Een plotse bruisbal van eenzamen

De poeha rond Kerstmis, wij kunnen best zonder.
Nuja, wij kunnen ook zonder, ik zeg maar wat, warme voeten, maar dat wil niet betekenen dat er hier niet intensief gebruik gemaakt wordt van het kersenpittenkussen (dat ik veel beter kan typen dan uitspreken en zulke grote oren heb ik nu ook weer niet, vergeleken bij Spock).
Bon, poeha en kerst. Eerst staken we alle kaarsen in huis aan, alle 1024, en daarna trokken we het tv-deken op tot aan de neus, vergaarden alle drie de pluizenbollen op onze schoot en zapperden alle fijne opgenomen programma’s achter elkaar en verzakten bij de tweede ‘Midsomer Murders’ in diep gesnurk.
“Deze heb ik precies al eens gezien.”
“Ik ook. Ik herken die grijze snor.”
“Weet gij nog…?”
“Nee.”
“Zullen we een andere nemen?”
“Kweeni.”

“Zgrrgggggezzzeeeegg.”

En uitgeslapen de dag nadien!

Wat natuurlijk keihard van pas kwam omdat we tegen de middag 150 km westwaarts moesten aanschuiven aan het aperitief. Ook daar hadden we vooraf tot soberheid besloten. Wat erop neerkwam dat de cadeaus werden afgeschaft en ik niet dronk. (Ik word sinds de operatie mottig van alcohol, altijd een Bob voorradig als het nodig is.)
Appelmooses ouders hadden hun aversie tegen warm eten ’s avonds als volgt verkocht : “Kom ’s middags, dan kunnen jullie lekker weer naar huis voor het donker wordt.”
Ook een manier om iemand op tijd het huis uit te kegelen natuurlijk, zonder onbeschoft te wezen. Maar dat het lekker en gezellig was, ook op de noen, dat betwist niemand.

Wat doe je dan, als je eenzaam terug op de straatstenen in de Westhoek staat op de vooravond van 25 december?
Je denkt dat Ieper wat te bieden heeft. Of eerlijker, je denkt dat helemaal niet, straten zijn toch leeg als elkeen aan een familiedis zit te schransen? Of de herhaling van een eucharistieviering ontleedt? Of op de vuist gaat met nonkel Leo omwille van een toekomstige erfeniskwestie? Of zielig in een hoekje Kerstmis verwenst?
Manmanman. De ijsbaan was daar open (maar de plassenwisserjongen bleek spoorloos), de kerstmarkt leefde voor een deel, en het verlichte straatbeeld was echt wel een fotoreportage waard (met statief). Helaas bleven we daar ook in gebreke. Fototoestel vergeten. Kortom, het was daar enig verpozen in de Ieperse straten.

Wat ik nog nooit meemaakte en de ervaringsdeskundige naast mij uit de streek al meermaals, was natuurlijk ‘The Last Post’ onder de Menenpoort. Dat leek me wel kerstig bij uitstek. Die koukleumende klaroenblazers bijstaan in hun eenzaamheid. Volk of geen volk, iedere dag toeteren ze daar de vermisten van de ‘Groote Oorlog’ opnieuw naar het collectief geheugen . De geroutineerde naast mij, plantte mij op een bepaald plekje, “Want ze zullen daar staan!” Meewarig schudde hij zijn hoofd naar de arriverende toeschouwers die het waagden van op ongelukkige plaatsen halt te houden.
Dacht ik dat het ritueel op kerstdag een eenzaam spektakel zou worden, had ik toch wel ferm ernaast gedacht. Van alle kanten stroomden andere solitairen, contactarmen, geïsoleerden, eenzelvigen, al dan niet met partner en kinderen, onder het dak van de poort? Het bruiste er van de stille aanhoorders. Aanhoorders van de vier klaroenspelers die zich uiteraard (tjonge, waarom trap ik daar toch steeds weer in?) niet aan de positionele choreografie van moose hielden. Zij verrichtten een ceremonietje met enkele stappen in een boogje om dan met vier naast elkaar van paretten te geven midden op straat. Iemand aan de andere kant bracht een ontroerende evocatie in tekstvorm, waarna er terug statig muziektonen de doden hulde brachten.

Ik plengde een op zijn plaats vallende kersttraan.
Hij ook.
De poeha was ver te zoeken.

En dan zei hij : “In de jaren 80 stonden ze wel daar.”
En ook : “Ik denk dat de kat in mijn kofferbak gepiest heeft.”

Advertenties

31 Reacties to “Een plotse bruisbal van eenzamen”

  1. Eilish Says:

    Geen slecht woord over Ieper hé, ik kom daar namelijk graag !

  2. bentenge Says:

    Poeha. Ik kan best zonder. Graag zelfs. Wat voor Nederlands is dat nu? “ik kom daar graag”.

  3. lees me Says:

    Correctie: Spock heeft geen grote, maar SPITSE oren en dat is toch heel wat anders, dacht ik te denken.

  4. lees me Says:

    Trouwens, wel handig dat je jezelf voorgoed Bob verklaard hebt. Hoef ik over anderhalf jaar (in voorkomend geval) geen hotelletje te boeken nabij de feestzaal. Weeral kosten uitgespaard.

  5. Sven Says:

    The Last Post is inderdaad een onverwacht kerstsfeermoment… (nooit eerder zo over gedacht eigenlijk)

  6. ariadnesdraad Says:

    Een Kerstfeest op zijn Zaps, dus. Die Midsomer toestanden klinken bekend… Fijne eindejaarsperiode nog!

  7. Lalena Says:

    en dan nog helemaal terug naar het verre…? (van hier is dat dik 150 km)
    nog maar 1 feest te gaan en dan kunnen we weer normaal doen, amusez-vous bien

  8. hilde Says:

    The Last Post onder de Menenpoort, om kippelvel van te krijgen..Ook als Ieperling.
    Gelukkig Nieuwjaar!

  9. micheleeuw Says:

    Ik ben er nog nooit geweest en van hier is het geen 150 km. Wel al gezien op tv en dat vond ik al overweldigend en had vochtige ogen.
    Bij ons geen familie-feest-kerst-eten-toestanden en dat vinden we zeer fijn.

  10. Menck Says:

    Ik heb vele jaren in Ieper gewerkt en ettelijke keren The Last Post meegemaakt. Iedere keer weer bezorgde de ceremonie me kippenvel van jewelste.

  11. Nele Says:

    Tip voor de kersenpit-uitspraak: bij ons is dat een pittezak 🙂

  12. Liesje Says:

    Hier se daar se, ik heb je gevonden! (remember baby-bezoek Gaston)
    Leuke blog, aangenaam om te lezen 😉
    Groetjes Liesje

  13. Marjelle Says:

    Voor mij ook geen poeha en zeker niet met kerst, maar dat griepvirus was niet ingepland, wilde ik net plan b gaan uitvoeren belandde ik in bed.

  14. sterreklimt Says:

    Ah, the last post, ik begin als te janken als ik eraan denk. En aangezien janken in publiek niet mijn ding is (ik jank vlekkerig en snotterig, niet met deftige tranen zoals het hoort), lijkt het mij best daar weg te blijven.

  15. Margogogo Says:

    Enkele jaren geleden ook eens meegemaakt, die laatste b-post in Ieper. ’t Had wel iets beklijvends, ja.
    Toch wel straf dat dat al 83 jaar is dat ze daar elke dag opnieuw ceremonieel staan te toeteren. Vanavond om 20u zal het trouwens exact de 28711ste keer zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s