Meezeulzakkerijbrol als een baksteen (op wiens maag?)

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-lichtroze   Flapdrollerige spelletjes op het net.
Het kwam deze week nog ter sprake. De verkleutering die Facebook heet, doet er ook aan mee.
“Ikke niet!” gorgelde ik met de accentuering van mijn wijsvinger tegen een amandel. Alsof een authentieke zapnimf zich zou verlagen tot gluiperijen van het soort om toch maar wat vriendjes te vergaren. Laat staan haar ware gelaat te tonen, vindbaar voor iedere plakwaaier met onfrisse bedoelingen.
Noch gehinderd door enige ervaring op het facebookveld, noch bewust van de betekenis ervan voor zijn gebruikers, stampvoette ik de argumenten pro de grond in als ware ik mezelf in het zweet aan het dansen op de laatste Afrikaanse tophit. Glimlachjes van de virtuele maatjes quoteren, polls organiseren, prentjes op een ander kunnen rondstrooien (ik herhaal ook maar wat ik opgevangen heb), mijns inziens is het de laatste stap tot de mensheid verteert tot een smeulende brij niks.
   
“Daar heb ik toch maar mooi mijn punt op hun i van idiote idolatrie gezet.” glom ik nog na.
Mijn triomfbui was nog niet eens half opgepeuzeld of Huisvrouw toeterde alweer haar dagelijkse sores in mijn oor door middel van de telefonie. (Ik sla nu gemakshalve anderhalfuur relaas over.) Ze eindigde met : “Enne oja, je hebt een stokske. Van mij. Kieper uw sacoche eens om. Dat kunt ge nog net aan, I presume?”
“Heb je poep in je hoofd?”
“Ben je een haartje betoeterd?”
“Hartstikke besodemieterd misschien?”,
 wilde ik hysterisch haar buis van Eustachius ontsteken.
Maar ik deed het niet. Omdat ik onder haar knoet lig. En omdat ik Antwerpse ben. Dus riposteerde ik voorzichtig : “Zot?”
   

   
Dus hier ziet u mijn handtas. Donkerrood, compact en geschikt voor één baksteen.
Het beheren ervan is geen lachtertje. U blikt naar het meest vergeten voorwerp dat ik bezit. Reeds achtergelaten in cafés, restaurants, ieder lokaal in onze school, bij vrienden, in een kerk, in een koelkast (opdat ik dan zeker mijn vlees niet zou vergeten dat in die ijskast lag – toch wel!) en op het dak van mijn auto.  
   

saccoche_011knip
   
Omgedraaid en de inhoud ervan mooi-ogend opengevouwen, krijgen we dit :

saccoche_012knip

      
– O kijk. Op de achtergrond. Een landschap waarin een kaal, naakt Sneeuwwitje zich zou kunnen verstoppen. Vereeuwigd in die twee uren tussen de pré-modder en de post-modder. Genieten!
   
– En daar! Links. Hoe toevallig zeg, ‘Tirza’ van Grunberg. Net uitgelezen en achteloos op het randje van de tafel achtergebleven. Goh, wat ben ik toch een lezertje, nounou. Gestoorde figuren die bezig zijn met te sterven, maar daarin niet altijd even succesvol blijken. Gebonden in een boek wonnen ze dan ook nog De Gouden Uil. Het is een meug. Misschien ook die van u in het verleden of de toekomst?
   
– Ook per ongeluk op de foto verzeild (rechts) : mijn enkellaars. Inderdaad LAARS, want wie zijn meetlat erbij neemt, berekent een fijne maat 44. Het herbeleven van deze prent bezorgt me terstond een huppiepuppie kippenvleesje, opnieuw en opnieuw en opnieuw. Na een queeste van zowat twintig jaar eindelijk in mijn bezit, een vrouwenschoen. Zolang duurde het tot het de commerciële schoeiselwereld daagde dat deftige dames die op grote voet leven, het ook breed laten hangen. Tot deze vondst mijn leven opvrolijkte, moest ik genoegen nemen met het herenequivalent dat ruim genoeg was om mijn in alle richtingen uitgestrekte zool aan te kunnen. Straks laat ik hem aan sinterklaas zien! En aan de buitenwereld! Maar u krijgt de primeur!
   
– Wie met aandacht zijn focus richt, kan – ook geheel onopzettelijk op dit prentje uiteraard – een stukje verwaande tronie zap herkennen, gespijkerbed in een aandenken van Leen. Leen die het binnenkort een heel stuk zuidelijker gaat zoeken en wilde dat er bij zapmoose nog dikwijls aan haar gedacht werd. We hebben er een nagel in ons neusgat voor over, Leen!
 
   
U zei? Meezeulzak? Inhoud?

saccoche_013knip
   
Hm.
– Verloren geslopen briefjes : bankuitreksels – boodschappenlijstje van 2003 – inkomkaart Wim Helsen, ‘Het jaar van de prutser’ (wat precies was wat hij deed tijdens die voorstelling : in het wilde weg prutsend improviseren. Boehoe boe!), twee cinematickets.
   
– Portefeuille en bruine geldbeugel voor het kleingeld. Volgens kenners is deze laatste mij verschaft door een geslachte struisvogel. Wist ik veel? Noppen bekoren mij nu eenmaal. Veel twee euromuntstukken erin ook.
   
– Een groen doosje muntjes. Aldispul. Uw mond pikt ervan als een stijgijzer aan een bergbottin in een gletsjerspleet, maar geef toe, het is een mooi doosje. Volgende keer ga ik voor het blauwe. Oceaankrullen geprikt op een haaivin waarschijnlijk.
   
– Nog een portemonneetje. Leeg en donkerblauw. Met de naam en toenaam van een dochter erop. Wat dat te zoeken had in mijn sacoche? Evenzeer voor mij een raadsel. Ik gok op de rol van afleidingsmanoeuvre voor zakkenrollers. Kunnen ze daarna lekker wraak komen nemen als ze, eenmaal bekomen zijn van de beetneming, haar naam googlen.
   
– Mooi assorti met de cadeau voor gauwdieven, een minitupperwarepotje, gevuld met koffiezoetjes. Hoe onverantwoord zou het tonen om achter een kwart appeltaart met ijs en slagroom te gaan likkebaarden en dan uw koffie te bezoedelen met echte suiker? Neen, een zapnimf neemt haar verantwoordelijkheid tegenover een glurende omgeving : kijk kijk, ik denk aan mijn lijn en als we die lijn doortrekken, ook aan mijn gezondheid. Waarna ik nog een sigaret opsteek en met de tongpunt een hartje teken in de crème fraîche snor. Het leven is aan de durvers zeg ik u!
   
– Dankzij u, Huisvrouw, dankzij u diepte ik uit de diepste plooien nog wat restjes schmink. Mascara uit het jaar dat Jezus is geboren. Thans gebruiken we hem als pook voor het aanmaakhout in onze open haard. En een oogpotlood dat, geslepen en wel, ondertussen als steekwapen kan doorgaan. Pepperspray is voor gemakzuchtige zielepoten!
    
– Noodgevallenmaandverband. Na zes maanden ziet het eruit als een camouflagenet voor een poolijsinvasie. In tijden van behoeftigheid reken ik meestal op vrouwelijke omstaanders. Immers : het is plezanter voor de onderkant, als je een andermans hygiënedoekje in je ondergoed plant, want dat van jezelf is ei zo na groezelige Brugse kant.
   
– Als laatste item herbergt die tas mijn lievelingsspeldjes en haarrekkers. Goed voor een succesnummer op ieder feestje. Is sta er geweldig mee.
Duh… ik herken die dingen niet eens. Wie heeft zijn haarafval in mijn open rits gepropt? Wie?
 
   
Trouwens, gesloten kan je met dit ding trefzeker meppen.
De volgende waarop ik dat ga uittesten zijt gij, Huisvrouw, effenaf.
Kan je me daarna eens uitleggen hoe ik een account aanmaak bij facebook? Erger dan deze brol kan het niet zijn.

Advertenties

13 Reacties to “Meezeulzakkerijbrol als een baksteen (op wiens maag?)”

  1. De Huisvrouw Says:

    Wanneer ik mijn dagelijkse sores in uw oor toeter de volgende keer, zal ik u weten zeggen dat ik niet aan Facebook doe en er derhalve niks van ken. Wederom zijn we van hetzelfde gedacht. En zie ik daar de cinematickets van onze hoogwateruitstap?

  2. zeezicht Says:

    Boh… jou kennende, valt dit slagveld nog mee. (ik had erger verwacht) of heb je stiekem snel wat opgeruimd?
    Zelf ken ik dat Facebook-gedoe niet, maar de meesten zeggen naderhand: was ik er maar nooit aan begonnen!
    Voor mij duidelijk genoeg. 😉
    Als ik het een beetje begrijp betekent het je privacy op het wereldwijde net gooien? No way!

  3. Evy Meisman Says:

    Hey
    coole blog, wat schrijf je creatief!
    Groetjes
    Evy
    http://evy-meisman.blogspot.com

  4. Blah Says:

    Kom ik hier een paar dagen niet en vlam, ik sta ineens een paar postjes achter. :p
    Valt echt wel mee hoor die inhoud! Ik DURF de inhoud van mijn sjakosj echt niet uitstallen, niemand gaat me geloven, da’s bij mij een echte werkkoffer met schroevendraaiers enal, hahahaha!

  5. vandepotgerukte Says:

    Wat ik mis zijn sleutels.

    Was getekend

  6. veerle Says:

    Dat boebelkesportemonneeke is wel een schoon.

  7. madameblogt Says:

    Op de tweede foto meende ik koffiepadjes te herkennen. Het zou me niks verbaasd hebben. LOL

  8. elke Says:

    Maar proper dat dat allemaal is zeg. Mijn sjakos is een ware vuilbak.

  9. Juksti Says:

    Rekkers! Dat woord heb ik niet meer gehoord sinds ik nog geloofde dat een elastiek een heelastiek heette!

  10. Margo Says:

    Facebook is wél erger dan die brol in uw handtas!
    Heb het uitgetest en ’t was erop, erover en eruit in welgeteld x aantal dagen. Dikken trut is’t (ofwel heb ik er geen bal van begrepen, kan ook)
    Skoon zjakosj trouwens. Skoon kleur, net als de mijne. En nog redelijk toffe brol ook, binnenin. Niks om u over te schamen, helaas.

  11. micheleeuw Says:

    Jij hebt enkel het hoogst nodige mee of heb je niet alles getoond ? De mijne weegt een ton !

  12. zapnimf Says:

    @Huisvraa : Uw gezichtsvermogen laat u niet in de steek.
    Jah, laten we het daar maar op houden : facebook is eikebah (ook al weten we niet waarover we klappen.)

    @Zeezicht : Zeezichtje… die dingen zijn daar – sssst – wel expres gelegd om dit postje wat op te smukken. Euh… eigenlijk lag de vensterbank op de achtergrond vol schoolrommel, maar die had ik voor de gelegenheid efkes uit het zicht geduwd om ze vlak na de foto lekker terug te gooien.

    @Blah : Kan ik u bij deze nog nomineren om dat stokske aan te nemen?

    @Vandepotgerukte : Dat is wel pech zeg. Heb je al in je jaszakken gekeken? De ijskast? De filter van de wasmachine? (De mijne zitten altijd los in mijn jaszak, net zoals de gsm en het rookwaar.)

    @Veerle : Ja hè? En je hoeft er slechts 1000 km voor te rijden, naar Collonges-la-Rouge. (Frankrijk)

    @Madame : Hum, eigenlijk zijn dat uitgeknipte klokjes die als excuus moesten dienen om mijn gal te spuwen over het schoolwerk, tot ik besefte dat ik dat al net een keertje te veel had gedaan, dus heb ik laatste instantie wijselijk gezwegen, maar wegretoucheren ging niet meer.

    @Elke : Nogal. En na dit stukje nog veel properder want die elastiekjes, die rekeningen en papiertjes hebben nu hun weg naar de vuilbak gevonden.

    @Juksti : Ochja, elastiek… ik kon niet op het woord komen.

    @Margo : Altijd fijn om te merken dat je zonder kennis van zaken gelijk hebt! Dankuwel.

    @Micheleeuw : Jawel, dit is alles wat erin zat. De schmink en rommel zijn er nu ook uit. Ik loop wel rond als een pandabeer als de mascara uitgelopen is. Opnieuw gaan optutten kost te veel energie.

  13. Dana Says:

    mijn handtas is kleiner en er zit meer in dan bij jou : zakdoeken (papieren en katoenen), 3 bossen sleutels, deo, sigarettendoosje, ….

    facebook is tof ! maar enkel als je vele vrienden hebt die er ook op staan of die ver weg wonen (bv buitenland) of mensen die je graag wil terugvinden op internet (oude kameraden, collega’s, studiegenoten, ….)
    en als je veel tijd hebt….


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s