En hoe was uw pauze?

  

zapnimf1wit-op-paars   “Ha!” dachten jullie. “Ha!”
“Zapnimf neemt het ervan. Woestenijen van tijdseenheden enkel vol te proppen met ledigheid.”
In die trant had ik het ook voor mezelf uitgedroomd op voorhand. Blogjes en boekjes lezen met de onderzijde naar omhoog of toch minstens horizontaal. De dvd-kast afschuimen, een kwart van de tijd doorbrengen in heet sop, en dan bedoel ik niet de afwas, de natuur en de zintuigen combineren en veel gelummel tussendoor.
   
Een nabije toekomstziener zal ik echter nooit worden.
De eerste zetelstrijk van het lichaam was nog niet voltooid of mijn levensgezel had alweer een lotsbestemming waarin ik mee mocht figureren. Zijn appartement zou binnenkort zijn eerste huurder ontvangen. Dit gegeven is ondertussen een feit, maar vooraleer die etage bewoonbaar werd voor derden, spreken we toch van vele emmers zwoegzweet. Het terrasje herken je ondertussen terug als… euh… terrasje. Voordien dacht ik nog dat moose een privévuilnisbeltje had aan huis. Hoewel we dachten dat die woonst quasi leeg gemaakt was, kan ik de autoritten met gestompt restmateriaal naar containerpark en ons huis niet meer op twee vingers tellen. Daarna herbergde onze carport een ton nog te sorteren moosegerief. Altijd garantie voor een bijkomende humeurdip, zo’n verplaatsing van rommel die niet als dusdanig mag beschreven worden door zijn eigenaar. 
   
Daarnaast ben je nog altijd niet af van de bemoeizuchtige vriendinnen. Zij die de besmetting van bovenstaande arbeid opslurpen en vervolgens uw nederige zapnimf, die net opnieuw haar kont op een zacht bedje van kussen en dons geïnstalleerd had, bevelen van die volgestouwde carport en de aanpalende gebouwen onder handen te nemen. Alsof herfstvakantie zich leent tot schoonmaak, pffft. De ‘lente’ had ze gemakshalve van het woord geknipt. Zodoende en zeer tegen mijn wil raakte ik enkele dagen kwijt aan het herinrichten van vijzenbakjes, plaatsen creëren voor werkmateriaal waarmee je toch maar slechts twee keer per jaar het gras mee maait, het onprettig weerzien met verloren gewaand alaam, de herontdekking van de wipzaag, de snoeischaar en zowat alles dat ik meestal bij anderen ga lenen. Het spreekt voor zich dat ik overliep van zin om mijn vriendin (die Tulp van de commentaren) mee te dumpen bij het groot vuil waarvoor ik – weeral – enkele ommetjes naar de gemeentelijke stort moest maken. (Nee Frank, gij daar bij de slagboom van het containerpark, ik heb echt geen oogje op u, ik word gewoon gedwongen om hier driemaal daags aan uw poort te staan aanschuiven.) En als ik dan toch echt iets positiefs moet neerpennen over Tulp : ok, ze heeft op die dagen veel meer verzet dan ikzelf. Bij deze haat ik het dat ik iedere keer moet telefoneren om te vragen waar ze de verfpotten/de hamer/de fietspompen heeft tussen gefoefeld.
   
De roedel wilde zich ook niet onbetuigd laten.
Het verzamelde gecomputerde in huis liet ons al eerder in de steek. Werkte nog wel : de ouwe laptop.
Het vervelende aan kinderen is, dat zij vinden dat ze ook recht hebben op hun uurtje digitaal wezen. Dat hun arme moedertje af en toe een gezinslid van het toetsenbord moest slaan om enkel haar mails te kunnen lezen, kon op weinig compassie rekenen.
Om haar helemaal te pesten, brachten zij hun toetsenschema mee van school en eisten zij volledige medewerking, dubbele uitleg en het controleren van de leerstof en dit het liefst als zij uitgeteld naar rust verlangde.
   
Als rode draad doorheen mijn zogezegde rust, vlocht zich een netwerk van een schoolproject dat ik op mijn hals heb gehaald. Het scheelde geen haar of ik had die draad omheen diezelfde nek gelust. Zeer binnenkort hoop ik het einde daarvan in zicht te krijgen. Toch als ik mijn ogen sluit. Grr grr.
   
Besluit : ik ben toe aan een vakantie of de uitroeiing van de entourage.
   
Besluit 2 : een blogstukje vol klaagzangen trekt ook maar op niks. Morgen beter!

13 Reacties to “En hoe was uw pauze?”

  1. elke Says:

    Als jij vindt dat dit op niks trekt, dan kijk ik al uit naar morgen! 😉

  2. hilde Says:

    flinke meid 🙂 ge doe gij dat goed, zelfs blogstukjes vol klaagzangen schrijven

  3. zeezicht Says:

    Och als jij je klaagzangen hier kwijt wil, en het lucht je op, doe maar.
    Wij je trouwe lezers offeren ons dan wel op om alles te lezen. Fijn dat je terug bent!
    Als Hill nog zoveel extra’s heeft meegebracht waar hij geen afscheid van kan nemen… dan zullen jullie stilaan moeten gaan bijbouwen. Want grote kinderen blijven tegenwoordig liever in ‘hotel mama’ wonen. 😉 minstens tot ze veertig zijn!

  4. micheleeuw Says:

    Heb jij ook zo’n verzamelaar in huis gehaald ? Niet te doen, hé. Toen ik eindelijk mocht helpen zijn appartement leeg te halen, kon je geen 2 stappen zetten zonder over een ‘stapeltje’ te vallen ! Ik kom nu al jaren niet meer op zolder : ik moet het niet weten !
    Gelukkkig is het terug school en kan je eindelijk uitrusten. 🙂

  5. georgina Says:

    Hihi, welkom terug! Trekt wel op iets: je toverde een lach op mijn gezicht.
    Een privé vuilnisbeltje en kinderen met digitale rechten… Je balanceert weer mooi op de koord tussen grappig en waanzinnig.

  6. annava Says:

    Ik moest toch vaak lachen hoor, klaag jij maar rustig verder.
    leuk dat je er weer bent!

  7. Margo Says:

    De zaag die je hier spant, komt die ook vanonder de rommel in uw carport? ’t Is een goeie Hill, die mag ze zeker nie wegdoen!

  8. Veerle Says:

    Kan de meneer de levensgezel zelf zijn rommel niet opruimen (desnoods onder lichte dwang: sorteren en opruimen, of alles integraal naar het containerpark)?

  9. tijdtussendoor Says:

    Welkom terug, klagen om mensen te laten lachen…
    moet je kunnen 🙂

  10. zapnimf Says:

    @Elke : En en? Keek morgen terug?

    @Hilde : ‘Flinke meid’? Kan jij dat zien dat ik weeral enkele kilo’s ben bijgekomen?

    @Zeezicht : Ik vond je vroeger leuker, toen je nog niet zulke schrikbeelden onder mijn neus wreef! Veertig??!

    @Micheleeuw : Heel wat van die stapeltjes hebben hun weg gevonden naar de vuilniszak. Stiekem, ssst.

    @Georgina : Gelukkig heb ik u nog, om me daaraan te doen herinneren 😉 Dankuwel.

    @Annava : Misschien ben jij gewoon wel een natuurlijk lachbekje?

    @Margo : Gij wilt niet weten hoeveel zagen wij in het kot onder de rommel gevonden hebben!

    @Veerle : Ik kon de ritten amper tellen, maar hij reed ze wel. Opkuis nr één toch.
    Enne, er is gesorteerd onder dwang, maak u geen zorgen, ik weet hoe het hoort met verzamelmannen.

    @Tijdtussendoor : Merci. Wil dat zeggen dat jullie mij vierkant uitlachen dan? 😉

  11. elke Says:

    Ik keek terug maar ik heb nog geen ervaring met hakjesmeiden. Binnen een jaar of twee kom ik nog eens terug. Terug op die hakjes, hé.

  12. Dana Says:

    amai, geen reactie van Tulp????

  13. Dana Says:

    gij zijt goe bezig geweest !!!
    ik mag dat in de Kerstvakantie gaan doen ……wil jij Tulp vragen om mij ook te komen helpen?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: