Hou je waf(f)el!

  

zapnimf1wit-op-paars   Halfvasten wafelenbak op school en allen werden we uitverkoren om als Chinese vrijwilliger dat evenement mee op te vrolijken.
Mogelijkheden te over om u vorig weekend te voorzien van een Brusselse wafel :
– u kon gebruik maken van de polyvalente ruimte, meestal benoemd als turnzaal, om in de bakmist gezellig met kompanen of alleen u te laten bedienen van ruitjesdeeg en een drankje.
– u mocht ook telefonisch bestellen en iemand met een snelle auto bracht uw voer tot aan uw deur.
– u zou ons ook kunnen ontlast hebben en zelf bij de afhaal het gewenste aantal wafels mee huiswaarts transporteren.
– of u wacht gewoon tot er een leurdersploeg met een aftandse camionette uw straat onveilig komt maken die u, gemarkeerd door Samson en Gert uit de geluidsboxen op het dak, wat eetbaars met of zonder slagroom komt aansmeren. U moet dan wel in het bezit zijn van een oven die tien minuten 180 graden kan blazen.
 
Hoewel elders ingevuld op de takenlijst, werden moose en ik rechtstreeks bij aankomst in de minivrachtauto geduwd : Jullie hebben een kop om wafels aan de man te brengen!
Tesamen met wat wisselgeld, twee curverboxen wafels en nog twee anderen die al evenmin als oorspronkelijke bedoeling hadden om zich in de huisverkoop te werpen, leenden we het vehikel om het dorp rond te toeren. Alleen de chauffeur ontbrak, maar die zijn ze halverwege nog komen droppen.
 
Psychologisch een interessante namiddag. Hij leerde mij dat de bevolking in een boerengat nog steeds niet  : “Nee bedankt.” durft zeggen.
 
– De rotzakskes monteren een poort aan de inrijlaan en zorgen ervoor dat er vooral geen bel in de buurt hangt.
Dat zal u nog berouwen als uw tuinhuis in de fik staat en de rolluik achteraan is nog toe, mensen!
– De mannen durven niks te bestellen zonder toestemming van moeder de – plakzwaaiende – vrouw.
“Wafels? Oooo hmmmm lekker! Even aan mijn vrouw vragen. (blijft twee minuten weg) Euh… toch maar niet, juffrake.”
– De mannen durven geen beslissing te nemen als hun vrouw uithuizig is.
“Wafels? Mijn vrouw is niet thuis.” Ja? En?
– De rest van de weigeraars plakt er uit zichzelf een reden aan :
“Spijtig, ik ben op dieet.”
“Wij hebben juist pannenkoeken gegeten, als je wil laat ik je de pan zien.”
“Ik ga er straks in de school zelf eten.”
“Wij komen net terug van restaurant.”
“Wij hebben geen oven, want anders…”
 
’t Is eens wat anders dan : Hou je waf(f)el!
Maar voel u niet beschroomd, beste boerengattenaars, twee uur later had ieder eindprodukt een spijsverteringsstelsel gevonden.
En die ene overgebleven hele platte, helemaal onderaan de bak, heeft uw zapnimf zelf rap achter de kiezen gestoken.

12 Reacties to “Hou je waf(f)el!”

  1. zeezicht Says:

    Altijd moeilijk om kopers te vinden. Zelf hou ik er niet van om te moeten leuren, wafels of kaarten voor toneel of mosselfeesten enz.
    Zijn vrijwilligers tegenwoordig Chinezen? Vroeger waren dat negers. (of zwarten als je dat verkiest) :-), met de nadruk op ‘zwart’

  2. madam arabelle Says:

    Chinezen zijn toch al heel lang vrijwilligers tegen hun goesting? Ik heb nooit anders geweten, alleszins.

  3. clara Says:

    ‘Juffrake’, dat was toch een mooi compliment, niet?

  4. Patrick Says:

    Mevrouw,

    U hebt nu zelf, proefondervindelijk, kunnen vaststellen wie de baas is in huis.

    De man dus zeker niet!

    Wil U geen lidkaart kopen van het M ! LF ?

    Dank bij voorbaat.

    I.O. van Philippe Geubels.

    De Anonieme Macho

  5. micheleeuw Says:

    Sorry, maar ik koop zelden aan de deur. Als ik iemand ken die er verkoopt is het iets anders.

  6. Margo Says:

    “Wafels? Mijn vrouw is niet thuis”… komaan zeg!

  7. Duvel Says:

    “Maar voel u niet beschroomd, beste boerengattenaars, twee uur later had ieder eindprodukt een spijsverteringsstelsel gevonden.”
    Bedoel je dat je die wafels aan de eendjes, de kippen , de koetjes en de varkentjes gevoerd hebt ?
    Je beschouwt het als een vanzelfsprekendheid dat die wafels die jullie bakken ook lekker zijn. Een grote organisatorische misvatting die het gedrag (inclusief de excusen)van de bewoners van het boerengat in een heel ander daglicht stelt. Ik doorzie de luchtigheid van je verhaal wel maar niet die van de wafels, getuige Uw laatste zin. Vorig jaar zijn er bovendien enkele mensen overleden na het eten van Brusselse wafels afkomstig van school X maar dat zal U wel vergeten zijn. Aha!
    Let op :U hoeft zich hier niet voor te verantwoorden.

  8. madameblogt Says:

    Wafels verkopen. Op het eerste zicht een rotklus. Tot je plezier krijgt in de menselijke reacties. 😆

  9. De man van Zoniën Says:

    Al geprobeerd om via deze blog te verkopen? 😉

  10. Dana Says:

    verdorie, waarom zijt ge niet met die camionette tot bij mij gekomen ? !

    ge had ook door zo een megafoon kunnen roepen zoals vroeger een camionette in onze wijk kwam: “oud ijzer ,koper , lood en zink” , die hoorde je al van ver !
    jij had dan kunnen roepen: ” lekkere waaaaaaaaaaaaaaafels, ni waaaarm ni wille …..”
    succes verzekerd !!!

  11. veerle Says:

    Voor geen geld ter wereld kregen ze zoiets van mij gedaan.

  12. zapnimf Says:

    @Zeezicht : Eigenlijk was het helemaal niet zo moeilijk om kopers te vinden. Die wafels, dat is al traditie sinds mensenheugnis en bijgevolg gaat dat vlotjes over de toon… hm achterbank van de auto.

    @Zeezicht en Madam Arabelle : Misschien moesten we ons maar meer focussen op dat ‘vrijwillig’ dan over het uitvoerende ras.

    @Clara : Zijn vrouw had tevens zijn bril in bruikleen tijdens het breien.

    @Patrick : U mag juffrake zeggen. In tegenstelling tot boerengattenaars durf ik wel ‘neen bedankt’ zeggen. Tenzij ik met die lidkaart vijf mannen naar keuze mag aftroeven.

    @Micheleeuw : Ha, je zou ervan verschieten hoeveel ouwe bekenden ik tegengekomen ben in hun deurgat. En ja, die kopen dus. For old times’ sake.

    @Margo : Niet geloven is volgend jaar mee gaan verkopen!

    @Duvel : (Aha, terug de toon waar ik beter mee om kan.)
    Ik bak niks. Dat was de dochter van een collega, afgestudeerd kok en met referenties als jarenlang weekendwerker in een tearoom. Met recept dat ze niet wilde verklappen. Maar lekker waren ze. Hoe zou ik durven beschouwen als vanzelfsprekendheid? Wij proeven voor én na! Met slagroom.
    Als het u kan geruststellen, er zijn vooralsnog geen wafeldoden gemeld.

    @Madamblogt : Ssst, eigenlijk is dat best wel lollig.

    @Man van Zoniën : ’t is bloggen of verkopen. ’t Werd verkopen met vereiste lijflijke aanwezigheid. Enne, Mechelen is net iets te ver voor die geleende schroothoop.

    @Dana : Het is uw oude school… je had best tot daar kunnen komen.
    Ben ik dan vergeten te vertellen dat tussen de muziekjes van Samson onze geinige chauffeur niet alleen te laat was, maar ook kei in het verzinnen van halfgare rijmen door de microfoon alla :
    “Dames en heren, denk aan uw lijn,
    om vier uur mag dat met een wafel zijn.”

    @Veerle : Ik kreeg er dan ook geen geld voor, ’t was vrijwillig van moetes. Maar kom, toch ook lachen geblazen en zelfs het weer zat mee.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: