zicht : )
    lekker geurtje ook, I presume?

  2. Kris Says:

    Je hebt geluk gehad. In de lagere school van mijn twee jongste is het elke maandag ‘fruitdag’ (dan moeten ze een stuk fruit verorberen ipv een koekje). Een tijdje geleden was het kiwi en dochterlief had echt geen zin in kiwi en was er in geslaagd deze ongemerkt in haar boekentas te moffelen. Twee of drie dagen later (dochter had niets gezegd en ik, super-moeder, neem niet de moeite elke dag boekentassen uit te mesten) vonden we een totaal verpletterde en zowaar uiteengespatte kiwi, die zijn smurrie gretig verdeeld had over alle mappen, schriften en boeken. Je mandarijn moet van een zeer degelijke kwaliteit geweest zijn…

  3. dana Says:

    je zou eens in mijn ijskast moeten komen kijken
    🙂

  4. veerle Says:

    Wees bij dat het een mandarijn was, want net zoals de kiwi bij Kris spat een banaan ook uit elkaar. Ik spreek uit ervaring.
    (Bij mij zijn er ook maar een klein deel van de wijvenweeklezers blijven plakken. Dat ze nog maar eens zoiets organiseren.)

  5. georgina75 Says:

    Ik blijf hier komen want ik ben een plakker.
    Maar er zijn zo van die druktes en luwtes in de blogosfeer.
    Hoe mooier het weer begint te worden, hoe minder volk ik verwacht. 😉

  6. madameblogt Says:

    Lag er geen smurfenpoeder op dat mandarijntje? Bij mij zijn zo’n verslonzde citrusvruchten dan nog appelblauwzeegroen bepoederd.

  7. Anne Says:

    Ik ben hier nog hoor. Maar misschien zie je me niet, want ik ben een gesyndiceerde. Je staat in mijn lijstje. Niet in mijn blogroll, die zou ik eens moeten aanpassen. Maar dat vergt dan weer veel courage.

    En liever een vierkante mandarijn dan een rotte mandarijn. Kom ik ook wel eens tegen in een boekentas. Fijn als je nietsvermoedend je hand erin steekt. Bwaaark!

  8. Kruimel Says:

    Wel blijven plakken na de wijvenweek en meteen weet ik ook weer waarom, de slappelach-bui was welkom na zeven uur lettervreten…

  9. De Gentse Zwijger Says:

    Gans het jaar wijvenweek zou echt vdes Guten zuviel zijn, niet?

  10. Menck Says:

    Ik heb je blog ontdekt toen ik verdorie nog met mijn handen boven de lakens sliep, en ik ben het (hem?) sindsdien blijven volgen. Wat was die prijs voor ‘de trouwste bezoeker’, ook alweer? (En nee, met een soortement van vierkante mandarijn neem ik geen vrede.)

    Geheel bij de weg: mooie houtsoort. De nieuwe tafel, I presume? Schön!

  11. M-go Says:

    Dat ik ook de plakplaaster uithang op jouw blog hoeft niet gezegd zeker?

  12. zeezicht Says:

    Even met Menck uitvechten wie van ons twee hier eerst was.(ahum)

  13. micheleeuw Says:

    Niet te veel naar die cijferkes kijken en gewoon verder doen voor deze die het wel nog de moeite vinden om langs te komen.
    Fruit ? Dat wordt gekocht, in het mandje gelegd, elke dag bekeken met de gedachte : dat eet ik straks op, vergeten, wanneer er haar op staat in de tuin smijten ‘voor de vogels’. 😆

  14. tosca Says:

    Fris, spetterend, aantrekkelijk, leuk, lol, origineel, eerlijk, zo-is-er-maar-één, supersympathiek, dat vind ik hier allemaal terug. Ik blijf hier maar al te graag plakken. Hopelijk nog voor lang.

  15. bram Says:

    laten we de mannen-week introduceren, gedoe met die smeersels hebben we nu toch wel gehad!

  16. hilde Says:

    tis ergens bij de site voor thuisblijmoeders begonnen, dan via de disfunctionele huismoeder gegaan en viavia…. dat ik hier techt kwam en ben blijven plakken, kwou dat ik ook zo met woorden en zinnen overweg kon.. proficiat met je leuke blog !

  17. Valerie Says:

    ’t fruit van tegenwoordig , ’t is niet meer wat het ooit geweest is!
    in elk geval: ik blijf trouw lezen!

  18. Zabrila Says:

    Blij dat ik niet de enige ben met dergelijk huishoudelijk talent! Dat steekt me nu eens een riem onder het hart, zie.
    Maar… mijn kroost is erfelijk belast!

  19. mieke Says:

    zeg, je blogt toch niet voor de cijfertjes? Maar je hebt geljk, de wijvenweek was echt wel leuk, en zo heb ik ook jouw blog ontdekt. Ik blijk plakken hoor!

  20. zapnimf Says:

    @Lalena : Nope, gewoon verdroogd, niks geur. Straf hè?

    @Kris : fruitjesdag kennen wij hier ook. Euh… ik kijk nooit hun boekentassen na, zij moeten met hun agenda en toetsen maar naar mij komen. Jee, een kiwi is nog net van een andere orde. Smos! (zapnimf noteert : geen kiwi’s meegeven naar school.)

    @Dana : Ja graag. Mag ik moose meepakken? Mogen we dan ineens blijven eten? Van horen zeggen heb ik dat jij goed kan koken.

    @Veerle : (zapnimf noteert : ook geen bananen meegeven naar school.)
    Goh, ik wilde die zin over dat looprek erin, eigenlijk had ik niet goed ingeschat dat dat ging overkomen naar gehengel om bevestiging. Om een hele duistere reden sprongen die cijfers gisteren weer de hoogte in.

    @Georgina : Gij moogt dat… plakken aan mij 😉
    Daar zeg je wat. Nog niet eens bij stilgestaan dat de zomer eraan komt. Vooralsnog is het anders nog echt blogweer.

    @Madame : Neen neen en neen, niks blauw poeder. Ik weet wat je wil zeggen, de veruitwendiging van de rottigheid, maar dat ding is blijkbaar gewoon uitgedroogd.

    @Anne : Welkom Anne! Tof om kennis te maken met iemand nieuw.

    @Kruimel : Dag Kruimel! Fijn om te horen dat je hebt kunnen lachen… met mijn miserie ongetwijfeld! 😉 Leuk dat je reageert.

    @De Gentse Zwijger : Hm ja. Maar zoals Sven schreef : de helft van die blogs heeft het al die andere weken ook over deze onderwerpen. Ik vrees dat ik niet veel anders ben.

    @Menck : Gij opmerkzame! Ja! De nieuwe tafel!
    Ha, en weet je ook nog hoe dat komt dat jij er zo vroeg bij was? Omdat ik je naar je voeten gaf omdat je veralgemeende over vleermuizen en vrouwen in een reactie bij jou. Wij zijn rond dezelfde tijd beginnen bloggen. Tenzij je er al een paar eerdere hebt gewist? 😉

    @M-go : Merci hoor meid. (als ik bevestiging zocht, komt die nu in bakken naar me toe!) insgelijks trouwens.

    @Zeezicht : Niet vechten! Niet vechten!

    @Micheleeuw : zal ik ook wat foto’s posten van de verdroogde appelsienen die nu in de schaal liggen? Of de rotte bananen? We doen hier ons fruitbest, maar dat is niet altijd genoeg.
    Naah, die cijfers zijn ineens een eigen leven gaan leiden bij de reacties. (Al kan ik ze achter de schermen wel eens graag bekijken en ontleden en verklaringen zoeken.)

    @Tosca : Haai Tosca! Jij bent ondertussen ook een stille blogster geworden hè? Groetjes!

    @Bram : Ok en jij begint! Maar als het over technologische frutsels gaat, haak ik af. Trouwens : ‘hoe overleef ik mijn kinderen’ is een gemeenschappelijk item.

    @Hilde : Hallo Hilde! Blij dat je je laat horen. En via welke weg ook… ga zitten en pak een kopje koffie!

    @Valerie : Inderdaad, het fruit van tegenwoordig… het bestaat uit ‘katjsoe’.

    @Zabrila : Jij bent altijd content als je merkt dat ik erger kan blunderen als jij. Maar ik gun het je van harte.

    @Mieke : Nee, ik blog voor jou. ;-p
    Dan zijn we allebei blijven plakken! Op mekaar!

  21. elke Says:

    Ik blijf ook komen sinds de wijvenweek. Misschien niet dagelijks maar toch zeer regelmatig. De stukjes zijn trouwens uiterst hilarisch met momenten. Zo grappig dat gevat reageren niet lukt. Vandaar…

  22. pharailde Says:

    Toen ik snel over je post scrollde, dacht ik even dat er een bol kaas lag.
    Het voordeel van dingen die zo helemaal vanzelf op een stapel samenkomen, is dat je, als je begint op te ruimen, veel zaken gewoon kan weggooien: van die dingen die je nog wou bekijken of waar je misschien eventueel eigenlijk wel naartoe wou maar allaaaaang verstreken zijn. Gewoon weg, bij het oud papier.
    En die wijvenweek heeft toch veel positieve kanten, ondanks het berglandschap der statistieken: ik heb een aantal nieuwe en bijzonder leuke blogs leren kennen en vice versa. Ik merk dat er bij toch ook een aantal regelmatig eens komen kijken.

  23. tosca Says:

    Nope, ik ben géén stille blogster… Geen sleeping customer.
    Ik lees en schrijf maar kom niet altijd aan reageren toe. Jammer maar that’s it. Maar hier blijf ik graag plakken. Het is maar dat je het weet.

  24. zapnimf Says:

    @Elke : Jij mag eender hoe reageren. Welkom trouwens!

    @Pharailde : Dat is zo… een kwart is inderdaad om weg te gooien, net zoals je beschreef. Sinds de wijvenweek, lees ik ook meer in de ronde.

    @Tosca : Ik begrijp wat je bedoelt. Mercikes!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s