Voor mij een grote met een portie extra zelfcontrole

  
   Hier lagen we dan opnieuw languitgestrekt in het avondlijke gras van ons gemeentepark. Op een rijtje.
Daar hadden we wel wat voor moeten doen. Ons schamen bijvoorbeeld. En vijf kilometer moeten fietsen. Ons schuldig voelen omdat we gans onze kroost de zwoele nacht instuurden op hun tweewieler waar zich op strategische hoogten een mankement openbaarde. Gebrek aan licht om er maar eentje op te noemen. Puberzap hield scheefgrijnzend haar afgebroken dynamo omhoog, moose sukkelde het voorgaande uur nog wat met de batterijenoplader en losse lampjes, maar de schuif ‘lichtvoorziening allerhande’ bleek ontoereikend om iedereen op te lichten. In huize creatie-F-orthenightinflashylight lossen we dat op met zaklampen geklemd tussen bilspleet en broek en de nog wel werkende marchandise een bepalende plaats in de fietsensliert toe te kennen. En de belofte aan het rood op onze kaken om morgen (of overmorgen of toch tenminste tegen september) het euvel definitief naar het verleden te bannen.
   
Hoe fijn ook, wij pedaleerden niet zomaar door de vochtige bosluchtlagen, vermengd met duisternis. Rugliggen en onszelf een natte achterkant bezorgen, dat kunnen we even doeltreffend op onze privépelouze effectueren. Neen, wij zouden het sneu voor onze burgervader gevonden hebben, als hij ons zou moeten missen bij dat jaarlijkse vuurwerkje dat hij afsteekt. Brood en spelen, wij trappen daar gaarne in. Vandaar.
   
Zelfs de criticus, diep verborgen in mij, had weinig negatiefs op te merken over het spektakel. (Nuja, ze hadden misschien het plein vooraf kunnen droogblazen?) Ik bleef bloemmekees tellen. Iets dat uiteraard pleit voor mijn graad van contentement. Tot er onverwacht zo’n kartonnen huls mijn hals besprong. Uweetwel, overblijfselen die het ontploffend kruit overleefd hebben. Een hele resem zaps en een moose om uit te kiezen, maar moeder mocht weeral incasseren. Moeder bleef echter niet zo koelbloedig als van haar in zulke exceptionele omstandigheden verwacht wordt. Zapma gilde het uit en sloeg dolproleterig met alles dat op dat schurftige moment bewegingsruimte had. Een miniem opstootje dat even snel weer gesust was. Eeey, er is meer nodig om mijn uitje te bederven.
   
Bij het opstaan, vond ik twee meter achter mij een gsm van een arme stakkerd. Arm als in : bezitter van hetzelfde goedkoop(ste) modelletje als de mijne. Meer zelfs, het was de mijne! Deze arme stakkerd begreep er niks van, maar transformeerde toch maar meteen in de meest gelukkige stakkerd. Toeval treft mij meestal als er ongeluk te rapen valt. Hoezee!
   
Bij het ontketenen van onze rijwielen een eind verderop vroeg puberzap haar billenlicht terug dat ze uit risico-overwegingen in het open borstzakje van mijn vestje had gepropt. Flukse ik voerde al trappende bewegingen uit, toen ik in linkerborstzakje viste… en er een knoert van een naaktslak mijn vingertoppen beroerde. Eeey, dit is wel voldoende om mijn uitje te bederven. 
Aan diegene die vlak na het gekrijs  – flegmatiek blijven scheen me die avond niet echt te lukken – een vettige substantie in de vorm van een worstje vanuit een boog tegen zich aan gemikt kreeg, wil ik langs deze weg mijn nederige excuses aanbieden. Ik deed het echt niet expres.
   
Zigzaggend van de doorstane commotie, keerde ik terug naar het oorspronkelijke doel, maar ondanks mijn gefriemel vond ik geen zaklampje. Eén onbesuisd moment vroeg ik me af of naaktslakken plastieken lichten lusten, maar toen werkten mijn hersencellen weer. Alle raadsels in één klap opgelost.
   
Er is slechts één liggende zapnimf voor nodig met open borstzakjes onfortuinlijk gelegen op een cup c om een gsm en een licht in haar nek te doen belanden. Neem daarnaast één idiote zapnimf, die die voorwerpen niet als dusdanig herkent en vermoedt dat ze aangevallen wordt door het vuurwerk. De frenetieke zapnimf werkt het geheel verder af door haar eigen gerief achterover te keilen.
   
You win some, you lose some.
   
Ik won die avond een bergbeklimmende slak en verloor tesamen met de lamp ook nog wat zelfbeheersing.
Dat groeit toch terug aan hè?
   
Advertenties

14 Reacties to “Voor mij een grote met een portie extra zelfcontrole”

  1. zeezicht Says:

    Leuke avond, meer moet dat niet zijn, alles op zijn zaps…

  2. veerle Says:

    Hiermee lig ik plat van het lachen. En… naaktslakken eten echt ALLES. In onze tuin toch…

  3. annava Says:

    Haha, zo grappig.
    Mooi dat je nog op je fiets zat. Moest ik onverwacht een naaktslak aanraken terwijl ik fietste, lag ik er al lang af vant verschieten. Wees maar zeker

  4. tulp (D.) Says:

    Ge moet nu ni flauw beginnen doen over een ‘naaktslakje’ he. Ik weet zeker dat er wel meer vettige dinges in uw bovenzakjes zitten zene!

  5. madameblogt Says:

    Is mevrouw toevallig blond? 😆

  6. Duvel Says:

    Toen ik de titel las dacht ik dat je het over je sluitspier zou hebben. Lust jij escargots ?

  7. elke Says:

    ah, de naaktslak. Mijn favoriete dier sinds er ooit eens één onder mijn voordeur verpletterd zat en een volledige opengesmeerd spoor achterliet. Alsof zwanger zijn op dat moment nog niet genoeg was. Walgen!

  8. zabrila Says:

    Of zelfbeheersing terug aangroeit? Je moet dat trainen hé! Beginnen met één slak, dan twéé… enzovoort tot je er stoïcijns onder blijft…

  9. Karen Says:

    Abrrr, naaktslakken subtiel en stil zo ver mogelijk van mij verwijderen is ook niet mijn specialiteit. Vieze, slijmerige beesten, da zijnt!

  10. Stef Flater Says:

    Ja, zelfvertrouwen groeit weer aan maar het moet af en toe eens gesnoeid worden. Of het breekt af.

  11. Bright Says:

    Zeker dat het niet mijn gsm was ? Ik identificeer mij in uw gsm-beschrijving.
    Ja, een naaktslak in je borstzakje…. Ik laat mijn avond door minder verpesten. Toch blij te lezen dat je alle zapjes mee kreeg, ondanks eventueel kortgewiekte coupekes.

  12. Laleña Says:

    Komaan, een naaktslakje meer of minder in je zak, daar draaien wij ons hand niet voor om…..
    HELP! Kots! Jakkes! En jij zat nog op je fiets!
    Als dat niet kan tellen qua zelfbeheersing!

  13. micheleeuw Says:

    Jullie zijn allen samen veilig terug thuis gekomen na een leuke avond … op z’n Zaps. Ik was zéker gevallen ! 😆

  14. zapnimf Says:

    @Zeezicht : Iets minder dierlijk had toch gemogen.

    @Veerle : Je moet het mij niet vertellen. Er is er ooit een aan mijn teen begonnen, maar die kon ik vermoorden vooraleer ze haar maag vol had.

    @Annava : Met mijn rijvaardigheid gaat het tot dusver nog uitstekend, maar al de rest…

    @Tulp : En dat weet jij omdat het toevallig uw bezittingen zijn die daarin terechtkomen. “O zap, mag ik mijne tuttefrut/condoom/gebruikte tampon even hier achterlaten?

    @Madame : Hoe? Watte? Trek je dan naaktslakken aan als je blond bent?

    @Duvel : Je zou toch echt eens wat moeten doen aan die fixatie van jou voor mijn sluitspier hoor.
    Ik lust ze niet, maar jij mag gerust je maaltijd hier op mijn terras bij elkaar komen sprokkelen. Njammie!

    @Elke : Ja, dood zijn ze ook mijn favoriet.
    Des avonds kunnen wij er hier op schaatsen. Als je dan weet dat er enkele zaptelgen het liefst op blote voeten rondhuppelen, kan je nagaan wat een lol wij dagelijks beleven.

    @Zabrila : Ik ben al in een ver stadium. Alleen in totaal onverwachte verschijning moet ik nog verwerken.

    @Karen : Commercialiseren tot blubberprut? Zou dat geen idee zijn? Dan hoeven we niet eens subtiel en stil te wezen.

    @Stef Flater : Dat is nog eens een analyse!

    @Bright : Voor vuurwerk krijg ik ze mee, voor naaktslakken iets minder.

    @Lalena : Als je het zo bekijkt, o o o, wat heb ik mijzelf onder controle!

    @Micheleeuw : Wat je veilig noemt. 😉

    @


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s