Een ezel se répète wel twee keer l’histoire aan stootsteen

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-lichtroze   Een mens moest zijn boekentas eens iets vroeger beginnen uitladen…

Zal ik het ooit leren?

april 2008 : de-teloorgang-van-de-mandarijn

augustus 2009 :

mandarijntje_001.knip

Laat ik bidden dat ik in 2010 niet overschakel naar banaan!

Advertenties

Een echte ritselt tenminste nog met een plastiek zakje!

  

zapnimf1kleinpaars-op-zwart   Het was een vaag idee.
Onze spaarcenten parkeren in een appartementje om te verhuren. Spelen met aandelen vonden we voor waaghalzen en op de spaarrekening stond dat bedrag te verkommeren. Het liefst wilden een nieuwe flat. Al zou ik een hele lieve, lieve, lieve huisbazin zijn, ik had geen zin om per drie tellen een afvoer/deurstijl/gebroken tegels te moeten repareren.
 
Zoals gewoonlijk verroeren onafgewerkte invallen hier voor geen meter en van investeren kwam niks in huis (O man, waar blijf ik het toch halen. Ik voel mij bijkans Jan Becaus).
 
Toen kwam puberzap zich maanden later bemoeien :
“Mamaaaaa, ik ben hier volgend jaar weg. Y. heeft werk en dan gaan wij een huis kopen en ik heb hier op ’t internet iets heel mooi gezien in de buurt.” (nvdr : Y is ondertussen al uit het straatbeeld verdwenen en de eigen dochter van amper vijftien noem ik niet voor niks PUBERzap.)
“Mamaaaaaa, kom eens naar de fotootjes kijken. Koooom daaaaan! Zieeeee! Die trap, die keuken, die badkamer.”
 
Ja hoor, ik ben zo’n moeder die dan met haar aardappel en schiller zuchtend achteruit uit de keuken sjokt om van het gezaag af te zijn : “Mmmmm (voorgevel). Mmmmmm (keuken). Mmmmmm (badkamer). Mmmm? (heel klein tuintje) Pffffffft (prijs), dacht je te betalen met peeschijven?”
Na deze opstoot van moederliefde ging ik verder met opvoeden : avondetenvoorzieningen opdat niemand hier in huis zou wegteren.
 
Daags nadien vertelde ik dit voorval aan mijn pa die zich onze oorspronkelijke gedachte herinnerde en opperde dat deze nieuwbouw misschien iets voor ons was. Hijzelf ging alvast hetzelfde etmaal nog op inspectie en keerde helemaal tureluurs van enthousiasme weder. Een weekend later nodigde zapmoose zich uit bij Joske de gebuur om het pand (eentje van de zeven gelijkaardige dat al afgewerkt was) te bekijken. Het is niet dit, maar soit.

Kort : onder de indruk zijn – afdingen – lastenboek/compromis ondertekenen – keuken/badkamer/tegels/laminaat kiezen – ambras maken met aannemer omdat het budget van de badkamer te laag is en alleen een bad of een douche toelaat – aan het kortste eind trekken omdat onze handtekening onder dat lastenboek staat met ernaast ‘gelezen en goedgekeurd’ – hypothecaire lening regelen bij bank – regelmatig werken gaan opvolgen.

1. Straat
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2.voorgevel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6. tuin

9. achteraanzicht

5. keuken

8. badkamer

(De foto’s zijn indicatief omdat onze keuken (geen witte), badkamer (ook anders) en trap er nog niet in staan. De vloer lijkt er op en het terraske is van Joske. Oplevering eind september, begin oktober)

Grondplan

Vorige vrijdag werd het spannend. Met enkele gejatte foto’s van de immo die het laatste huis in de rij nog te koop stelt, gooiden we onze bijna eigendom op het net om iemand vreemd in de nabije toekomst een schoon dak boven zijn/haar/hun hoofd te bieden. Nauwelijks een kwartier later schetterde de telefoon en het was voor een keer eens niet Huisvrouw maar een huurder in spé. Zaterdag idem. Dat mondde uit in twee rondleidingen op maandag.
 
Koppel één liet zich ‘meneer Dewinter’ noemen. Het vrouwmens bungelde er maar wat bij. Niet het soort waar ik een kampeertrip mee zou willen uitstippelen, maar alla, chique bemotoriseerd, ultragedistingeerd uitgedost. Bovendien weinig kritisch en schoolmeisjesachtig kirrend over de materialen en het minituintje (weinig onderhoud!). Ze zagen zichzelf al in bad met een exotisch sapje. Alleen jammer van het plaatsgebrek voor de zonnebank, nu de schoonmoeder ook mee zou verhuizen omdat papa recentelijk overleden was en de bomma er mentaal een beetje onderdoor zat. De zoon kreeg de andere kamer.
 
Eerlijk? Ik zag hen ook al in ons huis ronddrentelen, maar dan mét kleren aan.
 
Rondleiding nummer twee scheen ook wel in de smaak te vallen. Een nieuw samengesteld gezin met één voltijds kind en twee veertiendaagse koters. De tuin mocht groter, de slaapkamers eigenlijk ook. Hier gold eveneens : moest ik facebooker zijn, ze kwamen er niet in, in mijn vriendenbestand. Edoch, ik hoefde slechts een woninkje te verhuren… 
 
Mijn lichte voorkeur helde over naar de Dewinters, die er echt op aan hadden gedrongen dat ze tegen de avond een ‘ja’ of een ‘njet’ van mij zouden krijgen door middel van de mobiele spreekbuis. Dus belde ik hen. De andere kant bleef doof tot de voicemail waarin ik hen feliciteerde. De andere kandidaten kregen ook telefoon, een teleurstellende, helaas.
Later belde ik meneer Dewinter nogmaals.
En nog een keer de volgende dag. Noppes en nada zwegen me tegemoet.
Argwaan begon te knagen aan het vertrouwen dat ik tot hiertoe nog steeds had in de mensheid. Ach, stel dat hun gsm gepikt is? (onze gegevens waren steeds terug te vinden op het net). Stel dat de bomma het aan d’r hart heeft gekregen? Stel dat de zoon met een cirusact tijdelijk de aandacht opeiste. Het had gekund!
 
Omwille van de sport belde moose nog eens naar dovemans vanop het werk met een onbekend nummer. Kijkeensaan, Dewinter was miraculeus genezen van zijn gsm-aversie. Tot hij doorhad wat de boodschap van moose eigenlijk betekende…
 
“Hallo? Hallo? Ik hoor u niet? De lijn valt weg… onmoge… klik. ”
 
Hij was zelfs te stom om met een plastieken zakje naast de hoorn te gaan kraken…

Ik heb ook mijn trots. Misschien wel een gekrenkte?

  

zapnimf1kleinlichtroze-op-wit   Nog niet zolang geleden ontglipte er deze stroom activiteiten uit zijn mond en vervolgens op dit blog.
 
De benefietfeestjes zijn gepasseerd, de uitnodiging voor de blogbijeenkomst vindt u een klikje lager en mijn knutseligheden, daar ga ik zeer binnenkort mee pronken op deze pagina’s. Het lezen is verlengd met nog anderhalve meter boeken. De zomer leende zich ertoe.
 
Zeer eigenaardig concentreerden de lieden die reageerden zich vooral op mijn rookgedrag dat toen al enkele weken onbestaande was. (En nog steeds.) Ik verwonderde me over het feit dat niemand uitriep : “Hoezo, met veel geld op uw fiets?”
Als in : HOEZO? MET VEEL GELD OP UWE FIETS?
Of trappen jullie allemaal dagelijks met een enveloppeke vol briefkes door een bos? En ben ik de enige die dat als een bijzondere gebeurtenis ervoer?
 
Hoezeer ik nu besef dat het jullie geen knijt interesseert, ik ram de waarom-letters toch maar even op het tobo :
Wij hebben een huis gekocht. (Het stapeltje bankbiljetten was ons voorschot.) Hmmm hmmm en dat stond ook in datzelfde logje (ja, gij, lees het nog maar eens oppernieuw!)
En weerom geen kat die in het reactieluik trompetterde : HOEZO GIJ GAAT EEN HUIS KOPEN?
Of kopen jullie ook iedere maand een huis?
Maar achja, ik snap dat je over zoiets leest als er elders staat dat ik van de sigaret af ben.
 
Eigenlijk vind ik dat jullie nu mogen smeken voor het verhaaltje (en misschien wat foto’s?) van het huis?
Doen!
Want anders ga ik straffer af dan geprakte diarree.

Nog iemand vrij op 12 september 2009?

  
zapnimf1kleindonkerroze-op-paars   Elp.
Ik heb een ziekte.
Een hele erge.
De Van-uitstel-komt-verder-uitstel-ziekte.
In mijn kop waren jullie al in de lente uitgenodigd. Helaas geeft het scherm mijn gedachten niet automatisch weer.
 
Dus :
U zijt Wellekome, bloggers altegader.
Zapmoose wil een nog niet helemaal uitgedokterde zoektocht op u loslaten.
En wel op zaterdag 12 september, 11 uur (ja ’s morgens).
 
Neem een pick-nickske mee voor onderweg en een vlezeke voor op de bbq als je het haalt tot onze stulp.
De tocht is toegankelijk voor iedereen met twee benen en zin voor natuurschoon. 
Kunnen zoeken is een meerwaarde maar niet essentiëel. U volgt gewoon een voorganger. 
Niet dat ik een goeie schatter ben, maar zelfs die kreupele gokker in mij nattevingert een toertje van niet meer dan zes km.
Klinkt goed toch?
Meer zelfs, het is aanbevolen om uw kroost mee te sleuren, gezien onze kinders die dag ook hun eigen gezelschap willen samenstellen.
 
Mensen die een wandelallergie hebben mogen ook komen, maar worden dan ingeschakeld bij de organisatie.
 
Regenweer kan geen reden zijn om er met een smoes tussenuit te muizen. Voorzie attributen ter bescherming.
Gezellig samenzijn met verbrand vlees zal dan plaatsvinden onder de carport. Voorzie ook hier genoeg warmte-textiel.
 
Wie persé een groenteschotel wil meepakken, zal niet tegengehouden worden.
Drank is uit zichzelf reeds aanwezig.
 
Meedoen?
Een mailtje volstaat om de route naar het avontuur (in het noorden van Antwerpen) te verkrijgen.
Zie ook pagina bovenaan.
 
Ziehier reeds een opwarmertje van het traject.
 
 20090510_-_Wandeltocht_-_voorbereiding_wandelzoektocht

U komt toch nog eens?

U zijt Wellekome, bloggers altegader.
Zapmoose wil een nog niet helemaal uitgedokterde zoektocht op u loslaten.
En wel op zaterdag 12 september, 11 uur (ja ’s morgens).

Neem een pick-nickske mee voor onderweg en een vlezeke voor op de bbq als je het haalt tot onze stulp.
De tocht is toegankelijk voor iedereen met twee benen en zin voor natuurschoon.
Kunnen zoeken is een meerwaarde maar niet essentiëel. U volgt gewoon een voorganger.
Niet dat ik een goeie schatter ben, maar zelfs die kreupele gokker in mij nattevingert een toertje van niet meer dan zes km.
Klinkt goed toch?
Meer zelfs, het is aanbevolen om uw kroost mee te sleuren, gezien onze kinders die dag ook hun eigen gezelschap willen samenstellen.

Mensen die een wandelallergie hebben mogen ook komen, maar worden dan ingeschakeld bij de organisatie.

Regenweer kan geen reden zijn om er met een smoes tussenuit te muizen. Voorzie attributen ter bescherming.
Gezellig samenzijn met verbrand vlees zal dan plaatsvinden onder de carport. Voorzie ook hier genoeg warmte-textiel.

Wie persé een groentenschotel wil meepakken, zal niet tegengehouden worden.
Drank is uit zichzelf reeds aanwezig.

Meedoen?
Een mailtje volstaat om de route naar het avontuur (in het noorden van Antwerpen) te verkrijgen.
zapnimf@gmail.com

Ziehier reeds een opwarmertje van het traject.

Nee, dat wist ik niet!

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-paars   Ollekebollekerebussollekeollekebollekeknol.
Jemig, ze merkt dat ze een blog heeft, deze snol.
 
 
Daarnaast ontdekte ze per ongeluk ook dat de Woodstockdocumentaire werd uitgezonden. Laat. Zeer laat.
Uw zapnimf vocht robbers met duikende oogleden, dansende schermpixels en een stinkende kattenstaart onder haar neus.
Laatste krachten werden aangewend om teneinde in bed te kunnen ploffen, zo midden in de nacht. Een kleine inschattingsfout maakte dat ze – doef – op haar reeds lang maffend lief viel in plaats van ernaast.
 
Moose (happend naar overleving) : “Drrrrfvrvrvrvrvschhhh.” (Vertaald : vanwaarkomtgij?)
Zap (Wijzend naar niks) : “Teefee. Woodstocksssssnnnrrrr. Lomeslape. Mosefu (morgenomzevenuureruit).”
Moose : “Mmn.”

Moose : “Jij weet dat ik dat op dvd heb?”