Geef me een grond en ik zink erin!

   De onverlaat die op de briefjes van het oudercontact het volgende heeft getypt :

Ja, ik wil iemand van de zorg spreken :

0 juf Siendecoördinator
0 juf zap (tweede graad)
0 meester huppeldepup

die pak ik nog wel terug op zijn pensioenfeest. Ecoline in zijn doucheknop zoiets. Gesteld dat ik het ooit zou halen tot zijn douche.

Ouders interpreteren die bolletjes als ikwileengoeieouderzijndusikkleurmaarwatraak. Bijgevolg word ik geordonneerd bij mammies en pappies wiens oogappel het nooit haalt tot aan mijn bureau. Gesteld dat ik een bureau zou hebben. Iedere tafel is doorgaans goed genoeg om iemand het systeem van de kommagetallen nog eens uit te leggen, of ze nu achteraan in de klas staat, in het personeelslokaal of ergens in een nis die ik met een schoolbord en een gordijn scheidde van de refter, er een tafel in smeet en met een poster plus enkele plastieken planten de mijne maakte.

Wat ik wil zeggen, is dat de ene kneus al wat vaker in mijn gezelschap mag verblijven dan de andere. En als er iets over dat exemplaar iets belangrijks te melden valt ivm specifieke zorg, de titularis en ikzelf de ouders dan wel zullen aanspreken. Maar de huidige gang van zaken laat de keuze dus aan de thuisopvoeders, met wie ze oog in oog willen staan op zo’n rapport- en gedragbespreking.

Zo ook net voor de kerstvakantie. Drie van die moeders en vaders wensten mij te spreken. Eentje heel vroeg in de namiddag, een volgende halverwege de dag en iemand op een tijdstip waarop ik al bezig ben mijn nachtcrème op te smeren. Dat is heel erg vervelend als je niet over huis kan wegens te ver en je geen lokaal hebt waar je met je benen omhoog een boekje kan lezen. Derhalve smeedde ik een onwrikbaar plan dat bestond uit een telefoon en mijn eigen warme huiskamer. Ik mankeerde enkel nog de telefoonnummers. Mijn collega van het vierde leerjaar was reeds naar huis, maar ik herinnerde mij dat ze ‘die twee met de spellingskaft (waar ik met hen in werk)’, Thomas en Fien, had aangeduid.
“Thomas en Fien, Thomas en Fien,” diepte ik hun thuisnummers uit het register op.

Twee dagen voor de respectievelijke ontmoeting, belde ik desbetreffende personen op en nam mijn tijd om op al hun vragen te antwoorden met eraan vast nog een uur smalltalk. Voilà, in pyjama achter een dampende kop thee gaat alles veel vlotter.

“Hoezo mevrouw, u weet niet dat Fien een spellingkaft heeft? Heeft ze dat nooit verteld dan? Eerst maakte ik een foutenanalyse van het controledictee en daaruit distilleerde (in het echt zei ik natuurlijk ‘haalde’) ik de verschillende inbreuken op de spellingsregels, zocht werkbladen op die specifieke fouten en legde dan nog eens de regels uit en samen maakten we dan oefeningen daarop. Als de anderen in het hoekenwerk een werkblad spelling krijgen, mag Fien in haar bundel werken.
Ja, ik zie Fien toch geregeld. Om haar wiskunde te remediëren, ze heeft wel eens een tweede of zelfs derde uitleg nodig. U hebt ook al gemerkt dat ze dikwijls dingen vergeet die ze net aangeleerd heeft? Die indruk heb ik ook.” Enzovoort enzovoort… hele kwartieren lang.
“Maar wat u woensdag zeker en vast eens moet vragen aan de juf, is of u haar knutselwerk van vrijdag mag zien. Dat was zooooo fantastisch dat de juf ermee rond ging pochen. Die details dat dat kind in die plasticine kon leggen, dat is onvoorstelbaar. Een pareltje echt!” (Je moet altijd ook positief spreken over de leerlingen. Moet!)

Ziezo. Iedereen de nodige aandacht en allemaal waren ze tevreden met deze uitgebreide dienst van mijnentwege. Ikzelf plande mijn woensdag al in met allerlei ontspannende dingen en oudergesprekken waren er niet bij!

De volgende morgen sprak de juf van Thomas en Fien mij aan. Dat ze zich vergist had. Dat ze Fien altijd verwart met Lien, allebei hetzelfde lang blond haar. Het is Lien natuurlijk die de spellingkaft heeft. Niet Fien, die had bijgod 58 op 60 op d’r dictee…

Zei ik al dat Fien niet kan knutselen?

Advertenties

30 Reacties to “Geef me een grond en ik zink erin!”

  1. zapnimf Says:

    Vervolg :
    Dus heb ik een halve woensdagavond proberen te bellen naar de ouders van Fien om mij te verontschuldigen. Hoewel de juf er heel hard mee kon lachen en zei dat het haar schuld was en dat ze dat ook zo zou communiceren naar de ouders toe, wilde ik dat toch ook zelf goedmaken. Ze stonden op de lijst omstreeks half vijf.
    Vijf uur : niemand pakt op
    idem de volgende vijf keer
    zeven uur : bezettoon
    idem de volgende vijf keer
    half negen : vader neemt op en luistert aandachtig naar mijn excuses en het verhaal erachter (dat hij al lang zou moeten weten van juf of zijn vrouw).
    Mens wist van niks en vindt mij maar een zaagtroela.
    Ik denk : aha, zo doe je dat, niet spreken met je partner en haar vooral niet willen doorgeven aan de telefoon!
    Ik ben een kluns!

  2. Mevrouw Meisje Says:

    Whoehahahahaha 🙂
    *snikt nog na van ’t lachen*
    Ik zie dat gewoon zo hard voor me ! Collega-zijnde en al, compassie met je, serieus, it could have been me !
    Al moet ik zeggen dat ik er dit jaar ook mee te maken kreeg, maar dan van de “andere kant”. Ik kreeg een zorgelijke telefoon van de zorgcoördinator, betreffende mijn dochter. Ik viel compleet uit de lucht. Waarop nogal verwonderd en verontwaardigd werd gereageerd, want “allé, u weet toch wel dat er problemen zijn met uw dochter mevrouw” en “we moeten dringend eens samenzitten met alle partijen”, over naar “we gaan eerstdaags toch testen afnemen van uw dochter, want we maken ons eerlijk gezegd zorgen” … in die anderhalve minuut verdriedubbelde mijn hartslag, want hoe kon ik – in ’t vak zittend en al – nu zoiets over ’t hoofd zien ?? Ik dacht dat ze ’t goed deed en goed stelde – vierdubbele hartslag ondertussen – wat is er met mijn kind aan de hand dat ik niet weet ??
    Oh oeps, het bleek over een ander kind te gaan met dezelfde voornaam … ik kreeg van pure opluchting de slappe lach, maar moest er wel van bekomen 🙂 En daar zit ik nu vaak aan te denken als ik de stoute-boodschapper ben … :-))
    Maar niettemin : hilarisch :-))))

  3. ysabje Says:

    moh zo genant seg. om dood te vallen ambetant ook!

  4. ariadnesdraad Says:

    Dat zijn van die momenten dat je over wil zijn, behalve waar je op dat moment bent. Hoeveel kwartieren die je eerst uitspaarde heb je moeten investeren in de excuus-toestand? Want die vader was precies niet mee…

  5. Leen* Says:

    Ik voel hier al plaatsvervangende schaamte! En ook ongerustheid. Moet ik vrezen dat de zoon mee naar mijn school mag gaan als hij te veel met ‘uw soort’ in contact komt?

  6. HansDeZwans Says:

    Ach, Fien of Lien, het klinkt ook bijna hetzelfde. Als het maar niet Sien is, die ze bedoelen.

    • zapnimf Says:

      Hmm. Ik heb wel fictieve namen genomen. Maar in ’t echt lijken ze ook op elkaar.

      En dan vind ik een bijkomende verzachtende omstandigheid dat ik net vijf weken afwezig geweest was (operatie) en in die tijd efkes de namen (van vier klassen) niet allemaal meer wist op te dreunen.

  7. Eilish Says:

    Dat komt ervan hé, je er gemakkelijk willen vanaf maken, ja, ja …

  8. bart Says:

    ’t zou eigenlijk beter zijn als ge toch gewoon met álle ouders een klappeke doet toch, ’t kan toch allemaal maar informatief zijn en al? Allez, als ouder weet ge toch graag wat er zo allemaal mogelijk is en wat er wel zou kunnen gebeuren in het -weliswaar weinig waarschijnlijke- geval dat… ?!?

    • zapnimf Says:

      Je hebt een beetje verkeerd begrepen. Ik kom in vier klassen met samen 84 leerlingen. Ofwel geef ik er een uurtje kloklezen of ik knutsel om de andere vrijdag met een vierde of ik remediëer leerlingen, neem toetsen af, doe spreekoefeningen of wat de klasleerkracht mij opdraagt. De kennis en de verantwoordelijkheid ligt bij de titularissen en het is niet aan mij om even te gaan bepalen hoe het met kind a of b zit. Ik zie het slechts een momentopname waarin ik nog een keer iets uitleg en alleen daarover kan ik iets kwijt aan de ouders.
      Laat het nu wezen dat er ouders zijn die mij willen spreken wiens kind ik nooit bijwerk.

      Waar jij het over hebt, is dat je kind speciale zorg nodig heeft als het een leerstoornis heeft en er een handelingsplan opgemaakt wordt. Dat wordt natuurlijk ook besproken met de ouders, maar wel op een apart overleg met ouders, CLB, zorg, directie, titularis.

  9. cornutus Says:

    Hahaha! Een geweldig verhaal. Kun je er al weer een beetje om lachen?
    En wat een energie heb je erin gestoken. Paarlen voor de zwijnen. Je begrijpt vast wel dat ik blij ben niet in het onderwijs, maar bij de spoorwegen te werken? Daar is nooit gedoe 😉 (In Holland dan.)

  10. Sven Says:

    Die moeder mag anders toch ook een beetje mee in de grond zinken, hoor, als je het mij vraagt… (maar dàt doet natuurlijk weer niemand!)

  11. Margogogo Says:

    Inderdaad Sven, die moeder is niet al te veel bezig met haar dochter, me dunkt. Foei.
    En Zap, ge ziet wat er van komt als ge uw verantwoordelijkheid omzeilt 🙂

  12. tricky Says:

    hilarisch, kan het me zo voorstellen…
    het siert je toch wel hoor, dat je zelf ook nog je verontschuldigingen wou aanbieden…
    juf zap, je bent geen kluns!

  13. micheleeuw Says:

    Ach, een vergissing is vlug gemaakt en het was nog niet jouw vergissing maar die van je collega die de verkeerde voor had. Vervelend maar geen doodgaan. 🙂

    • zapnimf Says:

      Ik ben het met je eens.

      Hoor ik deze week dat tijdens diezelfde oudercontact een paar collega’s hard zijn aangepakt door ouders. Juf van het zesde had één fout laten staan in een lange lijst van Franse werkwoorden.
      Zei ze op de duur : “Sorry dat ik ook maar een mens ben.”

      Wat is er mis met een beetje relativeren?

  14. Joke Says:

    Ik vind het toch vooral een affront voor de moeder. En het is aan haar om het recht te zetten, lijkt me! Geef haar de telefoonnummer van de moeder van Lien en laat haar gewoon de uitleg doen. Of zou ze slecht opgelet hebben? Dat moet haast wel, als je je zaken laat aanpraten over je kind die er niet zijn.

  15. stefdenflater Says:

    We zijn de eenentwintigste eeuw en nog altijd moet er geconstateerd worden dat er venten zijn die zich eigenlijk geen bal aantrekken van hun kroost. Kindjes maken? Graag. Er nadien wat interesse voor tonen? Wat zouden ze? Dat hij je een zaag vind omdat jij per tijd en moeite doet om een misverstand, dat niet jouw schuld was, recht te zetten is ronduit grof. Het levert wel een leuk geschreven blogstukje op.

    • zapnimf Says:

      Bwa, hij had mij zijn vrouw mogen doorgeven, maar voor de rest weet ik niet of hij niet betrokken is bij zijn kind. Hij kan net thuisgekomen zijn van de avondshift ofzo?
      Je moet niet zo teleurgesteld zijn in de mensheid, Stef.

  16. Katrien Says:

    Jom, ik zou vloeken. Hard. Alle heiligen uit den hemel.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s