Hondsdol dansen onder een waterval, snuif

   Carnaval op school is afgrijzen in het kwadraat.
Zeg dat zapnimf het gezegd heeft.
Allereerst moet je je kop breken over hoe je je verkleedt, dat wordt die dag namelijk van ons verwacht, om daarna doorheen de wijk olijk jezelf ritmisch vooruitgulpend tentoon te stellen aan de goegemeente die vooral bestaat uit veel volk dat niks beters te doen heeft zo vooraan op een vrijdag. Bovendien bots ik daar ook steeds op een uitlachende ex-vent, wiens jongste spruit nog een aantal jaar onze lessenrooster zal doorlopen. Werken in shiften trekt op niks.
De voorheense gemaal is echter klein bier in vergelijking met die keer dat mijn oren af mijn hoofd vroren, een kleine mijn prinsessenrok stuk heeft gesabeld en iedereen zag dat ik een onderbroek boven een kousenbroek droeg, struikelde over mijn pinguïnpoten of niemand snapte dat ik flora en mijn collega fauna uitbeeldde.

Dit jaar echter, beschouw ik als de keer dat ik slim werd. Van vier uren MDO’ s (multidisciplinair overleg) op een dag dat ik normaal niet werk (en toch opdaagde), boekte ik er twee over op carnavalvrijdag, jaja, die twee waarin toevallig de optocht plaatsheeft. Pas om half elf verschijnen op school zou me de gelegenheid geven van eerst nog te gaan zwemmen om daarna rustig te ontbijten, mijmerend over die ‘leuke’ stoet die ik zou missen.

Het motregende behoorlijk, maar ik besloot toch om per fiets met regenpak mijn kilometers te malen. Ergens in mijn fietstas propte ik een hondenkop ter ondersteuning van het thema tijdens de resterende schooluren. De fietskaawee trok ik probleemloos over mijn mantel, maar het werd vechten met de regenbroek. De pijpen van mijn gewone broek bengelden ergens boven de knie wat qua comfortabel gevoel niet echt in mijn top drie belandde. Er kwam een acrobatische kunstgreep aan te pas waarbij ik met mijn arm langs onderen voorbij de kuiten mijn oorspronkelijke broek terug op zijn plaats trok.

Waarom heet motregen, motregen?
Hij motte (lees: striemde) weliswaar niet in het gelaat, maar het soort van vrijdag, dat was als verplicht dansen onder een waterval. Zo. Godsgruwelijk. Nat.
Als alles druipt, doet je neus natuurlijk lustig mee. Geen erg, speciaal voor dat defect heb ik steeds twee zakdoeken in mijn frakzak gefoefeld. Wat in deze jammer was, gezien ik door de overjas in plastiek niet eens aan de zak geraakte, laat staan aan het doek erin.
Kijk. Wat zou jij doen als je daar zielsalleen door weiden fietst met enkel een koppel paarden als getuigen? Voilà. Ik duwde één neusgat dicht met mijn vochtige handschoen en pleshte een visceus slijmspoor naar een andere bestemming. Een bestemming die schouder heet. Er zijn zo van die bespottelijke gelegenheden dat je jezelf een navenante minkukel voelt…

Op school dwaalde ik met stijve benen in zombiepas druipend door de gang naar mijn plek. In het zitputje zaten een aantal achtjarigen.
“Juf, juf! In wat ben jij verkleed?”
“Zien jullie dat niet?” snuif, druppel, plets, “ik ben verkleed in een natte coureur die niet kan snuiten.”

“Als ik op het trapje ga zitten, kunnen jullie ieder aan een broekspijp trekken. Dan word ik daarna de hond die je in dit weer zelfs niet naar buiten stuurt.”

46 Reacties to “Hondsdol dansen onder een waterval, snuif”

  1. Leen* Says:

    Gij verdient gewoon het berenpak volgend jaar!
    En ik steek altijd een zakdoek in mijn mouw of de zak van mijne kawee en anders stop ik efkens, want ik wil zo weinig mogelijk handelingen verrichten die geassocieerd kunnen worden met coureurs.

  2. Mammalien Says:

    Ellende, is het, carnaval, en vooral op school, daar heb je gelijk in!

  3. Nele Says:

    Dat deden die leerkrachten bij ons op school toch niet hoor :-(.

  4. micheleeuw Says:

    Ik zou het terug opgetrokken hebben tot het terug achter mijn hersenen zat. Zeker niet doen zoals de coureurs want het zou ook ergens op mij blijven hangen.
    Arme jij ! Was je toch een leuk hondje ?

  5. Eilish Says:

    ’t was toch zo geen hond die steeds met een kwijlspoor rond zijn muil rondloopt hé ?

  6. Joke Says:

    Ik had verwacht dat je zou antwoorden dat je je verkleed had in een oester! Ik heb ook een hekel aan carnaval, al heb ik me de laatste maanden zelfs tot 2x toe verkleed, maar daar had ik een goede reden voor. Gisteren hebben we trouwens moeten betalen voor een carnavalstoet, waar we niet eens naar gingen kijken! Mijn echtgenoot had het lumineuze idee om op carnavalsdag naar de tentoonstelling van Sagalassos te gaan, maar helaas was de weg naar het museum afgezet wegens de stoet. We kregen zelfs bijna ruzie omdat ik niet geneigd was om hiervoor te betalen. Tja, soms kan ik bitcherig zijn als het tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel indruist.

    • zapnimf Says:

      Ik herken mijzelf hierin.
      Behalve dan dat ik mij twee keer zou verkleden met reden. Dat niet.
      Wat vond je van Sagalassos? Die simulator op de computer, hoe het was, hoe ze het vonden, 360° graden zichten, vonden wij het interessantst.

  7. koffiemetmelkensuiker Says:

    En toch blijf ik vol bewondering lezen hoe jij, zelfs door mottende regen, je fiets trouw blijft.
    (buigt ootmoedig en zet petje af)

  8. Heidi Says:

    Oh, gruwel, carnaval. Zelfs mijn kinders vonden/vinden dat gedoe op school maar niks. En ik al helemaal niet.

  9. deijsprinses Says:

    Carnaval waar is de tijd.
    ’t Lief zegt altijd dat het smuikt als het motregent. Speciaal lokaal dialect als je het me vraagt.

  10. Menck Says:

    Zo’n kawee (K-way? Owee?) is doffe ellende: niet alleen lijkt het alsof je gemummificeerd bent als je hem aanhebt, maar veelal houdt hij niet eens de regen buiten.
    Voor de rest: alááááf, ’t is krokusvakantie!

    • zapnimf Says:

      Tsjjj tsjjjj, ge kent mij (hier en daar een kleine overdrijving), ’t was wel de betere versie van de k-way. Ook doffe ellende, maar je blijft wel droog eronder.
      Efkes alaaf opgezocht : ‘De term alaaf is een carnavals-groet afkomstig uit de Keulse carnavalstraditie. Het bijbehorend handgebaar bestaat er uit de vingertoppen van de rechterhand naar de linker slaap te brengen.’
      Steek die alaaf in uw gat, ik doe niks carnavalsachtigs niet meer voor hele lange tijd.

    • Affodil Says:

      En als hij dat toch doet, houdt hij het zweet binnen. Resultaat: nada, toch even nat.

  11. zeezicht Says:

    Hopelijk is die koereursmaniervansnuitenkwabbeliggroen er afgeregend toen je op school aankwam?
    Voor mij bestaat carnaval uit: op het marktplein een frietje uit een puntzak gaan eten! 🙂

  12. Nachtbraker Says:

    Het enige leuke aan de krokusvakantie is dat er dan minder volk op de trein zit 🙂 Trouwens, al iemand krokussen gezien??

  13. Madrina Says:

    Ik haat carnaval. Altijd en overal.
    Dat zeg ik.

  14. Gudrun Says:

    Kind, gij kunt toch schrijven ze!

  15. Affodil Says:

    Ik heb ook niets, maar dan helemaal niets met carnaval. En met snotterende coureurs ook nie. Sinds er ooit eens ene op mijn benen snotterde tijdens een wijkkoers (was er niet eens gaan naar zien, maar moest bij schoonmoeder zijn, naast de deur) bekijk ik elke potentiële snotneus met een koppel ogen van “optrekken of ik kijk u in brand!”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: