Hoezo winter?

  

   Niet dat ik meeheul met al die brullers over hun goeie voornemens, maar stel dat… ik zou bijvoorbeeld mijn concepten uit de herfst kunnen posten in de herfst…
 
Het is dus herfst, zogezegd.
 
Uw zapnimf geraakte vanmorgen niet meer van d’r erf.
Langs links. Weeral. Zo ongeveer om de veertien dagen. En rechts is een richting die weinig gebezigd wordt, gezien het ommetje algauw tot tegen de kilometer extra aanduwt.

             
 
De toffe opulente pee van hierover laat zijn bladeren regelmatig blazen door mannen die met die arbeidopbrengsten op het eind van de maand hun bloedjes eten geven. Lieden die alvast geen kei zijn in het parkeren, die evenmin uitblinken in empathie met de geblokkeerde overburen. Of gewoon denken : “’t is toch maar den otto van den baas, rijd er voor mijn part een bluts in! Kanmijhetwatboemme?” Of zelfs geen moment erover peinzen om een bladzuiger met zak te gebruiken ipv een spuwer. Mijn bescheiden opinie vindt die bladwaaiers zowat de grootste kemel van het herfstseizoen. Te weten dat daar waarschijnlijk iemand rijk mee geworden is!
 
Uw zapnimf vertrok dus langs rechts, bracht ene moose naar het station, vergat wat ze had moeten onthouden en keerde uit blinde gewoonte terug langs de groene-luitjes-mobiel en sakkerde zich een rottend woordenei tegen het raam. Tegelijk claxonerend naar klakmans met – helaas een hele goeie – koptelefoon in volle actie en doof voor hulpeloze nimfen opgesloten in blik en coleire.
 
De oprit oprijden, was onmogelijk zonder lelijke beschadigingen aan de rechterzijde, dus reed ik (rechtdoor) naar werkmens toe, gebaarde van : “Haal die oorbescherming een keer van uw hoofd (of ik wurg u ermee!).”
 
Het stomme aan logica is, dat die vierkant draait. De redelijkheidsbrenger in mij vindt, dat als ik gelijk heb, anderen mij ook gelijk zullen geven. Ach, ik kan toch zo geweldig buiten de waard rekenen. Ging de dagdagelijkse wiskunde mij ook maar zo goed af.
 
– “Meneer, als u uw wagen nu eens twintig meter verder op die grasstrook zou parkeren, dan staat u niet zo ongelooflijk gevaarlijk in de bocht, kan iedereen passeren en dan geraak ik terug thuis…” *hoopvolle doch ontegensprekelijke blik*
– “Dat zie je van hier, madam, wij gaan geen honderd keer over en weer naar daar ons (zwaar) materiaal halen.”
 
Klonk als : “Blaastemop!”
 
– “Meneer, ik ben het beu dat ik mijn oprit niet meer af of op kan rijden.”
– “Zeg. Dat gaat hier over tweewekelijks twee uren.”
 
Klonk als : “Zagetrut, bol af.”
 
(Waarmee dwarsligger bewijst dat hij een jokkebrok is, of de maaltafel van twee niet kent : minstens vier uur, kwiet!)
– “De oprit van uw klant dan? Toch plaats genoeg?”
– “Uitgesloten met die aanhangwagen.”
Klonk als : “Mag niet, klant is koning, overgebuur is shit.”
Euh… zo klonk het inderdaad, maar dat was uit mijn mond en met een vraagteken erachter. Uw zapnimf was al een klein beetje haar welopgevoede pedalen aan het verliezen.
 
Het gênante aan zulke situaties – als je ooit in een ver verleden hebt geleerd, dat erop lostimmeren als je uw goesting niet krijgt, niet van verfijning getuigt – is, dat waardig afdruipen een haast onmogelijke zaak is. Ik zei ‘haast’ want uw zapnimf rechtte haar rug, deed een niet onaardige pinkpoets (voor wie te laat geboren is…surf ‘Morgen Maandag’) die evenzeer naar zijn vervoersmiddel wees :
– “Ik hoop voor u dat er in de toekomst niemand op uw bestelwagen zal botsen als u hem daar laat staan.”
Waarop ik mij haksgewijs terug in mijn eigen bak op wielen draaide, met veel geste keerde op de eigendom van zijn werkgever (losse kiezels, moehahaaawaaaaa! Scheur!) en me via de berijdbare kant langs mijn brievenbus wurmde richting carport.
 
“Ik hoop voor u dat er in de toekomst niemand op uw bestelwagen zal botsen?”
O lordy, wat kan ik onzin uitbraken :
“IK HOOP BIJGOD DAT ER SUBIET EEN LEOPARD 1 AAN KOMT RACEN EN UW CAMIONETTE IN EEN ONGELIJKE ZEVENHOEK VOUWT, DAT DE RIJF VAN DIE REMORK ELEGANT SCHROEFT TOT IN UW POEPGAATJE, WAARDOOR JE ALLE OMGANGSREGELS TOT AAN HET EIND VAN UW DAGEN ALS EEN SYNDROOM VAN GILLES DE LA TOURETTE ZULT OPDREUNEN. DAT HOOP IK!”
 
Pfhoepfhoe. Als je er dan toch niet op mag toeken, lucht dit ook wel op.
 
En als ‘m nu nog een zuiger hanteerde, ik zou de hark er nog behulpzaam uitzuigen. Helaas, meneer wilde een blazer.

18 Reacties to “Hoezo winter?”

  1. Menck Says:

    En ze zoeken nog eens dergelijke toffe collega’s ook. Daar zal wat afgeblazen worden, binnenkort!
    Er bestaat een middel voor zulk een wanparkeerders: amsterdammertjes. Ook wel keiharde metalen paaltjes genoemd die netjes de oprit afbakenen. Mag niet van de gemeente, zegt u? Alzo parkeren ook niet.

  2. Lalena Says:

    Je hebt die hoofdletters toch met alcoolstift op hun carrosserie gekalligrafied?

  3. elke Says:

    Mag ik u eens lenen om hier te komen roepen samen met mij? Dan kom ik eens kracht bijzetten tot bij jou. En op hun bakkes slaan, dat ook!

  4. gewebkijk Says:

    over twee weken zelf maar preventief op die plek parkeren.
    (en ondertussen hun opdrachtgever (uw buurman) er op aanspreken)

  5. pelgrim Says:

    De begrijpelijke kwaadheid is tussen alle regels te lezen.
    Toch eens met de buurman praten. misschien brengt dat een oplossing en heb je toch “gewonnen”.

  6. madameblogt Says:

    Duimspijkers strooien? Glasscherven planten?
    Je zal dan zelf steeds via rechts moeten vertrekken en aankomen, maar dat weegt niet op t.o. het plezier van de stille wraak, toch?

  7. chelone Says:

    Kijk, kijk, op je foto; die buurman van jou heeft zelf amstersdammetjes waar die remorque eigenlijk zou moeten staan!

  8. veerle Says:

    Als amsterdammetjes niet mogen, kan je er altijd nog enkele grote kasseien droppen. Doen ze in onze buurt ook. Niet eens omdat er niemand zou parkeren, maar opdat er zeker ook niemand op hun stuk zou uitwijken als er twee auto’s elkaar moeten passeren, want onze straat is zo smal dat dat zonder uitwijken niet lukt.

  9. de zeggenschap Says:

    Zoo, den roestigen herfst is wederom in ’t land.
    Waar zijn der ouderen fieren blaaderen der boomen dan?
    Wit van woede en colerie?

  10. zeezicht Says:

    Eerlijk gezegd: ik heb dat ook nooit gesnapt: bladeren wegblazen… ze zijn niet wég, ze zijn naar ergens anders. En draait de wind, komen ze ook nog terug. tssss…
    Je zal nog kwader moeten worden…

  11. Menck Says:

    @ Zeezicht
    Met een bladblazer blaas je de bladeren op een hoop bijeen om ze aldan in één moeite op te scheppen. De zuigfunctie van zo’n ding, eh, zuigt.
    Handig dezer dagen: met de bladblazer je oprit of stoep sneeuwvrij maken. Fluitje van een cent als de sneeuw vers is!

  12. ysabje Says:

    een hoogstbeminnelijke dame zijt ge, volgens mij 🙂

  13. ed blogt Says:

    “Ik hoop voor u dat er in de toekomst niemand op uw bestelwagen zal botsen?”
    Meen je dat echt?
    Hilarisch!
    Verdoeme, die zal onder de indruk geweest zijn…

  14. tijdtussendoor Says:

    Goed dat je hier stoom af kan laten en wij hebben weer eens goed gelachen, mercikes nimf!
    p.s. Een paar grote stenen op de oprit? Daar kan geen enkele klakmans tegenop…zorg wel dat je er zelf nog door kan 😉

  15. zeezicht Says:

    Maar als er iemand je oprit blokkeert, dan mag je toch de politie bellen?

  16. Margogogo Says:

    Ik wil anders ook wel komen helpen als er op die bladblaasmannen hun bakkes geklopt wordt. 3 meiden die dreigen te slaan, die gasten gaan niemeer weten waar ze’t hebben. Toink.

  17. Gerd Says:

    Oh…zo iemand als jij zou ik dagelijks in mijne combi willen hebben… zalig!!!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: