Het kon erger in de niet-sprookjesachtige wereld

  

   Een week geleden werden we uitgenodigd door iemand die verzwegen had dat ze in een sprookjeshuis woonde. De ontvangst was van die aard dat we niet meer buiten te krijgen waren. Een hele week lang kwebbelde mijn oraal orgaan over de concurrentie die de Efteling erbij had gekregen, daar in Gent, en de gastvrijheid van zijn bewoners. Er ontbraken nog wel enkele trappen, maar tot het zover is, kan men de feeërieke verdiepingen ook per ladder bereiken.
 
Onze eigen thuis, toch ook een beetje vastgezette trots in onze borstkas, doet sindsdien wel heel erg aards aan.
Nog aardelijker werd het toen ik donderdag wat knullerig over haar korst schoof en sindsdien gekluisterd ben aan tafel, zetel en bed.
 
Maar! Maar!
Al zit ik nu hier allesbehalve toverachtig, ik mag niet klagen, de idylle bevindt zich aan de andere kant van het raam. Ik zoek naarstig naar kabouters…
 
(En een ladder zou ik op dit moment ook niet echt zien zitten…)  

  

Advertenties

3 Reacties to “Het kon erger in de niet-sprookjesachtige wereld”

  1. Menck Says:

    Effenaf feeëriek!
    Vanmiddag zag ik alhier de sneeuw een golfbeweging in lengterichting maken. Bleek het de kat die op wandel was buiten. Dik dat die laag is, niet te doen.

  2. madameblogt Says:

    Winter, lente, zomer, herfst…. jouw tuin heeft in alle seizoenen schoonheid in petto.

  3. zeezicht Says:

    En dan die kat die zo mooi poseert! Of is het van de kou?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s