Gratis in mekaar geslagen worden als een lelijk foorwijf

  De weg van West-Vlaanderen naar huis was lang.
Daarom namen we een pauzeke ter hoogte van Lokeren.
Niet zo heel toevallig, want deze dag hadden we aangekruist in de agenda van zappelmoose : de laatste dag van de Lokerse Feesten.
’t Is te zeggen, het waren eigenlijk de Fonnefeesten, een pleintje alwaar toch ook wel eens getalenteerd volk gratis zijn kunsten komt vertonen.
Die keer waren dat :

Along comes Mary.

Die bracht haar covers zo fijntjes dat ik er bijgod gênant ontroerd van werd. Zonder reden stroomden er plots tranen alsof ik op eigen houtje een uitgedroogde beek tot leven moest wekken. Zulke gevallen zijn mij niet onbekend. (Nog een wonder dat ik geen waterhoofd heb.) Daarom deed ik wat ik dan altijd doe : mezelf razendsnel rond de nek van mijn partner slingeren, zijn kledij ter hoogte van het sleutelbeen doorweken en doen alsof ik de beste slow van mijn leven weggeef. En zoals altijd, ziet dat er even belachelijk uit als het klinkt. Mary zal wat gedacht hebben!

Nummer twee die avond heette Sara ennogwat, die volgens de muziekkenner in mijn gezelschap heel zuiver zong, zo gezeten achter haar piano, maar ik kreeg er vooral rugpijn van. Gevolg van het stilstaan zonder dansgewiebel. Misschien als ik wat gekronkeld had tot ik bij het fototoestel in mijn sacoche was geraakt, maar daar heb ik zelfs niet aan gedacht. Afvoeren die handel. Zonder prentje.

Gehandicapt als ik was door Sara’s schuld, hompelde ik tot een bankje aan de waterkant. Om het terug goed te maken, deed de stad Lokeren toen een kleine inspanning : een vuurwerk.

Het was een mooi gebaar, maar met een warme chocomelk erbij ware ik nog contenter geweest.

Afijn, toch een beetje gezalfd door bovenstaande geste, vertoonden we ons ruimschoots op tijd voor het podium. Onze maat Clement Peerens en zijn Explosition zou er het beste van zichzelf geven (zijn tussenteksten) en toch ook een handvol meezingers in de taal van de Strangers. Zo dicht had ik nog nooit bij mijn Boechouts idool gestaan. Zie.

De stille genieter in mij brak los en huilde uit volle borst ‘Den dikke Lu’ mee. Headbangde alsof mijn gat te dik was in die rok en swoeng met de loeten mee van Clements wijf. Eilaas was dat nu net wat ook die 20 jonge gasten voor ons deden. Zelfs nog iets enthousiaster : met vuistengezwaai en gebuurketrek en spring-ne-keer-op-iemand.
Drie keer raden wie die iemand was.
Uw zapnimf heeft de rest van het optreden beide armen vooruit gestoken, als buffer. Zo heeft ze ternauwernood kunnen bewerkstelligen dat ze al haar tanden nog heeft.

Gisteren present op Maanrock
en eerder nog in Lokeren,
zo stevig als een rotsblok,
ik ga ze hier bewierokeren :
Clement, Sylvain en den Dave
Zo verniet als de zomerregen,
zo plezant, eenmaal op dreef
en mijn kaak kwam een vuist tegen.

Sindsdien, dat staat buiten kijf,
lijk ik verdacht op een lelijk foorwijf.

Advertenties

11 Reacties to “Gratis in mekaar geslagen worden als een lelijk foorwijf”

  1. Marleen Says:

    Ho zeg, binnenkort komt CPeX naar bij ons. Ik zal maar op de eerste rij gaan staan dan!

    • Leen* Says:

      Ge moet een vuist maken met uw ene hand, uw ander erachter houden en dan uw armen strekken, dan kunt ge meer kracht zetten en venijnige duwkes geven tussen iemands schouderbladen.
      Niet dat ik agressief ben ofzo hoor.
      Verder: we love de Clement!
      Ik heb daar een tijd geleden nog dichter bij gestaan en die zijn wenkbrauwen zijn gigantisch! Juist twee hoopkes processierupsen!
      Spijtig genoeg heb ik dat ook gezegd (dat van dat gigantisch zijn, dat van de rupsen kon ik nog net op tijd inslikken).

  2. zeezicht Says:

    gelukkig ben je niet weg-ge-windhoosd!

  3. HansDeZwans Says:

    Ik heb ze laatst ook gezien. Zeker als ze in Limburg spelen, is hun commentaar nog beter. Geweldig.
    En, was uw gat niet te dik?

  4. appelmoose Says:

    De chanteuse tussen “Along comes Mary” en “CPeX” was: http://www.myspace.com/sarahferri
    Best wel te pruimen nochtans.

  5. micheleeuw Says:

    CPeX was op 1 mei in Brugge. Ik heb ze maar van ver gezien want ik was juist wakker na mijn roes uitslapen onder een tafeltje. Ja, ook dat is een traditie geworden.

  6. Margogogo Says:

    Zoals je wellicht niet meer weet dat ik het je heb gezegd tijdens Klinkers in Brugge (je vroeg of we meegingen naar de fonnefeesten toen) heb ik een chronische allergie gekweekt voor al wat Lokers is.
    De CPeX zal ik wel nog ooit eens aan het werk horen, elders, waar het beter is.
    Nu vrijdag is ’t hier te doen: de parkingconcerten in mijn thuisdorp, met : http://www.spellbaund.be
    AMBIAANS!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s