Verboden voor bomma’s om op 31 augustus te sterven

  

zapnimf1kleindonkerroze-op-lichtroze   De bomma was doodgegaan.
Of ik voor één keer de poort wilde opendoen, want vijfhonderd keer met een brede glimlach “goeiemorgen!” kakelen, dat zag ze niet zitten.
 
We spreken één september 2009, zeven uur ’s morgens en ene zapnimf die de sms van haar collega leest.
So?
EEN SEPTEMBER? POORT? Rinkel rinkel?
So?
DUIZEND AGRESSIEVE OUDERS DIE ALLEN EERST DOOR DIEZELFDE POORT WILLEN DRUMMEN! En nog net niet u omver-speekselen met  : “Mijn kind, schoon kind en gij staat in zijn actieradius, dus buig!”
 
Sleutel : check
Glimlach : check
Moed : in schoenen
Schrik : om het hart
 
De klok gaf nog enkele minuten voor half negen maar het gejoel, gebrul, gejouw bereikte mijn gevoelig oortje al vanop honderden meter. Voorzichtig gluurde ik het hoekje om. Die ene vader met het haviksoog had een glimp ontvangen van mijn kuif en bulderde : ” ’t Is tijd, Sjoonieke (Shauny?) pakt uwen boekentas, schatteke.”
Lawaai van een meute die zich in stelling zet zwol aan.
De pezewever in mij streed met mijn aanstaande gelynchte ik (als ik niet meteen in huppelpas over die immense speelplaats hinkte) over wel of niet de mensen iets te vroeg welkom te heten. Ik bibberde grif met mijn sleuteltje naar de massa toe. 
 
“Jullie zijn zo vroeg vandaag?” grapte ik nog flauwtjes vooraleer ik met poort en al knotsenbol achterover werd geslagen.
Dat stroomde.
Dat gulpte.
Dat hobbelde.
Tussen dit geweld probeerde ik me krampachtig staande te houden met al mijn goeiemorgentjes in het wilde weg en zonder weergroeten. Fietsen te leiden naar hun juiste plaats (Nee, ineten is hier, rij Dorpstraat is midden, afhaalrijen zijn in kot, Parklaan is zoektunogergenseengat).
 
In omgekeerde richting vlotte het veel minder. Tot een kwartier na het gewoonlijke belsignaal (en wanneer de poort op niet speciale dagen onherroepelijk sluit), strompelden opgeluchte -ha, vandaag begint mijn verlof sè- , ongelukkige en melancholieke ouders naar de buitenkant van het schoolterrein. Om daar met mede-begrijpenden verder opgelucht, ongelukkig of melancholisch te wezen. De meest geharde onder hen zullen blijven kleven tot het middaguur.
 
Op mij lagen 15 klassen dossiers te wachten om herschikt te worden. Hoera!
Op weg daarheen merk ik twee figuren tegen het raam van de eerste kleuterklas.
Moeder en vader appelspijs die hun kind niet eens verdekt bespiedden met de handen rond de ogen tegen het raam.
“Maar ons kindje weent! Ze heeft ons nodig!” protesteerden ze hevig bij het wegloodsen.
 
Volgens mij heb ik dat koppel daarnet in bloggenland gevonden

Advertenties

13 Reacties to “Verboden voor bomma’s om op 31 augustus te sterven”

  1. zapnimf Says:

    En zo was er vandaag (reeds vier september!) ook weer de papa die mee kwam bewaken en zijn zoon moest beschermen omdat eerder deze week een grote jongen naar de kleine getuft had.
    We moesten de directeur erbij halen, want de mens weigerde het aan ons over te laten.

  2. prutsen Says:

    Oh help! Vroeger (in mijnen tijd 😉 ) had de meester of juffrouw ALTIJD gelijk (volgens mijn ouders). Ik voel me na het lezen hiervan zowaar wat minder schuldig dat ik mij zo weinig bezig hou (lees: moei) met ruzie’s/discussies/… op school.

  3. Menck Says:

    Indertijd – toen de dieren nog spraken, that is – bevond ik me tussen die drummende meute. En geloof me: dat vond ik toen hoegenaamd niet geestig. Je rakelt met dit stuk iets op wat ik al decennia tracht te verbannen: de akeligheid van een eerste schooldag.

  4. Laleña Says:

    Wat die mensen deden: aan het klasraam staan kijken, dat wilden wij allemaal, maar we durfden niet.
    Dat was je leukste jobke niet, de eerste september: )

  5. zeezicht Says:

    Wij bleven vroeger niet kijken aan het raam, want we wisten: zien ze ons niet meer, gedaan met wenen!
    Moedig Zap!

  6. micheleeuw Says:

    Nog een reden waarom ik geen kinderen wilde en geen schooljuffrouw wilde worden. Je bent een sterke vrouw !

  7. Margo Says:

    ’t Is bijkanst weer vakantie, Zapnimf, troost je 🙂

  8. zapnimf Says:

    @Prutsen : Wij hebben ook altijd gelijk.

    @Menck : Sukkeltje. Wie een kwartier later kwam, geraakte ook nog binnen zonder gewring.

    @Laleña : Maar jij bent dan ook een woessie.

    @Zeezicht : En zo is dat dus echt : uit het zicht, uit het hart (toch voor efkes). Dat schoollopen gaat veel beter als ouders hun (wenend)kind afgeven aan de juf, dan is het binnen de vijf minuten over.

    @Micheleeuw : Ja, dat ben ik. Merci meid.

    @Margo : Gelukkig ben jij er nog om mij steeds terug op het positieve pad te brengen…

  9. treiner Says:

    bomma’s zouden sowieso niet mogen sterven

  10. ysabje Says:

    ik ga niet zo’n moeder zijn als ik mijn kind op school ga droppen die eerste keer. Maar ik ga wel zoooo curieus zijn en graag willen kijken wat ie allemaal uitsteekt… webcam op 1 september. Dat lijkt me wel wat…
    ik heb ook al een briefje in de ideeënbus van de creche gestoken om daar een webcam te installeren… lijkt me super!

  11. Bright Says:

    Ik heb ‘em vandaag op de stoep afgezet. Kijk je is efkes uit het raam of hij daar nu nog staat ?
    Bedankt.

  12. annava Says:

    ik denk dat jij mij ook ni tof zou gevonden hebben op 1 september.
    Ni dat ik de schoolpoort bekanst meesleurde naar de klas of dat ik de afdruk van mijn kop achterliet in het raam maar ik ging wel al meteen klagen bij meneer den directeur. Hij zei zelf: aha, de eerste vant jaar.

    Ma kom, dan hadden mijn kinders maar ni samen in de klas moeten droppen he


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s