Dé oplossing om lepra, tbc en overtollige kinbeharing te bestrijden!

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-wit   De chronologische volgorde van het weekendverslag is een beetje zoek, maar dat heeft zo zijn redenen :
wij hadden ons fototoestel vergeten. (Als dat niet alles verklaart!)
 
Ik beam zapmoose terug naar verzengende zaterdag (terwijl ik dit blind typ, kijk il naar de plonsbui die onzr erker teistert, wat talentd at ik dat zmaar kan zeg, jaja) jongstleden op een bloedhete snelweg.
De zweetaerosolen martelden onze geurpapillen en de harmonicafile duurde net iets te lang om de zenuwen koest te houden.
“Dat Menck het schurft krijgt van zijn pokkefloraalexhibitionisme!” tierde ik net niet. Meer zelfs, ik dacht het zelfs niet. Ik typ het nu gewoon omdat… omdat… zonder reden! Maar ik had het wel kunnen zeggen. Hardop. Moest ik eraan gedacht hebben. Er zou zelfs nog meer minder fraais uit mijn spreektoeter kunnen ontsnapt zijn, want na het doorstaan van de grootschalige verkeersellende, kregen we nog een plaatselijke wielerwedstrijd te verwerken. Met omleiding, te smalle wegeltjes en te brede tegenliggers.
 
(Moesten ze aan alle seingevers – en de zwaantjes die er ook nog eens naast staan – van alle kermiskoersen vijf euro vragen, de Damiaanstichting zou alle lepra én tbc de wereld uit kunnen helpen! Moesten ze de gebruikte fluovestjes van die mannen aan de gevaarlijkste luchthavens ter wereld hangen… d’r zou nooit meer een vliegtuig crashen (allez, daar toch niet). Moesten die venten hun baard laten scheren, de barbiermicro-economie zou nogal boomen. Moesten we onze kodak bij gehad hebben, we hadden het kunnen bewijzen. Moest ik niet zo’n goesting hebben om te wauwelen, dit blogstuk zou ingekort kunnen worden tot vijf kernzinnen.)
 
Het. Was. Al. Wel. Duidelijk. Menck en madam Menck hun tuin was de moeite. Margo, die daar gelijktijdig met ons was, moose en ik hebben er toch minstens een kwartier in doorgebracht. Jammer weeral dat we daarvan geen beelden kunnen aanbieden. De vier uren die volgden stonden we op straat vrijlijk honderd onderwerpen te bespreken, koffie te leuteren en te verbranden. Tijd leek eventjes de concorde… en het strand onze uiteindelijke landingsplaats! Al ware het niet in Oostende, want daar was iedere parkeerplaats overboekt.
 
Tussen De Haan en Wenduine bleef er gelukkig nog wel ruimte genoeg over voor ons, occasionele strandgangers. Zeldzaam, maar niet roekeloos! Het fototoestel ontbrak in de tas, maar de factor 30 zat er wel in! We gingen als volgt te werk : in zeetje plonsen om de smeltverschijnselen tegen te houden, een leesbuitje, een dutje, dutje, dutje – wakker gemaakt worden door wederhelft die zich schaamt omdat ik het aandurfde van in zijn oorspronkelijk provincie luid te snurken, pijn lijden (geen verkleinwoord!) omdat het lief bij het insmeren een ovaal op je rug is vergeten in te pappen. (Nee, daar zal nooit een foto van bestaan.) Toen was het ineens kwart over negen ’s avonds en lagen we daar alleen op dat strand te kreunen.
 
Omdat er een (bijna echte) potvis aangespoeld was in Oostende city, volgens Menck, wilden we daar onze dag afsluiten. Deze keer mét parkeergelegenheid. Foto’s van Arno door Danny Willems, panoramische reisfoto’s van Wim Vandekeybus gezien, maar geen potvis. Vanaf het strand tuurden we naar grote zwarte gedaantes. We vonden een gele kraan tegen de dijk. We zagen daarachter een camion met aanhangwagen. Erop lagen stukken potvis. En wij konden niet kieken.
 
Uw zapnimf zou uw zapnimf niet zijn, moest zij het bezige schepsel uit Turnhout niet in de smiezen hebben gehad, dat dat beest langs alle kanten in zijn digitaaltje opsloeg. Uw zapnimf zou niet weten dat hij uit Turnhout komt, moest zij hem niet aangesproken hebben en gevraagd hebben of hij zin heeft om zijn foto’s door te sturen naar uw nederige dienaar. Uw zapnimf lachte in haar vuistje bij de gedachte van hier als apotheose af te sluiten met enkele prachtbeelden van de voormalige kunstinstallatie.
 
DOEGETMAAREENSZONDERKODAK! Ah!
 
En dan ontdekte ze dat
– Turnhoutenaars niet te betrouwen zijn
– die mens dood is gegaan ofzo
– hij haar emailadres is kwijtgespeeld… ‘zapnimf’ gmail, zo moeilijk te onthouden is dat toch niet!?
– je niet te rap in uw vuistje moet lachen als je met overdonderende slotontknopingen wil afkomen.

Advertenties

13 Reacties to “Dé oplossing om lepra, tbc en overtollige kinbeharing te bestrijden!”

  1. tricky Says:

    maar ik kan het me zonder fotookes ook al voorstellen hoor! en volgens mij zitten de herinneringen toch maar mooi in uw hoofd opgeslagen, niet?!

  2. De Huisvrouw Says:

    O, geen foto’s van een camion met gedemonteerde potvis! Hoe in- en intreurig. Daar was ik mij nu al van zondag op aan het verheugen. Ik weet niet of ik hier nog wel overkom, Z.

  3. Open tuinen, weekend 2 « KIELZOG Says:

    […] de eerste bezoekers luid toeterend het tweede weekend van mijn ‘open tuin’-gebeuren inluidden: Zapnimf, Moose en Margo waren gearriveerd. Ze zouden vijf uur lang moedig de hitte en mijn gezelschap […]

  4. Blah Says:

    Allez. Hoe is dat nu mogelijk dat een wildvreemde zijn voeten veegt aan een vage afspraak om foto’s door te sturen. Onbetrouwbare sujets zijn ze allemaal. Nah. :p

  5. Menck Says:

    ‘Pokkefloraalexhibitionisme’ is een zalig woord dat ik
    ooit nog ’s als titel van een blogstukje zal aanwenden (that is: als je me dat toestaat, vaneigens).
    Waarschuwing: wie zich naar hier begeeft in het weekend heeft in 8 op de 10 gevallen een koers aan zijn been. Voor de rest is het hier de rust zelve.

  6. zeezicht Says:

    Als die kerel uit Turnhout nù je blog leest, kan je zeker fluiten naar die foto’s. 😦

  7. madameblogt Says:

    Wie wil er nu foto’s van stukken potvis? En dan nog van een nagemaakte. Tch, tch, tch.

  8. affodil Says:

    Gij zijt al even verslingerd op die seingevers als ik. Als ’t bij ons in ’t dorp kermiskoers is, durf ik al van ’s middags geen slok water meer drinken want op weg naar huis staan we steevast een uur aan de kant van de OMweg…

  9. Margo Says:

    WTF, jullie hadden ne factor 30 mee daar bij de Menck of wa?! En ik zat daar zo intens te verbranden? Wat ga je forceren om dat goed te maken, Zap en Moose?

  10. micheleeuw Says:

    Geen camera in jullie gsm voor noodgevallen zoals deze ?

  11. zapnimf Says:

    @Tricky : En zelfs op het hoofd. Verbrand!

    @Huisvrouw & madameblogt : Speciaal voor jullie het volgende stukje.

    @Blah : Deze leefde gewoon in slow motion. In werkelijkheid zei hij maandag, maar hij wachtte nog tot vrijdag om daad bij woord te voegen.

    @Menck : Tast toe, al ben je over twee jaar dat woord allang vergeten. Je zou toch denken dat die coureurs iets beters te doen hebben hè? Naar de Ronde van Frankrijk kijken bijvoorbeeld.

    @Zeezicht : Ach, ik had er eerst nog ‘kaalhoofdig schepsel’ van gemaakt. Maar zowel gij als ik weten dat mensen van nature niet zo nieuwsgierig zijn om te gaan lezen wat een of ander grietje schrijft.

    @Affodil : Als we ons ooit vervelen, kunnen we fantaseren hoe we die honderdduizenden seingevers creatief de wereld zullen uithelpen!

    @Margo : Sorry è. Efkes vergeten. Ge moogt binnenkort komen. Hou dit medium in ’t oog.

    @Micheleeuw : Zien wij eruit, beste Miche, alsof wij zoiets gesofisticeerd in ons bezit zouden hebben? Het kan bellen en sms’en.

  12. elke Says:

    Maar wat jullie toch willen doen! Op een weekenddag naar zee trekken…

  13. annava Says:

    Ik dacht ook spontaan aan een gsm, die hebben toch allemaal fototoestellekes:)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s