Voor mij nog een pakske cultuur, Hadrianus, Ambiorix en Imodium

Als we dan zover naar het westen kunnen reisen, vonden we dat we dat ook wel oostwaarts moesten doen.
En wel om Tongeren te vereren met ons bezoek. Zomaar. Omdat we over Sagalassos hoorden. Omdat we nog nooit in het Gallo-Romeins museum zijn geweest. Omdat we bij strootje trek Tongeren bovenhaalden. (Utrecht, Trier, Luik, Hasselt, Eindhoven… ooit komt het ervan.) Omdat moose nog verlof over heeft.

Bij vertrek-kilometer vijf -nog twee van de autosnelweg verwijderd- voelde ik me ineens niet lekker. Kwaaltje in de onderbuik, dacht ik en ik friemelde ongegeneerd mijn (nog net iets te spannende) broek open. Vier seconden later herkende ik het kwaaltje : “Help, ik moet een wc vinden en snel”, kermde ik. In dezelfde jammerkreet suggereerde ik mijn ouders, zes kilometer verderop, maar nog steeds dicht bij een autostrade om daarna niet te veel tijd te verliezen. Telefonisch beval ik de oudjes van de pot vrij te houden en eventueel voor te verwarmen. Dit alles terwijl ik doodsangsten uitzweette : dat is de auto van het werk, die wil je niet onderschijten. Onwillekeurig dacht ik aan Music For Life en aan mezelf als Vlaanderens bijna eerste slachtoffer. Als dat nog veel voorkomt, kak ik mezelf nog wel een keertje dood. Zou ik mijn geld terugvragen en lekker aan mezelf besteden? Hoeveel kost een familiedoos Imodium?
“Hier -Aaaaahhh- woont Griet (collega), maar ik knijp nog wel even!”
“Oeoeoeoeoe, links huis van Kathleen (ook collega), maar rij vooral verder want daar durf ik toch niet te bellen.”
“In die straat zou ik bij Christel (vriendin) kunnen gaan -auwauw- te laat, rap, zie dat je nog door dat groene licht geraakt!”
“O? Het is over. Gevaar geweken. Net nu we er zijn, zeg.”

In deze alinea gebeurt er vanalles dat ik niet ga beschrijven, maar dat wreed opluchtte.

Om u even af te leiden, vertel ik dan maar over vorige week, toen ik in goed gezelschap doorheen het mooie Pellenbergse landschap wandelde en ineens last kreeg van winderigheid. Ja, in de darmen, ja. Orkaankracht. Automatisch houden beleefde wichten als ikzelf die drang tot petomanie op. Hoe meer berg er nog beklommen moest worden, hoe krommer ik ging lopen van de pijn. Tot de apotheose kwam en ik van de zeer moest overgeven. In de auto naar huis heb ik me aan gedwongen flatulentie gewaagd en tegen de tijd van thuiskomst kwam ik terug tot mijn leeggelopen zelf, gespeend van alle voormalig leed.
Ironisch genoeg had ik enkele dagen voordien nog van de daken geschreeuwd dat deze maaggehalveerde sindsdien geen, ik herhaal, geen scheten meer liet. Tjonge, God straft onmiddellijk. En een teveel aan ui is van het menu geschrapt als ik uitwaarts verplichtingen heb.

Telkens moet ik bij bovenstaande en soortgelijke grollen denken aan een vroegere blogster die allerlei Belgische wantoestanden aanklaagde en daarbij zich met de opgeheven vinger afvroeg waarom wij blogwurmen daar weinig reactie op hadden en liever over onze eigen drollen schreven.
Omdat ik helemaal gedomineerd word door mijn eigen spijsverteringsingewanden, tiens! He-le-maal! Altijd!

Terug gezellig met de huisgenoot tegen 70 per uur achter een dashboard in een autostoel gezeten, wierp ik dé vraag van de dag op: “Schat, zou ik nu de enige zijn wiens leven zo beheerst wordt door mijn blaas en mijn darmen?”
Hij: “Welnee, lief, bijlange niet, maar die anderen hebben een stoma.”

Genoeg op mijn kop gekakt!
Dit was het zorgeloze vervolg van de dag. Aanrader!

Goh, eerst kregen we een ticket gratis van een mevrouw die een plakker teveel had gekregen, daarna stonden we oog in oog met een kind dat als huisdier een kerkuil meegenomen had naar de ijspiste op markt en alsof dat nog niet genoeg was kwam Patrick Dewael ons nog goeiendag zeggen in een brasserie. Zotter hoeft het niet te worden. Wij zeggen toch nu al : Leve Tongeren!

Advertenties

41 Reacties to “Voor mij nog een pakske cultuur, Hadrianus, Ambiorix en Imodium”

  1. lees me Says:

    blijkbaar zit er geen gat in je cultuur, maar…
    (zelf aan te vullen)

  2. Lalena Says:

    ‘good friends are backdoorfriends’ wordt er beweerd maar je kwam langs de voordeur…

  3. Leen* Says:

    Oh man, dat zou voor mij gewoon de hel zijn, kakken op andermans wc, laat staan in andermans auto!

  4. Eilish Says:

    en … ‘oewist’ ondertussen met je liefdesleven ? Vermits je toch zo geïnteresseerd bent in het mijne …

  5. bentenge Says:

    Die eerste foto is top, ik zou zo naar Tongeren vertrekken… en foto 2 zal me niet op andere gedachten brengen. Voor de rest stel ik vast dat de blog vol woorden staat die ik (gelukkig?) niet ken.

  6. zeezicht Says:

    mooie foto’s! (gelukkig reukloos)

  7. ariadnesdraad Says:

    Tongeren is top! Maar wat er voor kwam veel minder, waarschijnlijk. Ik mag er niet aan denken!

  8. bart Says:

    Alleen jammer dat een kerkuil hélemáál geen huisdier is, denk ik dan. Ocharme dat beest in zo’n drukte rondslepen, ’t is eigenlijk pure dierenmishandeling. Voor de rest heb ik niks tegen tongeren, noch tegen winderige dagen.

  9. cornutus Says:

    Slim hoor, om twee onderwerpen in een posting te frommelen. Want dat stelt de lezers voor een grote uitdaging: ga ik in op dat zware culturele aspect van je verhaal of reageer ik op dat ‘luchtiger’ gedeelte. 😉
    Mooie foto van onbekende kop! Dat is vaak wel prettig in een museum, dat belangrijke zaken al zo mooi uitgelicht zijn. Dan is een mooi plaatje geschoten in een zucht en een scheet, zoals wij hier in Nederland zeggen.

  10. sterreklimt Says:

    Zal ik anders eens vertellen over de ziekenhuisbacterie die ik anderhalf jaar geleden opliep en de gevolgen daarvan? Of neen, toch maar niet…
    Tongeren ziet er goed uit. Eentje om ook eens te doen.

  11. deijsprinses Says:

    Oh! Moest je dan nog klimmen? Ik herken het hele ik-sta-krom-van-de-krampen gevoel. Vreselijk!

  12. Margogogo Says:

    Ojee, wat een (k)lucht!

    Beetje cityhoppen, are we?
    Limburg heeft best veel mooie en aangename plekjes om te vertoeven, in eender welk seizoen.

  13. micheleeuw Says:

    Wat een begin ! Gelukkig liep alles goed af. Sorry, kon het niet laten. 😉
    Tongeren … weer een gat in mijn cultuur wegens nog niet geweest.

  14. cornutus Says:

    In Nederland willen mensen nogal eens aan hypercorrectie doen: woorden geforceerd juist uitspreken waardoor die dan precies weer fout zijn. Znijden in plaats van snijden. Komt vooral veel voor bij de scherpe klanken, s en f.
    Een mooi voorbeeld van dat laatste vind ik veest zeggen als je feest bedoelt. Want een veest is helemaal geen feest!

    • zapnimf Says:

      En schaf dan eens eindelijk die ‘zeuven’ af. ’t Is ‘zeven’.
      Oja en wil iemand die kerel die het Groot Nederlands dictee dicteert een keer versmachten met een kussen. Die vent is on-ver-staan-baar.

  15. appelmoose Says:

    Toch toch! Een veest is altijd een klein beetje feest!

  16. ysabje Says:

    nu moogt ge niet te hard lachen, ik heb speciaal gewacht om dees verhaal te vertellen omdat de afgang al groot genoeg was toen…
    toen ik vorige zomer voor het eerst naar tongeren ging wist ik dat daar ergens een standbeeld van ambiorix zou staan. Toen ik plots een standbeeld zag, zei ik tegen mijn lief: ah daar staatem! ik liep erop af en ging er wat naar staan kijken. Ik vond het toch wel een opmerkelijk standbeeld. Ik zeg dus tegen mijn lief: amai, die heeft precies echt haar!
    en toen moest het standbeeld lachen…
    ik heb mij nog een hele dag top onnozel gevoeld en een hele dag gebloosd…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s