De kanjer die mijn dag stuk kreeg

  

   In zo’n vier gevallen per jaar is het geoorloofd van plausibel te laat te komen op school. (Met de hele troep naar de mis is er eentje van.) Vrijdagochtend, net als je in het derde leerjaar mag gaan vervangen het eerste lesuur – een breuk als hoeveelheid – is daar dus geentje van.
Wat veroorzaakte dat uw zapnimf, in haar hoedanigheid van drie kwartier overslapen na een nacht die moeiteloos de top twintig allerslechtstaaneenstukdoormaffen haalde, gejaagd en met een net gedouched druipende haarhelm de treinstellen achter de gesloten slagbomen hardop uitfoeterde. De verkeerslichten en de file werkten ook niet bepaald opbeurend mede.
En dan die natte slierten, o hemel, het vergaan van zapnimfs wereld… ongekapt en vochtspoorachterlatend toekomen op het werk. Als iemand haar zo zag, zou ze ontslag moeten nemen!
Om haar weerspiegeling in het linker- en rechterraampje te ontlopen, liet ze deze zakken. Een zeventig per uurse bries (en tevens een ijskoude), woei meteen tussen haar krullen. Een weerelement als haardroger, dat ze daar niet zelf opgekomen was! Mits een beetje ondersteboven houden van het hoofd, dit betekent in verkeerstaal schuin, zodat je nog minstens één oog overhoudt om het knallen tegen de vrachtwagen voor je te vermijden en een stuk of honderd woelslagjes met de vingertoppen om een zekere mate van volume te verkrijgen… et voilà, la nouvelle zap est arrivée. Drie minuten voor het belsignaal nog wel. Een kanjer die mijn dag nog stuk kreeg.
   
Onverwachte hoeveelheden vrolijkheid hebben op mij het effect dat ik opgewekt collega’s aanklamp die mijn tidelidiegeratel maar moeten ondergaan. Meestal laten zij zich op hun beurt dan niet kennen en creëren we samen gezangen van blijdschap. Deze keer bleef het aan de andere kant angstvallig stil.
   
“Is er iets met je? Ben je ziek? onderbrak ik mijn zinnen.
    
Haar man was via het onderzoek van zijn bloed na enkele pijntjes meteen naar het ziekenhuis doorverwezen. Zijn beenmerg gaf het op. De nog onzekere pistes gingen van een bacterie tot oncologie. (Gisteren liep hier per sms het bericht binnen dat hij een zeldzame vorm van leukemie heeft). Geprakte shit met rotte ei smaak. Ik ken haar man ook. Die familie heeft de laatste jaren hun deel miserie al gehad. Samen verfoeiden we de natuur en zijn schabouwelijke grillen. En hoopten ze hardop naar de achtergrond.
   
Het was niet eens middag of de volgende onheilsboodschap liep binnen. Het nieuws dat een oudleerling overleden was. Vroegere klasgenoot van puberzap, net veertien jaar. Hersenbloeding, levertransplantatie, de ontdekking van een ziekte die op de immuniteit inwerkt, coma. Ik zie het joch nog door de klas dansen. Een duim hoog, geen plaats genoeg om al zijn energie te kanaliseren. Die kregen wij in bakken over ons heen. “Juf juf, kom je vrijdagavond kijken? Want ik moet bij de opening van de ijspiste van zapdorp een demonstratie ijshockey geven.” Juf kwam kijken en hij miste een pas omdat hij al te guitig druk naar mij wuifde. Hij zal nooit meer zwaaien.
   
(Zaterdag begrafenis. Puberzap en ik zullen nog een laatste keer knipogen naar Glenn.)  
   
De sfeer op school werd plots even vergankelijk als het leven zelf.
Mijn haar bleef de hele dag onberispelijk.
Big deal.

14 Reacties to “De kanjer die mijn dag stuk kreeg”

  1. Nadia Says:

    Iets om heel stil van te worden. Als je zoiets leest dan is al de rest peanuts, dan maakt het niet uit of je haar goed ligt. Al kan dat heel vervelend zijn om je dag goed mee te beginnen.
    Pijnlijk om een kind uit je omgeving af te moeten geven.

  2. Stef Flater Says:

    Met dat soort nieuws kan een mens moeilijk vrolijk blijven. 😦 Een mens heeft zo van die dagen vol onheil en rampspoed, ook al gebeurt het met kennissen. Triestig nieuws. Het leven kan toch zo broos zijn.

  3. veerle Says:

    Je dag zou van minder stukgaan.
    Sterkte voor jou en de familie van die jongen.

  4. zabrila Says:

    Daar word je stil van. Een overmacht waar je niet tegenop kan, en niemand is gevrijwaard van zorgen en pijn. De blije momenten koesteren, dat is de enige remedie…

  5. dana Says:

    amai, ik heb er kippevel van gekregen !
    ziekte en dood, vreselijk om hier mee geconfronteerd te worden
    we moeten inderdaad minder klagen en zagen over futuliteiten….vanmorgen was mijn zoontje boos omdat ik de boter aan de verkeerde kant van zijn boterham had gesmeert…ik had hem bijna naar de kinderen van Afrika gestuurd…

  6. sneeuwkoningin Says:

    amai…inderdaad…zware post
    veel sterkte ook aan de collega met de zieke echtgenoot

  7. zeezicht Says:

    Hier word ik heel stil van…

  8. micheleeuw Says:

    Ik ben zelf verdrietig wegens het herbeleven van de laatste levensdagen van mijn vader en dan lees ik zoiets … Ja, daar zijn de tranen weer. Sterkte !

  9. Patrick Says:

    Als een dief in de nacht……………..

  10. Gerd Says:

    Ja, ik weet wat je bedoelt. Vroeger was mijn dag verpest als de weerborstel links vooraan omhoog stak. Nu ik dagdagelijks met kommer en kwel te maken krijg, ben ik al blij dat ik bij het opstaan nog haar heb. Hier thuis hanteren wij het moto : je leeft maar één keer. En dat heeft al dikwijls een rol gespeeld bij het nemen van beslissingen en onverantwoorde uitgaven…

  11. Blah Says:

    Ja lap zeg… Constant wordt een mens met zulke dingen geconfronteerd he. Ziektes, meestal ongeneeslijke, en onverwachte veel te jonge sterfgevallen… Als dit vroeger ‘van horen zeggen’ was, komt dit steeds meer angstaanjagend dichtbij. In mijn vriendenkring blijft men ook niet gespaard, in mijn familie ook niet…
    Ik kan alleen maar hard slikken om die krop in mijn keel weg te krijgen.
    Sterkte Zap, ook aan Puberzap want op die leeftijd zou je nog niet met de Dood geconfronteerd mogen worden….

  12. annava Says:

    Wat een dag. Daar wordt je even stil van.
    Sterkte voor de familie van de overleden zoon en ook voor je collega en haar man.

  13. elke Says:

    Het leven is niet eerlijk voor heel wat mensen. Daar vallen onbenulligheden bij in het niet. Sterkte!

  14. Margo Says:

    Life’s a bitch, sometimes.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: