De kerstwarmte zal van onszelf moeten komen

  

   Voor de zoveelste keer vorige nacht haspelt Frank Deboosere zijn praatje af.
Ik leg mijn boek even neer, lepel een potje yoghurt uit en registreer halvelings wat die meneer aan de Vlaamse bevolking kwijt wil. Dat het binnenkort archikoud gaat worden. Dat de potentiële slachtoffers voor CO-vergiftiging hem nu al mogen knijpen. Dat het grijs nog even blijft waar het is, vastgepind onder de hoge druk.
Bij dit alles denk ik niks.
Zelfs niet : “Hopelijk krijg je deze kerst eens eindelijk een pakketje plastische chirugie cadeau? Dat je van die bennetuitdepampers-look vanaf geraakt?”
Ook niet : “Oostelijke wind… dat wordt weer laagjes aantrekken.”
Of : “Jongen, ga weg, ik ben aan’t lezen!”
    
Nope, ik denk niks. Tenzij misschien : “Volgende keer toch terug aardbeienyoghurt pakken.”
   
Wel, verdekke, ik had beter wel gedacht.
Bijvoorbeeld :
“Stomme koei, je had twee weken geleden al mazout moeten bestellen! Want uw mazoutketel gaat morgenvroeg blublubbl… doen.”
   
Dat wordt dus tot volgende maandag glühwein drinken onder een donsdeken bij de open haard.
   
’t Is hier al twee graden warmer dan vanmorgen jeuj! Zeventien!