Ik bedoelde boefjes!

    ’t Werd een beetje een druk weekend.
Zaterdag organiseerden wij een wandelzoektocht met de collega’s en gingen we uit eten ’s avonds met diezelfde moddertronies. Heel erg amusant, maar behalve het ineens bovendrijven van een zekere vorm van gekte bij enkele van mijn serieuzere confrators kwam er geen blogvoer uit. Het regende af en toe en wij vonden dat niet erg. Ik geraakte niet over een balk en ik vond dat ook niet erg.

Zondag beleefden we een feestje met de familie voor krulzaps 14e verjaardag. Om redenen die hierboven zijn getypt, hadden wij het onszelf gemakkelijk gemaakt en gewoon veel taart en chips binnengehaald. Er bleef nog een scheut pompoensoep over van de dag voordien en enkele chiabatta’s. Moose zijn druipneus en mijn overheersende verheugenis moesten het uitgenodigde volk afleiden van het gebrek aan eigengedraaide eetbare huisvlijt.
Om te schetsen hoe een eivol gepland weekend leidt tot gebrekkige culinaire creativiteit.

Meer zelfs, al dat tijdsgebrek resulteerde in datgene dat mij tot een uitstekende moeder maakt : delegeren.
zapzoon : extra tafel en 16 stoelen vinden
krulzap : tafeldekking
minizap : koffie, porto, glazen, drinken voorzien
puberzap : taartenschalen zoeken, chips verdelen, de living ordentelijk houden
Jaja, soms zijn het doetjes!

Daarop ziekte moose nog wat te bed en glibberde ik in bad met het tijdschrift van de ziekenkas. Diabetes, psychiatriegevallen, gemankeerde terugbetalingen van brandwondenverzorging en heel veel procenten vrouwen die afgeslagen worden door hun vent, daar kan je nog eens onbezorgd bij in slaap vallen, zo in het hete water.

De simultane zappelmoosedut duurde tot een van de kinderen gilde : “Mamaaaaaa! Volk!”
Waarop ik krijste : “Moooooose! Bezoek! Ga ontvangen, ik moet mijn haar nog wassen!” en ik voegde versneld daad bij schuim.
Waarop de geïnviteerden aan onze achterdeur “Hallooooo” loeiden.
En iedereen wat door elkaar chaos veroorzaakte in klank en beeld.
“’t Is (ex)schoonzus”, herkende ik luidruchtig naar een helper die al aangekleed was,”giet er wat porto in. Dan doet het er allemaal niet toe.”
“Ben er zo.”

Nu ben ik van het type : één stel kleren in de was en één stel aan het lijf volstaat. Ware het niet dat het hoopje lichaamstextiel de dag tevoren tot een slijkharnas geëvolueerd was. Hinkend met één been door het gat van de onderbroek (daar bestaan enkele exemplaren meer van) zocht ik de slaapkamergrond af. Meestal groeit er wel iets draagbaars op die bodem. Fluks plukte ik een broek vanonder een kast, maar een gepaste t-shirt of trui vond ik niet meteen. En al heb ik dan maar vier combineerbare kostuums, je wil niet weten welke hoop er tot aan de hoed van de kleerkast ligt te wachten tot de zelfvertering. Daar ging ik niet in rommelen, dat zou een dag tijd kosten.

Ting! (Dat is de gloeilamp die aanfloept in mijn gedachtenballon)

Daar bibberde voorbij mijn ooglens een gloednieuwe pyjama in beeltenis. Slechts één keer geshowd voor de huisgenoten als zijnde mama in haar nieuwe nachtoutfit. Waarom dat een spraakmakende manifestatie is? Van het ouwe krel bestaat nog slechts de nylonstructuur, al de opvullende wollen draadjes zijn euh… het voorbije decennium verdwenen in het wereldruim. Wedergekeerd tot rondvliegende pluche. Zodoende liep ik op luie dagen rond in sleetplek zonder meer.

Maar dus, ting ting enzo. Het bovenstuk van de pyjama kon doorgaan als zijnde hippe t-shirt met lange mouwen. Ik was zelfs zozeer bij de pinken dat ik ze controleerde op ‘goodnight’, ‘sleepdingens’ en melige geeuwbeertjes. Niks van dit alles : wat purper met witte motiefjes en zeer uitverkoren om mijn feestjeskledij te vervolmaken. Nog een vestje erover en geen kat die in duizend jaar erop zou komen dat ik rondbanjer in mijn slaaptrui. Schoonzus en rest, ik kom eraan!

“O nee, mama! Wat heb jij nu aan? Dat is uwe pyjama!”

Verjaardagscadeau terug afgepakt, lap rond hun oren, en mij grijnzend als een ongemakkelijke Tanja Dexters (lees : verfrommeld) op de taart gestort.
Zei ik ergens ‘doetjes’?

Advertenties

28 Reacties to “Ik bedoelde boefjes!”

  1. ariadnesdraad Says:

    Toch maar eens een nieuw lampje steken in de gloeilamp die aanfloept in uw gedachtenballon …

  2. Nina Says:

    Lmao, gij zijt toch echt ongeëvenaard he 🙂

    • zapnimf Says:

      Gij ook. Ik heb er slechts een half uur over gedaan om Lmao te ontcijferen. (Uw gat eraf lachen, voor diegenen wie ik zelfs dat half uur wens te besparen).
      Hoezo ongeëvenaard? Ik dacht dat alleman dat deed?

      • Nina Says:

        Rofl! (die kent ge toch wel he, of jaag ik u nu weer een half uur op zoektocht? ;)) Als het in mijn eigen huis zou zijn, is de kans eigenlijk wel groot ja. Al zou het bij mij een versleten training zijn, want ik doe niet aan pyjama’s. Ik doe aan scheefgetrokken XL T-shirts met reclame op van discotheken die al 8 jaar niet meer bestaan. Kuch 🙂

  3. Sven Says:

    Een zoveelste bewijs dat uw kinderen opvoeden tot eerlijkheid misschien wel het langst duurt, maar niet echt loont…

  4. Lalena Says:

    haha, ‘ik vreet boeken, zelfs in bad’, heerlijk te lezen hoe onbezorgd gij leeft, dat zou me nooit of te jamais overkomen en dan heb ik het niet over pyjamablouse, want dat heb ik ook al gedaan (een donkerblauwe)

  5. micheleeuw Says:

    Schitterend !
    Ik sta meestal nog onder de douche wanneer de eerste gasten toekomen. Heel vervelend want de deur van de badkamer is enigzins doorzichtig. Ze roepen dan : doe maar rustig, je schat is bezig met ons. 🙂

    • zapnimf Says:

      Ja, dat van die douche ken ik ook. (Heel regelmatig zelfs) Moose loopt daar de muren van op, want hij is niet het sociale beest dat efkes mijn volk met schwung ontvangt.
      Helaas, de douche is nog steeds kapot en in bad val ik dus in slaap.

  6. Leen* Says:

    ‘hippe t-shirt met lange mouwen’, dat klinkt al even esthetisch onverantwoord als mijn loopbroek!
    Voorts: de zin ligt bij Oontje, die wou graag meedoen, maar het kon wel efkens duren.

  7. bentenge Says:

    “grijnzend als een ongemakkelijke Tanja Dexters (lees : verfrommeld)”. Hoe kom je er bij? Dat is beeldspraak voor gevorderden denk ik zo.

    • zapnimf Says:

      Beste bentenge, ik trachtte een fotooke te vinden waar ze met haar opgetrokken konijnenneus waarbij de tanden helemaal vrijkomen en haar ogen dichtvouwen. ‘k Vond alleen maar bedriegfoto’s van haar man en enkele waar ze na al dat bedrog dan ineens serieus op staat. Maar geloof me, een beter epitheton dan frommelkop kon ik niet vinden.
      Valt het op dat ik niet zo aan Tanja ben?

  8. Christel Says:

    Toppunt van lef!!!! Zeker en vast… 🙂 Maar je was “thuis” dus moet jij je goed voelen. En volgende keer beloof je dat kind, voor ’t niet vertellen van dat is nen pyama ook nen porto. 🙂

  9. chelone Says:

    Ik weet al wat je voor kerst zal krijgen. Het zal geen pyjama zijn.

  10. Veerle Says:

    Om het even over iets belangrijkers te hebben dan vestimentaire outfits: een heel erg gelukkige 14de verjaardag gewenst voor Krulzap!

  11. Menck Says:

    Je wilde ons eigenlijk gewoon meedelen dat je je visite slaapverwekkend vond, is het niet?

  12. Marjelle Says:

    Altijd controleren op ‘melige geeuwbeertjes’ idd (die ik stiekem wel leuk vind). 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s