Hoe word ik Jezus?

  
   Zoonzap, onze ruige hardrocker, of liever blackmetal’er – hardrock is voor mietjes – van net twaalf, spaart zijn zakgeld op om zijn entree voor Pukkelpop in augustus te kunnen bekostigen. Samen met hun vader gaan hij en zijn oudere zus daar al enkele jaren naartoe. Het. Hoogtepunt. Van. Het. Jaar. voor dat manneke. Vorige editie werd hij regelmatig geconfisqueerd door troepen dronken Duitsers die hem mee op hun groepsfoto sleurden, als soort van aaibare mascotte, maar die perceptie heb ik wijselijk verzwegen, hij denkt nog steeds dat dit soort uitwassen te wijten zijn aan het stoere uiterlijk dat hij zich graag aanmeet.
   
Bij papa recruteert hij zijn cadeautjes uit een voos boekje dat ‘The Large’ heet en waar het rubriekjes t-shirts en beddekovertrekken met doodskoppen, prentjes van getattoeëerde zangers en hondenarm- en nekbanden met pinnen veel bijval genieten. Zwart en jeans, daar onderstreept zoonzap tegenwoordig zijn persoonijkheid mee.
Bij deze verkleedpartij hoort uiteraard ook een passend kapsel. Lang, sluik en vooral niet in model.
Van mij mag ‘m. Hoewel ik tijdens mijn pre-menstruale fase wel eens in beslag genomen word door een bijna niet te beheersen drang om hem met de tondeuse in zijn slaap te overvallen, herinner ik mij nog levendig hoe ik mijn ouders bijna tot wanhoop dreef als ik mijn puberstreken visualiseerde in een roze of groene (of rosse of platinablonde of zwartblauwe) koptooi. Ik zou in de vroege jaren tachtig ook niet graag als een skinhead wakker geworden zijn en op Sinéad O’ Connor was het nog een lustrum hitparades wachten.
’t Is die empathie die mij weerhoudt op te treden tegen zijn innerlijke zoektocht naar zichzelf.
   
Maar eigenlijk zit er ook wel een druppel eigenbelang bij. Manmanman, wij zouden hier veel minder hilariteit beleven mocht die jongen zijn haarvoorbeelden gaan zoeken in de normalemensenwereld. Minstens één keer per maand wordt hij in de winkel aangesproken met : “En wat zal het zijn voor het juffrake…?” 
Zijn beste maat hier in de geburen loopt hem wel eens straal voorbij en vraagt dan aan ons waar zoonzap uithangt. Als er dan vijf vingers naar het desbetreffende onderwerp wijzen, verontschuldigt buurjongen zich : “Oei, ik dacht dat jij minizap was.”
   
Zo krijgt die arme snaak het voortdurend te slikken dat jongens met lang haar nog lang niet voor iedereen een evidentie vormen. Maar kom, het sterkt in ieder geval zijn karakter, want het zal hem een worst wezen dat de overige leden van de zapmoosekroost telkens onderuit gaan van het lachen. Hij staat daar boven.
Wat ik enkel maar kan bewonderen, gij flinke zoon!
   
Al vond ik de repliek na de eerste aanblik van oma (de schoonmoeder van mijn zus) niet te evenaren.
“Oh? Wil je Jeejsus worre?”, beet ze hem in haar droog Hollands toe, na een blij weerzien van een jaar.
   
“Weet zij veel van Max Cavalera,” bedacht hij en hij haalde zijn schouders eens op.
     
 
Advertentie

13 Reacties to “Hoe word ik Jezus?”

  1. veerle Says:

    12 jaar en al zo hevig aan het puberen? Ik ben blij dat dat bij ons nog even af is, maar wie weet, hoe lopen ze er binnen 7 jaar bij…

  2. Lalena Says:

    Zo goed dat je dat kind zijn gang laat gaan , de bui waait dan veel rapper over. Die andere aanpak is ook ’t overwegen waard: ‘Knap zeg wat je nu aanhebt!’ haalt nog beter resultaten want wat ma goedvindt kan toch niet ok zijn? Maar dat lukte bij mij niet, daar was dan steeds een duidelijk discongruentie tussen mijn verbale en non-verbale taal merkbaar.
    maw: dees moeder kan niet huichelen : )

  3. madameblogt Says:

    Volgens mij is je zoon een sterk karakter aan ’t opbouwen. Gelooft zij Jeesjus! 😉

  4. Patrick V Says:

    Ik heb ook een dochter en zoon van 12 jaar … bijna 13.
    Ik herken het verhaal … ze voelen zich al zooo(!) volwassen
    en wij laten ze graag in die illusie – life is wonderfull 🙂

  5. Margo Says:

    It takes one to know one hé. Je weet nog goed hoe je zelf was in je apenjaren.
    Knap dat je hem zijn gang laat gaan in zijn ontplooiing.
    Waren onze ouders ook maar zo open-minded geweest.

    Mijne smurf is er pas 9 en zijn haar gaat ook al op een staartje.
    “Lang haar is cool” zegt hij tegen iedereen die het wil horen.
    Als hij een béétje op mij lijkt zal het nog schoon worden.

  6. Kris Says:

    Ja, geweldig dat hij er zich niets van aan trekt.
    Mijn oudste zoon had op die leeftijd ook lang haar, maar rond zijn vijftiende was hij het plots beu. Ik heb wel nooit een probleem gehad met jongens met lange haren. Meestal (lees: als het een beetje verzorgd is) vind ik het wel leuk. Hier waren de rollen dus omgekeerd: zoon wou korter haar en moeder niet. Alles went… 🙂

  7. micheleeuw Says:

    Ben jij een goede moeder of wat ?
    Mijn ‘zwarte’ periode is niet door gegaan omdat het niet mocht. Waarschijnlijk daarom dat ik het nu nog steeds draag. Verzorgd lang haar vind ik altijd mooi, bij jongen en meisje.

  8. zeezicht Says:

    Das zeker da! Laten doen, het gaat van alleen over.
    Dat is net zoals die broeken met een kruis zo laag dat ze er bijna over struikelen. Dat dragen ze tussen veertien en zestien…

  9. hilde Says:

    zodat het kruis plaats heeft om te groeien hé

  10. chelone Says:

    Laat hem maar flink puberen, het verkort de midlife-crisis.

  11. georgina Says:

    Ofschoon ik al zeer lang niet meer puber, ga ik de vrijdag naar Pukkelpop. Kwestie van Metallica nog eens aan het werk te zien.
    O ja, voor je zoontje: mijn laatste blogpost; laatste YouTube-filmpje dat erop staat = aanradertje.

  12. annava Says:

    Haha, schitterend verhaal.
    En je kunt hem inderdaad best laten doen.
    Wel straf dat hij ondanks dit alles niet zelf naar de kapper wil. Sterk karaktertje. In mijnen pubertijd was ik allang naar de kapper geweest.

  13. elke Says:

    Ik ben nu al benieuwd welke richting dat hier met de oudste zal uitgaan binnen een twee à drie jaar. Aan de ene kant wil ik er niet aan denken en aan de andere kant hoop ik dat ze niet zo’n giecheltrut wordt met zo’n blinkende sjakosj en hakjes. Helaas doen ze nooit wat je wilt op die leeftijd, dus dat belooft…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: