De verschrikkelijk vochtige verklaring van een flater

  
   Waarschuwing voor de gevoelige lezer. Keer nu terug waar u vandaan komt. Wat komt is vies, voil en vettig. Marginaliteit ten top.
   
Nu het zeker is dat die divan van D. (brand, verzekering weetjenog?) ook vervangen zal worden, durf ik.
Durf ik te melden dat hij meespeelt in mijn meest gênante moment ooit. Ziehier, Gerda, een antwoord op je blogstok van lang geleden. Belofte maakt schuld.
Geloof me, ik ben ervaren in het arsenaal der blunders. Er bestaat zelfs een blog van mijn hand die erop teert.
   
We spreken over de tijd dat de liefde nog losbollig fladderde in het universum en mijn schepnetje constant te gehavend was om er ook maar één spikkel van te kunnen vangen. De tijd dat vrije avonden zich afspeelden in donkere kroegen, op fuiven of bij vriendinnen op de bank. Twee jaar geleden. 
   
Deze keer was het D.’s zitmeubel dat verkozen werd om samen een filmpje te consumeren. Over die twee wilde grieten, Thelma en Louise. Whoehoe! Avontuurlijk!
   
En toen piste ik de zetel onder.
Niet zo van : o oeps, een drupje urine op je lichtbeige kussenoppervlak.
Nee. Gulp (lachsalvo’s) (of salvo, de mijne… de hare vertrok in een gesmoorde grimas) gulp gulp gulp gulpdegulp. Gulp.
   
Ach, meen ik u in gedachten te verstaan, als je je bij je vriendinnen niet meer eens goed mag laten gaan… waar dan nog wel?
Ook priemt hier de prangende vraag : waarom sprong je niet recht en holde je niet naar het toilet?!
   
Omdat verdoeme de andere zetel bezet werd gehouden door een onbekend manspersoon! Waar we gulpdegulpdegulp voor verborgen wilden houden, tiens. Dat hij in dit geval dacht dat wij twee uit de psychiatrie ontsnapte lachbekgekken waren, dat wilden we er nog bij nemen. Dat denken ze ook van ons als we niet plassen op ongewone voorwerpen.
   
Iemand bij de pinken die wil weten wat een onbekende manmens in het appartement van mijn vriendin deed? Wel euh… daar kunnen we zelf geen sluitende verklaring voor opdreunen, iets met een onvoorzichtige sms-duimerij-partij en paniek.
Edoch, jezelf uitnodigen naar een onbekende woning, inhoudende twee sappige deernes, is geen garantie op een boeiende avond. De meneer was een doodsaai exemplaar. Daarvoor misten we dan het einde van de film! 
   
Onze krankzinnigheid (door zijn ogen) en onze lol (onze visie) begon allemaal met een klein oncontroleerbaar windje. Laat ik even in het midden houden uit wiens aars het glipte. Ik weet het, lachen met een scheet is kinderachtig, getuigt van weinig intelligentie en is boertig. Noem ons boerin, dom en infantiel… D. en ik bulderden de grondvesten van het gebouw zowat los.
   
(Ik lag gedeeltelijk op mijn zijkant gedraaid en D. zat net achter/naast mij. Met stip de beste rij om het niet meer kunnen opspannen van mijn bekkenbodemspieren van dichtbij te volgen.)
   
– “Zeg, mors niet met die rode wijn op mijn witte zetel hè!”
Hiksniklach… gulp… gulp… 
– “Bij nader inzien… smos toch maar liever met de rode wijn dan!”
Bijnadoodgegier… stroom… stroom…
Vloed… vloed…
Enzonogeenhelepoosverder.
   
Kleurloze man begreep er niks van. Ook niet dat we hem met aandrang wilde buitenwerken. Onze hints, hahahahaahaha is het al zoooo laat hahahahahaaa, of whohohohoo moet jij morgen niet werken whoehoehoe, bereikten de bestemming niet.
Tot hij naar de wc moest.
   
– “Eey, hikhik, zottin! Gij hebt mijn zetel ondergezeken! Trut! knorknor.”
– “Proest, goed dat je het zegt, dàt wist ik nog niet. Moehaaa.”
   
Toen het heerschap beëindigd had waar ik al een half uur mee bezig was, blokkeerden D. en ik de doorgang naar de woonkamer. Ik had gemakshalve een dekentje omgeslagen rond de cruciale zone. De enige weg voor de vent was die van weg weg, achteruit door de voordeur weg.
   
We schaterden nog wat na en ik kreeg een onderbroek en een rok met rekker om mijn droge thuiskomst te bewerkstelligen. Met mijn flamboyante bottines eronder gaf dat een vrij debiel uitzicht. Ten afscheid paste ik een even stompzinnig dansje toe.
Het begin van een nieuwe slappe lach.
Het begin van natte schoenen.
Het begin van mijn spoor over de trap naar beneden.
   
Het begin van het einde. ’t Is sindsdien nooit meer goedgekomen met mij.
      
Advertenties

23 Reacties to “De verschrikkelijk vochtige verklaring van een flater”

  1. Kris Says:

    Bekkenbodemspieren, Zapnimf! Die moeten getraind worden (haha)… Geweldig verhaal! Ik vermoed dat het geen lederen zetel betrof, maar een degelijk absorberende stoffen? Geluk bij een ongeluk 🙂

  2. zeezicht Says:

    Hahaha… jij hebt gewacht tot het ding opgebrand was om met de waarheid uit te komen.
    Pas maar op voor de verzekering: zetel was al beschadigd vóór de brand!
    Zou die manspersoon niet gewoon gevlucht zijn?

  3. ik Says:

    Vanmorgen je relaas gelezen en ns goed gelachen, stel je voor wie komt dat nu tegen. haha lol.
    En nu kom ik terug met hangende pootje, het bleef zo’n beetje in mn gedachten hangen en over de middag terwijl ik hier op mn bureau mn lunchpakket zat te verorberen is mn frank gevallen: “Ik ben jaloers”. Ik heb geen zo’n goede vrienden die zo iets zo goed zouden opnemen en resoluut mijn kant zouden kiezen. Koester je vrienden zapnimf.

  4. Leen Says:

    Ik wil me graag aansluiten bij het comment van Kris: je bekkenbodem, beste nimf, hoe is het daarmee gesteld?
    Knijp je dat boeltje dagelijks met regelmaat van de klok toe, en na de hoeveelste mininimf deed dit ongeluk(je) zich voor, na de vierde pas?
    Dan is het je vergeven,
    maar als je in een lek-vrije oude dag wil investeren
    begin dan almaar vast te exprerimenteren,
    met thunder balls, een knikker, om het even
    je seksleven gaat er zelfs van zweven
    tenzij je aan plasseks wil begeven : )

  5. zapnimf Says:

    @Kris : ‘k Weet het! Ssst, zie, nu heb je Leen al op ideeën gebracht. Nee, geen leren, maar witte stof. Ik vond dat je het al bij al bijna niet zag, maar zij! Zij heeft er nog een week aan geschrobd, de overdrijver!

    @Zeezicht : Ja, daar hebben wij ook al mee gelachen. Hij was niet verbrand, maar door het roet was hij toch verloren. Wij heel content!
    Wat betreft die mens, die hebben we nooit meer teruggezien, zelfs geen sms meer van gehad. Allez nu?

    @Ik : Ojee, je moest eens weten wat wij allemaal al bij elkaar verruïneerd hebben (of onze kinderen), als daar de vriendschap van zou moeten afhangen? Trouwens, ze heeft hier net een maand gelogeerd. Daar mag je al wel eens voor op een zetel pissen, vind ik.

    @Leen : Mmm-grr-mm. Ik wist het! Ik wist het! Madame Soleil wist gewoon dat ze van jou naar d’r oren zou krijgen. Na de ex dacht ik gewoon : kijk, hij is weg en ik plas in mijn broek van het lachen! Daarna viel hij ook dat het die bekkenbodemspieren zijn. Als ik eraan denk, trek ik er eens aan. Een keer om de drie weken?
    O plasseks? Je brengt me op ideeën!

  6. oortje Says:

    Hey piskous 😉
    Waarom schrok ik niet toen ik dit verhaal las??? Woehaaaa

  7. veerle Says:

    Gij zijt nogal een schoon vriendin, eerst haar zetel onder pissen en dam mag ze het nog zelf opkuisen ook.
    Om het met jouw woorden te zeggen: sheemonjoe!

  8. micheleeuw Says:

    Ik kan het uuuuren ophouden ! Ik weet het : zeer ongezond. Soms vergeet ik het zelfs weer. Tot ik dan eventjes moet blijven zitten en nijpen omdat ik anders ook zoiets zou tegenkomen. 😆

  9. Patrick Says:

    OOOOOOOOOOOOOO Wat zijn we toch serieus wat mannen betreft:-)

  10. tulp (D.) Says:

    Blij dat het ding eindelijk opfikte.
    ps: twee jaar loop ik tegen iedereen te liegen dat de kat op de zetel had gekotst, en nu zet het mens het zomaar in haar blog !! pffffffff
    ps: ik noem geen namen, maar de scheet was niet van mij !

  11. Menck Says:

    “Wat zit je toch te zeiken!” krijgt ineens een wel heel andere betekenis.
    Is het echt waar dat je voortaan op een zak zaagsel plaatsneemt bij D. ?

  12. gerda Says:

    ohow, hier kan ik niet tegenop blundersgewijs.

  13. Blue Says:

    Nu kan ik aan mijn collega’s uitleggen waarom ik hier zit te grinniken 🙂

  14. Blue Says:

    Begin daar maar aan in het Frans, fauteuil, pipi dat gaat nog, maar Zapnimf?????

  15. beo Says:

    Dat je geen blad voor de mond neemt, okay, maar dat het zo kon overlopen..? lol

  16. mieke Says:

    Gewoon hilarisch. Mijn dochters liggen hier zoms ook zo te gieeeeren van het lachen. Gelukkig heb ik leren zetels.

  17. dana Says:

    ja, ik had het verhaal al eens gehoord maar iets anders verwoord, meer van: help, de trut, ni normaal, probleem , pamper kopen , enz… maar het is natuurlijk ongelooflijk grappig hoe ik het hier teruglees ! ik heb hier ook zitten gieren… ik veronderstel dat je nog zo’n soortgelijke verhalen hebt?
    🙂

  18. dana Says:

    kijk eens wat een reacties !
    waar blijven die vieze, voile en vettige verhalen ?
    ze hebben succes
    vooral bij de vrouwen dan !
    🙂

  19. Virginia Says:

    Woehaha zapnimf, schitterend!!!
    En inderdaad: zulke vriendinnen moet je koesteren!

  20. zapnimf Says:

    @Oortje : Omdat jij niet snel schrikt?

    @Veerle : *sla mea culpa*

    @Micheleeuw : Ik kan dat ook uuuuren ophouden, maar niet als ik de slappe lach krijg dus.

    @Patrick : Bwa, ik heb toch mijn natte broek voor hem verborgen? Allemaal omdat ik hem niet wilde shockeren. En nu gij terug.

    @Tulp : Ik noem ook geen namen, maar pas op è, of ik schrijf een verhaaltje over de scheet bij de gynaecoloog! E è è!
    Kijk eens, iedereen noemt jou een supervriendin en als ik eerlijk ben, dat ben je!

    @Menck : Ja, maar dat was dan weer omdat iemand erdoor is gezakt. En deze keer niet ikke.

    @Gerda : Bwa, de val van de tribune met schoon onderbroek kwam toch wel in de buurt anders.

    @Blue : Omdat jij een vrolijk meiske bent? O, in ’t Frans… je brouwt er wel wat van.

    @Beo : Misschien dat blad beter ergens anders geplakt. Ik loop ook nog over van : liefde, vrolijkheid en compassie voor hen die geen eigenaardige dingen op de bank van hun vrienden mogen doen.

    @Mieke : Blij toe, in leer blijf je zo in je eigen plassen zitten.

    @Dana : Binnenkort post ik de meest gênante verhalen van de vriendinnen… en dat zijn er veel!
    Ik stop efkes met vies voil en vettig… straks denkt alleman nog dat ik van’t kantje ben.

    @Virginia : Als je maar met een ander kunt lachen hè!? Ja, je hebt gelijk. Ik hoop dat ze een waterbestendige zetel koopt deze keer.

  21. madameblogt Says:

    Wat een verhaal, wat een verhaal! Gelukkig dat voor het lezen mijn blaas geledigd had, of ik van ’t zelfde laken een natte broek.

  22. M-go Says:

    ’t Is om u te bepissen!
    Laat dat los en dat lavatoriseert je hebben en houden vol!
    Durf nu niet aan te komen met een verhaal waarin je je “bescheurd” hebt van het lachen, dat zou erover zijn.

  23. e-Mino Says:

    Hilarisch, ik heb er geen andere woorden voor.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s