Met Carmen op een sofa?

   Wat voorafging : zappelmoose wilde eens een echte opera zien in een echt operagebouw.
Het werd Aïda van Verdi. Altijd wel te pruimen voor beginnenlingen zoals wij.
Grootsheid, schouwspel, beroering, ophef. Dachten we.

De sexy held van het verhaal, Radames, (denk een jonge Koen Crucke met geel haar en een buikje) vertrok op veldtocht naar Ethiopië.
Amneris, de Egyptische prinses, (denk reuzin) wenste hem veel geluk en gaf hem een pluchen olifant mee.
Bij zijn terugkeer strompelde een gehavende Radames met wit kostuum met vuile vegen weerom binnen en in zijn armen hield hij een half onthoofde knuffelolifant vast.

Dat vonden wij vrij bizar. Idioot bizar.

Feest feest! Radames had de strijd gewonnen. Op het thuisfront werd er duchtig gedaan alsof men een party hield. Confetti viel, zoals een kleuter je thee presenteert zonder thee, zo goot men zogezegde champagne in plastieken fluitjes. En zoals men bij ieder fuifje doet, trekt men de schoenen van de hogepriester (Ramfis) uit en gooit die in het wilde weg om je vreugde te uiten. Die schoen bleef in een vreemde hoek hangen tegen het decor. Aan het eind van de scène pakte de acteur/zanger zijn schuiten terug mee en bleef er een gat achter in het papieren decor.

Dat vonden wij heel erg grappig. Wapper wapper, de hele tijd.

Verder ging alles zowat mis, maar daar heeft mijn gemaal reeds over bericht.

U begrijpt mijn kiekenvel toen het management achter de opera het programma van volgend jaar in onze bus kieperde. Weer wat wils voor de leek : Carmen. Kijk zelf.

Slechts één doorntje in mijn oog. Zie je dat zinnetje : De jonge regisseur Daniël Kramer zorgt nu voor een onconventionele versie?

Dat hadden ze nu niet hoeven schrijven, se.
Wij gaan ooit wel eens naar Verona, wat ouderwets conventioneel doen.

Advertenties

6 Reacties to “Met Carmen op een sofa?”

  1. bentenge Says:

    nochtans, ik zou er even over nadenken, onconventioneel zou misschien wel willen zeggen dat jullie deze keer wel een (half)naakt Nubisch slavenkoor te zien krijgen. Een koortje dat Carmen zo maar even helemaal alleen helemaal weet te “verslinden”? Het is immers een powervrouw. En voor je het weet gaat Zapnimf dan weer “lachen met de bedeesdheid van een in het ravijn stortende Greyhound-bus”. 😉

  2. veerle Says:

    Je kan het erop wagen, maar ik vrees dat ze in Verona even goed onconventioneel durven zijn, zelfs binnen die antieke muren.

  3. ariadnesdraad Says:

    Oei. Hou u al maar vast. Als die ‘Antieken’ gaan moderniseren…

  4. HansDeZwans Says:

    Maar jullie zijn daar geweest, gekeken, gelachen en weet ik veel wat nog meer. Dat kan niet iedereen zeggen. Opera is niet mijn ding en beperkt zich dat een solo-optreden in mijn douche. Ik ben dan zelf de regisseur, acteur en zanger. Quentin speelt ook meestal in zijn eigen films mee met hier of daar een klein rolletje.

  5. micheleeuw Says:

    Ik zou het laten voor de moeite, tenzij je nood hebt aan een grappig blogstukje. 😉

  6. Lalena Says:

    In het Weense Staatsopera is ook niet mis : )


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s