Breekbare bedoening (1)

  

   Dat krijg je nu met die wildgroei van wensputten zonder bouwvergunning.
Na haar vurige periode, verhoop je in haar plaats enkele watervallen van ontspanning en voor je het weet zit je een midweek vast in iets dat ‘een Center Parcs bungalow voor acht personen in Heijderbos’ heet. Mét Tulp(D.) en haar zoon. Over masochisme gesproken.
Maar ach kom, moose en zapnimf zouden hun ereteken van welwillendheid niet verdienen als zij ook hier niet hun open verwachtingen zouden aanspreken. Het Grieks eilandhoppen met twintig kilo op de schoft zouden zij dan wel uitstellen tot ze pensioengerechtigd zijn.
   
Dag één : De ontdekking van de wildwaterbaan. (En het breken van botten.)
De info beloofde het ons al : een wildwaterbaan zonder weerga. Daar is geen woord van gelogen. Over weerbotsen repte de folder in geen taal. Wij zijn nochtans polyglot. Onder het motto : ‘zelf ervaren is lekker zelf opsporen van de gevaren’, beëindigden we onze eerste dag met een gebroken teen (zapzoon) en een geknakte arm (minizap). Zij hadden verzuimd hun uitgroeisels aan de romp binnenboords te houden. Niet bijster intelligent van die twee. Wat ook hun gebrekkige diagnosestelling verklaarde, want een pleister verder, een teennagel minder en een smeer zalf extra, besloot de redder-verpleger dat als het morgen nog niet beter is, ze bij vooral iemand anders op een Rode kruis post nog maar eens mochten gaan klagen.
   
Dag twee : De verdere verkenning van de wildwaterbaan. (En het breken van bikinibandjes.)
Tulp en ik twijfelden een flits of wij ons achterste door zalvende reddershanden zouden laten onderzoeken vooraleer wij te water gingen. Het voelde namelijk aan alsof we een hele nacht als buffer dienden tussen twee pogoënde dinosauriërclans, op dé fuif van het Mesozoïcum welteverstaan. Maar omdat we mekaar geen mietje wilden noemen, pookten we enkele keren met de vinger naast mekaars bilnaad en constateerden dat onze natuurlijke beschermlaag voldoende doornee bevat om ons onbehandeld te wagen aan het volgende level van wildwaterbanen : het wedstrijdje. Let op! Dit vereist een megadosis egoïsme. Voetjetrek, onderduwen, kolkdompelen en batsen uitdelen veroorloofd. “Sorry kind! Ik ben aan’t winnen! Uit de weg!” schaterde ik puberzap tegemoet, toen zij met handen als schelpjes haar boezem onttrok aan het zicht van de medemens, onderwijl gillend : “Help help, mijn bikinibovenstuk! Mijn bandje is geknapt!.” Slechte moeders als ik vonden dat best lollig. Slechte moeders als ik, worden als straf dan luid brullend van plezier het volgende moment meedogenloos ondergezogen in de eerstkomende versnelling. Uw zapnimf was bijkans vergaan. En tesamen met haar, haar gein. Nog eens let op! Lach nooit terwijl u verzuipt! Onheil!
   
En geen dochter die je ter redding schiet.

11 Reacties to “Breekbare bedoening (1)”

  1. Blah Says:

    O-o-o-o… ooit komt er een dag dat puberzap revanche zal nemen. 😀

  2. Dweezel Says:

    ’t Is me wat met die rompuitgroeisels, niks dan last mee, allez, ik toch. Is amputeren een optie? Of misschien beter een dwangbuis?

  3. Hannah Says:

    Je bent een vrolijk mens, Zapnimf. Nog lachen terwijl je verzuipt. Weergaloos!

  4. zeezicht Says:

    Ach, jullie hebben toch een prima moeder-dochter relatie, want later zal ze natuurlijk net als jij doen. 🙂

  5. micheleeuw Says:

    In een ambulance terug gekeerd ? Zoals jullie bezig zijn. 😆

  6. zabrila Says:

    Ze kon je niet te hulp schieten, ze had haar handen niet vrij, toch? En lachen terwijl je zwemt, is een slechte combinatie, heb ik ook al ondervonden…

  7. Margo Says:

    En? Was’t daar een beetje leuk anders?

  8. dana Says:

    Tulp gaan zwemmen ? in badpak ? hoe heb je haar kunnen overhalen?

  9. tulp(D.) Says:

    @dana: Een kwestie van snel zijn en spurten van de ene struik naar de andere tot aan de wildwaterbaan, vlug het water in en dan onder blijven (inclusief dubbele kin). Ik heb ook ene keer de 5 kinderen gechanteerd om strategisch rond mij te blijven lopen……………. (ene keer, de ijsjes zijn daar veel te duur)

  10. Laleña Says:

    grandioos, ik zie het zo voor mij : )

  11. zapnimf Says:

    @Blah : Dacht het niet. Ik draag een badpak.

    @Dweezel : De dwangbuis! Wow! En dat kon je niet net iets eerder voorstellen?

    @Hannah : ’t Was per ongeluk!

    @Zeezicht : Ik mag het hopen, we gaan van onze kinders geen kasplanten maken, me dunkt.

    @Micheleeuw : Bijna. Gekneusd, blauw geplekt en verdrinkingsverschijnselen. Net niet serieus genoeg om per brancard weggedragen te worden.

    @Zabrila : Hoezo? Blote borsten afwegen tegen een verzuipende moeder? En dan voor het eerste kiezen? Staaltje van egoïsme, ja!

    @Dana : Gezegd dat ik anders haar gsm in het water zou gooien.

    @Laleña : Nog veel erger, ik voel het water alweer in mijn keel opborrelen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: