Van ratelende rits naar razende risee

  

   De begeerlijke jongmens zonder hoofd ontdoet zich op zijn oerclichés van zijn hemd.
Zijn heupen zwieren iedere grein ritme de vergeetput in alsof het nooit is uitgevonden. Om het helemaal een vlaag van potsierlijkheid mee te geven, ratelt zijn rits als een ouderwetse telefoon nog voor er een vingertop iets rinkelings mee kan uitvogelen. Ik zit onderwijl in een strandstoel het tafereel te beoordelen en vraag mij af of er puntenbordjes voorhanden zijn die negatief gaan : min drie! Min drie!
 
Van min drie ruk ik onaangenaam op naar negen vijftien. Eén nauwelijks werkend oog constateert negen vijftien op het ledscherm van de wekkerradio en één nauwelijks vatbaar brein erkent pas na vele seconden dat het aanhoudende geschel zich niet onder het hersenvlies bevindt maar ergens daarbuiten. Met andere woorden : onze telefoon doet het nog uitstekend.
 
“Gggghgggh.”, kreun ik. En : “Krrrrrfh.”
Voor een onbekende imbeciel zal ik mij echt niet forceren om de warmte van het bed in te ruilen voor een praatje via de kabel. Vrienden, kennissen en familie bellen nooit voor elven. Of slechts één keer. Geloof me, een wakkergebelde zapnimf kan vriendschappen laten verschrompelen in drie zinnen. Dat ligt niet aan mij, dat is de natuur.
De ergernis duurt tot ik weer in absolute stilte kan omrollen in de matras en mezelf toestond om ongegeneerd verder te soezen.
 
Mijn droom is alweer verwisseld tegen de volgende als vier minuten later opnieuw iemand zijn leven waagt door mijn telefoonnummer in te toetsen.
Ik draai mij op de linkerzij en ochtendadem een brug der zuchten boven het kopkussen. Duidelijk iemand met veel geduld aan de lijn.
Toch iemand die ik ken. Een eerste keer om wakker te maken, een tweede keer om mij uit dit stinkend nest te krijgen.
Van de vloer worden twee gelijk uitziende sokken getriëerd.
Als het Christel maar weer niet is, die ooit een verkeerde afslag nam omdat ze het niet zo nauw nam met het verschil tussen Zeebrugge en Gentbrugge en die ik vanonder de lakens (toen ik nog zo gek was de hoorn ’s nachts mee naar boven te pakken) terug naar de autosnelweg moest loodsen?
Het doordringende geluid van telenet froezelt de trilharen in mijn oor tot nerveusiteit.
De loop tot aan de trap wordt benut om twee benen in evenveel pyjamapijpen te hinkelen.
Misschien Rita die gal wil spuwen over haar ingewikkelde relatie met haar laatste aanwinst?
Mijn organen nemen de enerverende ring-ring over.
Het bovenstuk van mijn nachtkledij belandt, mits wat trekwerk, binnenstebuiten rondom mijn bovendeel terwijl ik trappen daal.
Of onze pa, die vindt dat hij ’s morgensvroeg mag laten weten dat hij morgen zijn haar geknipt wil zien. En dat ik dat mag doen.
Een graai naar de houder van de looptelefoon leert mij dat het nut van een draadloos toestel erin bestaat dat hij overal in huis kan liggen.
Diegene aan de andere kant van de lijn moet haast wanhopig zijn om mij te bereiken, hij/zij blijft volharden.
Dit kan niet anders dan een noodgeval zijn. O zut, de vaste dan maar en met blote voeten (de sokken verbleven nog in mijn handpalm) op de koude vloer onder de trap de komende klaagzang aanhoren…
 
“Goeiemorgen!”, resoneert iemand kunstmatig opgewekt een barst in mijn slakkenhuis.
“Vindt u?”, schraap ik.
Dan komt nu meestal de vaste prik waar mijn gesprekspartner vraagt of hij me heeft wakkergemaakt. Of het nu drie uur na de middag is of half zeven ’s avonds of negen uur ’s morgens, altijd hetzelfde : “Oei? Sliep jij?”
Ik hou me klaar om los van mijn gewoonlijke beleefdheid ‘Jaaaarrgh! En gij hebt mij wakkergemaakt!’ terug te toeteren. Maar niks van dit alles.
 
“Ik bel u namens de firma Kirby om u het heuglijke nieuws te verkondigen dat wij bij u een mat gratis willen komen reinigen. Wij hebben uw telefoonnummer van een van uw kennissen gekregen.”
Mijn ogen dwalen naar de mat onder de tafel en stuiteren als kaatsballen in hun kassen…

1422

 Ik blaf : “Dat rendeert alleen als ik er een gratis mat bij krijg. Dag mevrouw.”
 
En Sigrid… bereid je voor op een ellenlang nachtelijk belgerinkel.
Want dat was jij toch die op ons vorige feestje pochte over die ‘vriendelijk firma Kirby’ die jouw mat onder handen kwam nemen?

Advertenties

13 Reacties to “Van ratelende rits naar razende risee”

  1. de zeggenschap Says:

    Al bij al toch geen al te natte droom, mag ik hopen.
    Met zo’n Kirby-gedrocht weet je maar nooit!

  2. madameblogt Says:

    Ha-te-lijk zo’n reclametelefoontjes! Zelfs voor mensen zonder ochtendhumeur.

  3. zeezicht Says:

    Hé, je vertelt het als een echt detectiveverhaal: spanning tot aan het einde.
    Euh… is dat echt een mat op de foto?

  4. tosca Says:

    Ben ik blij dat ik edelere dingen mag promoten…

  5. micheleeuw Says:

    Ofwel neem je de telefoon mee naar je slaapkamer, ofwel zorg je ervoor dat je het niet kan horen. Anders zullen ze je blijven wakker bellen. Heb ik zelf ondervonden.

  6. Jevski Says:

    Die ‘vergeetput, alsof nooit uitgevonden’
    intrigeert

  7. Stef Flater Says:

    Antwoordapparaten zijn ten huize Zapnimf nog niet doorgedrongen? 😉 Telenet trekt trouwens op niets: bij Belgacom krijg je tenminste een mailbox. Dan blijft die telefoon niet de ganse tijd rinkelen. 😛

  8. Dana Says:

    dat verhaal heb ik ook gehoord toen ja, dan kuisen ze maar een deeltje van je tapijt….

    euch, ge hebt toch mijn nummer ni gegeven hé !!!!

    wanneer verjaar je ? we zullen je dit jaar een antwoordapparaat kado geven , héél handig !

  9. zapnimf Says:

    @De zeggenschap : Nou, er kwam wel zweet bij te pas natuurlijk, dat snapt u wel.

    @Madameblogt : Meer dan ha-te-lijk zelfs! Het creëert een dubbel ochtendhumeur dat duurt tot ’s nachts.

    @Zeezicht : Dat is een mat. Onder uw impuls (de sterkte van het internet) vandaag een nieuwe gaan kopen.

    @Tosca : Goed zo. En nu nog de irritante tijdstippen afleren.

    @Micheleeuw : Ik kan u geen ongelijk geven. Helaas staat het laadstation in de gang onder de trap. Hoorbaar dus.

    @Jevski : En dan heb je mij nog niet gezien! Nog veel intrigerender!

    @Stef Flater : Hmm. Telenet trekt inderdaad op niks, zie volgend stukje.
    Een antwoordapparaat?? Eey zeg, d’r is hier just een Wii aangeschaft. Is ’t nog niet genoeg?

    @Dana : O jawel, na dat geblaf deed ik nog snel een ps. Hier is Dana’s telefoon! Die is kei-geïnteresseerd!
    Vriendschap, als Sigrid uw telefoonnummer heeft, mag jij ook in blijde verwachting wezen van de Kirby-madam.
    Enne, ik verjaar altijd als jij het te druk hebt om naar mijn feestjes te komen, weettenogwel? Geef dat machien zo maar.

  10. Margo Says:

    ‘k Ben te laat om nog te antwoorden….’t is zoals iedereen al zei: schaf u een antwoordapparaat aan en je wordt pas gebeld als het u past, ergens een kot in den achternoen.

  11. chelone Says:

    Hier zijn ze ook geweest voor de gratis tapijtenschoonmaak. Volgens die als italiaander uitziende macho met zijn blinkende schoentjes, waren mijn tapijten de vuilste uit zijn carrière.(Als huisvaderige huisvrouw ben je dan wel echt gechoqueerd) Dan begonnen ze aan de vloer, één strookje maar. Een strookje vloer dat ze vergoed naar de verdommenis hebben geholpen. (Daar ligt nu een tapijt over)
    Durfden die toch verleden maand nog eens terugbellen zeker.
    Blijkt dat de Italiaanse Belg waarover ik schande vertelde (en zijn naam nooit meer zal vergeten) intussen afgedankt is. Ik neem aan dat hij te weinig stofzuigers verkocht op zijn manier. En trouwens, enkel de koning kan zich (nu nog) zulk een hebbeding veroorloven.

  12. zeezicht Says:

    Bij dat tapijtenverhaal denk ik aan die reclame op tv.
    Die man schudt een emmer vuil over dat vrouwtje haar vloer… en hoort dan dat er geen elektriek is… whahoehiha!!!

  13. Veerle Says:

    Hebben hier jaaaaaren geleden ook eens een Kirbydemonstratie gekregen. Fantastisch toestel! Met levenslange garantie (dacht ik toch)! Kon alles (helaas moest je het wel nog steeds zelf bedienen)! Er zat zelfs een massagetoestel bij, dat ze ook gedemonstreerd hebben, ergens bovenaan mijn schouder: “En mevrouw, hoe voelt dat? Dat deed deugd hé” “Neen mijnheer, absoluut niet, ik kan niet genieten van een massage met een toestel dat het geluid van een straaljager (of zoiets) naast mijn oren maakt!” We werden geen klant.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s