Gekraakte Holl

  
   Hill : “Als ik flauwval, dan heet ik Holl McKraak, begrepen? Moet je daar trouwens je paspoort laten zien? Onthou het, ’t is Holl… ‘O Holl, wat doe je nu? Giechel giechel. Zooo erg is dat nu toch ook weer niet dat je daar van moet wegdraaien?’ Ik hoor je het al tegen je vriendinnen vertellen. Dàt is de ware reden waarom ik mee moet, zodat jij weer sappig aan het vertellen kan slaan bij de vrienden over die slapjanus.
Zaal? Is dat in een zaal? Dat zeg je nu pas? Ik wil in een kotje apart. Keer die auto! Ik voel het hè, dit komt niet goed! En jij bent dan verantwoordelijk. Hoe dacht je me terug naar huis te dragen? Heb je daar al eens over nagedacht?
Let op voor die fietser! Zie… dit is een teken, een voorteken, een slecht bovendien, maar we kunnen nog terug, nee?
Watte scriptie? Gemene vrouw. Het staat letterlijk in mijn voorwoord : Dit is tevens een therapeutisch schrijven. En meteen op de volgende bladzijde lees je dat die doelstelling is mislukt. Ik heb zelfs stukken door iemand anders moeten laten overtypen omdat ik er misselijk van werd.
Niet vergeten… Holl!
En ik wil ook niet je laatste blogstuk worden hiermee!” (nvdr : wat een pech zeg)
   
Zijn fulmineren vond zijn oorsprong in mijn populariteit. Niet alleen vriendinnen, vroedvrouwen, huisvrouwen, mijn ouders, televerkopers, de bank en verdwaalde buitenlanders vinden mij de moeite om een praatje langs de telefoonkabel mee te slaan, de laatste week hing ook het Rode Kruis meermaals aan de lijn. Of ze mij toekomstig in hun annalen mochten noteren als zijnde een very important bloody gift. Moose ketste op mijn uitnodiging – vriendjes meebrengen mocht – een hele week als een triangel op speed van ja, nee, misschien.
Pro : “Dan kunnen ze eindelijk eens ontdekken dat ik Cee-Vee-eS heb. (monkellachje) Gedaan met mij hypochonder te noemen. En mij dood te poepen.”
Contra : “Stel dat ze mijn bloed gebruiken om een massamoordenaar te redden die bij een vluchtpoging tegen een betonnen pijler van een convoi exceptionnel aanrijdt.
Ik heb misschien dat vermoeidheidssyndroom en wat dan? Is dat besmettelijk?
Die verpleegsters worden ongetwijfeld verliefd op mij en dan ben je me kwijt natuurlijk.
Enne, ik kan er niet zo fantastisch goed tegen, tegen het idee van veneuze stromen in mijn gezichtsveld.”
   
Vertwijfeling tot de minuut voor vertrek kortom. Voor hij het bijltje erbij neer wilde leggen, schoof hij het gauwgauw mij toe om de knoop ermee door te hakken.
“Dat was het verkeerde antwoord! Peut! Peut!” riep hij nog, maar te laat, de wagen rolde en het kinderslot stond op aan voor zijn eigen veiligheid. “Springen doe je later maar, eerst doneren vooraleer je jezelf wil deurwerpen. Er is een tekort aan jouw bloedgroep in vakantietijden.”
   
Hill : “Onee! Dit is groots opgezet spel. Kijk, d’r staan twee van die ambulances, niet één maar twee! ‘Bloedgevendoetleven’ Hoempf. ‘Mijnbloedaangeboden, zalmijdoden’ ja. Ik ruik het al, het ruikt hier naar… naar… onpasselijkmakende dinges.
   
Maar ach, het is hem gelukt.
Zo bleek als een vaatdoek geweekt in javel, teruggestuurd door de verpleegkundigen voor een tweede beraad bij alle drie de dokters, (Sla deze maal anders over. Ah? Het is uw eerste keer? Mja, probeer dan maar wel, of je komt nooit meer terug.) (Twee tegen één) vooraf reeds gesoigneerd met enige eenheden cola door diezelfde Florence Nightingales en ik, reeds afgelaten, die naast zijn ligstoel een beetje danste, moppen vertelde en risicoloze gespreksonderwerpen uitzocht die het bewustzijn verboden van zich te verliezen.
   
Als nazorg heb ik de verdere avond alle varianten van ‘Heel flink, jongen’ uitgesproken.
En eens gaan googlen op hematofobie.
   
_______________________________________________
 
PS : Mijn mail naar hem vanmorgen : Hoe luidde die titel van je thesis alweer precies?
   
Zijn mail terug :
Tussen vrije gift en vrije markt : Een onderzoek naar de bloedinzameling in België.
Door Holl McKraak.
   
Nog wat.
Ik heb ZjanPool gezien op de trein.
Wel, hij heeft een zuster wiens nonkel ook bloed ging geven en die is daarna in de wachtrij voor de koffie weggedraaid. Pats op zijn achterhoofd. Complexe schedelbreuk. Maanden herstel nodig gehad en jaren koppijn.
Ziedetwel dat dat allemaal niet zonder risico is!
   
Uw zapnimf bedacht na het lezen van deze info :
De nonkel van je zus, is dat ook niet jouw nonkel?
En ook : Holl Mckraak mag in het vervolg rustig thuis blijven, cvs of niet.
’t Is geen avance met die gast.
   
Advertenties

22 Reacties to “Gekraakte Holl”

  1. The Clumsy Chef Says:

    ik ben een al even grote wussy als mr holl. Mijn bloedgeefverhaal in een notendop:

    Nieuw lief, idealistisch meiske. Bloedinzameling in d’unief. wij samen bloed gaan geven, want ja, een nieuwbakken stoer lief is geen zagevent. Ik eerst door de controle, zij vlak na mij: “Ach juffrouw, die navelpiercing is nog geen zes maand oud, u mag geen bloed geven”. Ik probeer me er nog van onderuit te muizen maar voor ik het wist, hadden ze me een naald in de arm geduwd en lag mijn nieuwbakken lief me uit te lachen. Het werd tegen alle verwachtingen in toch een leuke relatie…

  2. elke Says:

    Ah mannen, watjes zijn het…
    Dat die eens kinders zouden kopen, waren we direkt van de overbevolking af.

  3. Tess Says:

    Haha, ik zit hier luidop te lachen terwijl het een bloedserieus onderwerp is.
    Mannen; grote mond tot als het erop aankomt.

  4. tulp (D.) Says:

    Tsssssss, kheb al spijt dat ik toch ni ben meegegaan. Ge hebt het toch stiekem gefilmd hoop ik?

  5. zeezicht Says:

    Ach, ach, is Hill werkelijk zo’n doetje? Of heeft zap weer haar sterkste overdrijvingsschuifje opengetrokken?
    Hopelijk schrijft moose zijn kant van het verhaal ook.

  6. biezonder Says:

    Bweek, mij krijgen ze ook niet naar een bloedinzameling. Helaas pindakaas heb ik iets met spuiten (ik moet ze namelijk niet) en kan/wil ik mijn burgerplicht niet vervullen zonder tegen de vlakte te gaan.

  7. Hill Says:

    @ Zeezicht
    Ze heeft niet overdreven. ’t Was veel gruwelijker dan dat.
    –>
    http://www.bloggen.be/chocolatemoose/archief.php?ID=516

  8. Laleña Says:

    hematofobie? Ik leer alle dagen bij en jullie ook blijkbaar : )

  9. annava Says:

    Oh god, bloedgeven. Ik heb het ook één keer gedaan en dat doe ik nooit meer, N.O.O.I.T.
    Dagen was ik misselijk en weken had ik schrik van alles waar bloed aan te pas kwam. Ja ook ik, ben zo’n doetje.

  10. Patrick Says:

    O! Wat is die Holl moedig,brrrrrrrrrrrrrr zoiets durven.

  11. Blah Says:

    bij mij is het gewoon een kwestie van ’t niet zien zitten met mijn rotaders…
    btw, Blahmans gat is niet zo harig dat die éne zijn gat op mijn blog zenne 😀

  12. madameblogt Says:

    Hill wordt bij mij met de blog sympathieker.

  13. Duvel Says:

    Allemaal heel grappig enzo, stom van Hill om mee te gaan maar hoe kom je in godsnaam aan de titel:
    Gekraakte Holl
    Ik dacht dat het over een Nederlandse groep gevaarlijke homo’s zou gaan. Maar nee, het viel allemaal nog mee. Behalve voor Hill dan . Maar ja, die heeft het zelf gezocht.
    Holl McKraak, hoe verzin je het of heb ik iets gemist.

  14. Margo Says:

    Wat ne mens toch allemaal over heeft voor een bruin biertje…

  15. De man van Zoniën Says:

    De laatste keer toen ik bloed gaf was aan de hogeschool. We mochten dan ’s ochtends een uurtje brossen. En omdat ik tot 4u ’s ochtends naar een “cantus” was geweest leek me dat wel een goed idee! Not! Uiteraard draaide ik weg… En mocht van de dokter onmiddellijk aan de Trappist – modat hij gelukkig de reden niet kende van mijn flauwvallen.
    Diegene die toen mijn bloed heeft gekregen moet zich plotsklaps erg “happy” gevoeld hebben..!

  16. micheleeuw Says:

    Ik geef 4 keer per jaar bloed en 4 keer plaatjes/plasma. Meer dagen verlof willen ze me op het werk niet geven … Geen erg : ik kijk naar alles en voel niets.
    Mijn schat heeft een heilige schrik van naalden (bij hemzelf) en verliest zo dus 8 dagen extra verlof. 😉
    Maar Hill heeft het dus wel gedaan, hé.

  17. Storm Says:

    Gelieve bij deze zo vriendelijk te willen zijn mijn nederige Blogaward in ontvangst te willen nemen.

    Groeten,

    Storm

  18. Yucca Says:

    wat een flinke jongen! (zeg ik ook tegen mijn zoontje van één jaar)
    mss moet hij het maar eens een tweede keer doen om iedereen die hier met hem lacht te kakken te zetten 😉 nèm!

  19. zapnimf Says:

    @TCC : De relatie bleef duren, maar het bloedgeven niet? Tssss. Zelf ben ik ook al geweigerd wegens twee maanden eerder een ingreep met verdoving te hebben ondergaan en een nieuwe vrijer te vinden. Kieskeurig kieskeurig, dat rooi kruis.

    @Elke : Jamaar, dat geldt niet voor hier. Heb je ook nog zo’n oplossing om de vergrijzing tegen te gaan?

    @Tess : Van mij mag je lachen, Hill is er nu toch efkes niet.

    @Tulp : Sja, als jij liever naar de herhaling van FC De Kampioenen kijkt dan de leegbloedende mensheid helpt…

    @Zeezicht : Mevrouw vraagt, mevrouw krijgt.

    @Biezonder : De angst voor spuiten, daar zal ook wel een naam voor bestaan… maar dewelke?

    @Hill : Ja hoor liefste, je hebt dat prima gedaan.

    @Laleña : Niet te verwarren met Hemafobie, dat heeft hij ook.

    @Annava : Voila, ’t Is hier dat je gelijkgestemden op de kop kan tikken.

    @Patrick : Over de nuance tussen durven en dwingen zullen we het een andere keer hebben.

    @Blah : Dàt excuus hebben we hier nog niet gehad, rotaders. Harige gatten… ik vind dat wel iets hebben.

    @Madame : Waarmee je wil zeggen dat je hem in het begin… watte vond?

    @Duvel : ‘Ronny Verboven’ zeg nu zelf, dat bekt toch niet?

    @Margo en Man van Zoniën : In welke streek is dat? In de provincie Antwerpen mag je die bieren op je buik schrijven, daar proberen ze je weer op te peppen met lauwe cola en flauwe koffie. Gelukkig hebben ze wel koekjes met chocolade, dat maakt veel goed.
    Mijn eerste keer doneren was in Wenduine, tesamen met mijn vader. Die had ook al in de smiezen gehad dat het recuperatievolk aan de bruine bieren zat. Helaas voor hem vond die dokter het nodig om uitdrukkelijk te vermelde dat onze pa (reden onbekend) van het bier moest blijven achteraf. Pech pech.

    @Micheleeuw : Ja, en moet je eens wat weten? Hij krijgt daar noppes recuperatieverlof voor. Ik trouwens ook niet. Wij zijn gewoon van die idiote idealisten.

    @Storm : In alle nederigheid terug : dankuwel meneer. Zeer vriendelijk van u.

    @Yucca : Jamaar, zo blijven we bezig. Jij bent nog niet van de ‘flink hoor jongen’s’ af zo te zien. Als je je zoon over anderhalf jaar te kakken zet bijvoorbeeld… Pfff, als ik terugdenk aan de zindelijkheidstraining, kriebels.

  20. Yucca Says:

    met grote dank gij wijze nimf. Mag ik uw adres om u af en toe eens heel geregeld in een paniekbui lastig te vallen met een questionnaire aangaande peuterproblemen?

  21. zapnimf Says:

    @Yucca : Ja hoor, voor al uw sores en hun oplossingen, mail zap, slechts € 0,50 per alinea.

  22. vandepotgerukte Says:

    En ik die de hulp ging inroepen om hier een geitje en twee varkens te slachten.

    Was getekend


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s