Mi casa es tu casa

   Pas gedeserteerd uit de boven die een gribus herbergt, stond ik nog op de weegschaal (belangrijk! wegen voor vreetfestijn, kwestie van toekomstige nostalgie en zelfkastijding), toen er al iemand op de bel beukte. Omdat moose zich ook nog in de badkamer bevond met een geurstick onder zijn oksels, hoorden we niks. Niet dat een deo of een weegschaal zoveel lawaai maken, maar onze bel heeft enkel nut als je quasi naast staat. ‘Wie staat daar voor de deur? O kijk en een beetje hoor ook, ze bellen.’
De verbazing sloeg dan ook onverwacht toe bij het ontdekken van een vreemde wagen op de oprit (met matrassen erin) en zonder bijbehorend volk. Eilish en piepedol kwamen terug boven water samen met de volgende gasten met reeds een tochtje door de straat achter de rug. Voor de gelegenheid had zij de knaller van de dag aangetrokken, een t-shirt speciaal gemaakt voor deze dag. (met stip op twee een vrolijkmakend kleedje van een Kempisch strekenvrouwmens en op drie een niet zo heel goed verstopte Marlies Dekkers ergens uit Gent).

Soms een gezonde hoek af, maar just another wordpressblogger
foto van Stef den flater

Genereus als ik ben, had ik mijn gms-nummer aan iedereen gemaild. Laatkomers, treiners en andere mobielgebruikers hadden er terdege naar gebeld en gesms’t. Alleen, er rinkelde niks in mijn broekzak. Pas toen laatkomers, treiners en andere mobielgebruikers persoonlijk wezen op hun herhaalde pogingen tot contact, daagde het me dat de dag tevoren één kopknots (zie verslag gisteren) en een eraan gepaarde gsm-vlucht mijn simkaart en in één trek door mijn geheugen misschien in de war hadden geschud. Wat betekent techniek als hij faalt? Flinke flop. Onze wandeling moest met een half uur worden vertraagd omdat ik plots tientallen sms’en moest lezen van onbekende nummers die ondertussen al allemaal op ons erf stonden.

Hoewel enkele gasten speciaal vroegen of ik geen grote honden had (nee, wij zijn kattenmens) wees ik ze liever op onze ongewenste huisdieren die bijten : de vrouwelijke mug. De deet stond op tafel voor iedereen, maar ik vermoed dat Margo druk babbelbezig was en hem gemist heeft. Maar het moet gezegd, ze waren zaterdag agressief en talrijk. Eigenlijk net zoals wij. Want geen 400 meter verder braken we in bij een nog steeds in de steigers staand project. Herinnert u zich deze nog? Natuurwandelen mijn oor, ja. Uiteindelijk geraakten we dan toch in het groen en ik vond het net zoals altijd toch weer een zalig stukje paradijs, waar iemand een eenzaam kanaal en een ongebruikte spoorlijn heeft doorgetrokken. Onderweg kregen we nog wat hemelwater onder de bomen te verwerken, maar een kniesoor die dat een echte regenvlaag wilde noemen. Gudrun werd er alvast natter van dan anderen. En Stef bewees dat hij een heel orginele wandelstap kan, eentje die ‘baf’ zegt en geen pijn doet.

Juffrouw Sanseveria en Micheleeuw met schat bleven liever in en om het huis rondhangen of sportief doen (pingpongen… zeggen ze), wat achteraf gezien een zegen was, want de tafel die voordien naar het zonnige gazon verhuisd was, stond terug netjes en droog onder de carport, waar wij -weerberichtvolgers- het hele gamma exterieur zit- en eetcomfort hadden voorzien. Het zien alleen al deed het hongertje heftig toeslaan.
Uit ervaring weet ik dat dat eten altijd de goeie kant uitgaat. Net als je met je glaasje zit te smakken met je lege mond, komt daar een Marjelle aan met snacks en Stef met pralines van Dominique Persoone. Chocolade met lavendel, wasabi, ui, basilicum, curry, saffraan,… niet voor de eetanalfabeet! Pharailde en E. weten ook bij welke bakker ze moeten wezen om een hele groep gelukzalig te laten genieten.
De tafel voor het avondeten was tot aan de rand gevuld met allerlei smulgerei, duizendmaal eetbaarder dan in mijn dromen (en uit mijn keuken) : kaas, brood, fruit, quiches, groenten, zalm, pastasla’s, ijs, groenten, charcuterie, chocolade mousse, taarten, chips. Een mens zou nog spijt krijgen van zijn maagverkleining. Het fijne aan deze formule en ook aan het genre mensen dat erop afkomt (lees : lak hebben aan etiquette) is dat ‘mi casa es tu casa’ net zoveel is als ‘ik heb een schaal nodig’ – > ‘zoek ze in de kast bij de keuken, je vindt wel iets’ en zo bezorgden moose en ik onszelf een relaxte dag, waarin we in plaats van rond te rennen gewoon met iedereen konden praten.

Om de oudere jongeren ook tevreden te stemmen, stelde ik voor aan enkele loslopende mannen of ze zin hadden om vuurtje te stoken. De neerslag had eventjes andere oorden opgezocht. J. (Jokes gade) en P. (Micheleeuws schat) lieten zich dat geen twee keer zeggen. Vereende krachten waren nodig om uiteindelijk onze groencontainer in te duiken om opgedroogd bamboerestant als lont te ontsteken. Fikken maar! Meteen ook een hoogtepunt voor de jongere jongeren die hier rondliepen. En nog wat later voor de rest die zich onder parasols (tegen de teruggekeerde regen) positioneerden. Dat niemand lostbarstte in Kumbaya, het is me nog een raadsel.
Het nadeel van een parasol is dat hij niet waterhoosbestendig blijkt. De carport by kaarslicht werd het sluitstuk van de dag. Naarmate de groep uitdunde, werden de architecten talrijker (ze vallen wel mee hoor, als ze lekker gegeten hebben) en verdrongen ze de ambtenaren van hun eerste plek. Margo veranderde van gedachte : ze was hier plots niet meer graag. We zullen je volgende keer niet meer zo genadeloos uitlachen, Margootje! Natuurlijk kan iedereens nummerplaat met dezelfde letters beginnen en toevallig nog een Jeep zijn ook. Joke deelde chips rond in een waston, smurf nootjes in een rugzak, March raaskalde over avondmarktjes aan zee die hij nu moest missen, Sterre boemelde sangria met fruit van eigen makelij en ik was gewoon gelukkig.

Moose was een beetje minder gelukkig na drie uur slaap en mijn gepor : “Opstaan, we moeten naar de bakker, appelsienen persen, ontbijt zoeken en tafel dekken.”
Allemaal de schuld van het joch van Sven. Hij maakte zijn voorspelling waar : om half zeven wakker zijn. Idem dito Sven. Meteen hadden wij een sinaasappelperser gevonden! Rotklussen doorschuiven is een gave. Tjonge, die moose is werkelijk niet te genieten als hij een tikkeltje slaap tekort komt, anders dan ik, heeft hij geen adrenaline om op te drijven, enkel gebrom. Daarom muisde ik er stilletjes tussenuit naar de bakker.
Wakkere en minder wakkere medebroeders druppelden verspreid binnen tijdens de volgende uren. Af en toe verdween er eentje of tweetje naar huis/een ander feestadresje/de koer.
Lang tafelen is een kunde die wij zonder moeite volhouden. Het morgenmaal ging vanzelf over in lunch en vieruurtje. Sja, Joke en huisband hadden nu eenmaal veel te vertellen. Om de hoop terug een beetje te vergroten verscheen March ook nog eens een keertje. Hij miste een fototoestel. Dat was toen we alweer buiten op het terras zaten in de zon. Zeg niet dat we niet flexibel zijn.

Zoals altijd vulden we met gemak een curverbak met vergeten spul. March mailde daags nadien nog dat hij ook nog een rooster vergeten is en ’s avonds merkte hij via dezelfde weg op dat ook zijn boodschappentas van de Spar hier nog ergens ten velde verbleef. En dat moet uw huis dan op papier zetten. Wel efkes nakijken of alle bakstenen getekend zijn. Sven hoopte dat zijn schoenen in de auto van zijn lief reisden, maar neen hoor, die weessleffers werden meedogenloos op onze mat achtergelaten. Net zoals de sokken van zijn nazaat. Sanseveria heeft voorraaddozen genoeg, want ze liet er twee bij ons en om zeker te zijn dat moose bij haar zoon komt spelen (V. vroeg moose) wisselde hij alvast zijn helikopter met de genegenheid van moose.

De familie Joke schonk nog een prent van de hand van de oudste dochter D. Verwijzingen naar -tig blogstukjes van moose en mij en een treffende gelijkenis van mijn toekomstige en een bijna treffende gelijkenis van mij (toch het oor) terwijl niemand van die luitjes ons ooit gezien heeft. Wauw.

(gastronomisch godwondergroene pothet grote oorroze bril – de dode katrecordpeperlijkstijfheid )

Aan alle mooie liedjes komt een eind en bij ons vloeide dat airke over in luid gesnurk op de zetel amper enkele minuten nadat de Joke-clan eigen horizonten ging opzoeken.

Om mezelf te beschermen tegen de dictatuur van de calorie, gaf ik de laatste stukjes taart mee met Joke. Wat zie ik de dag nadien weerom op de weegschaal? (We eindigen zoals we begonnen.) Op tweehonderd gram na één kilo eraf! Voor wie niet kan rekenen : 800 gram. ERAF! WEG! VERSCHWUNDEN IN DE KOSMOS! En de taart ook, toeme! Joke!

Bedankt allemaal!
Bedankt allen voor het gezelschap, de lekkere boef en al de rest!

Advertenties

41 Reacties to “Mi casa es tu casa”

  1. ariadnesdraad Says:

    Een leuk verslagje van een prettige bedoening ! Tot ziens bij de volgende ?

  2. Oon Says:

    Ik heb een hele dag aan jullie gedacht. Levenmetliv en yours truly hadden de datum omcirkeld, maar Adobes CS gooide ferm roet in het eten.

  3. zeezicht Says:

    Tof verhaal en leuke cartoon! en ja Moose is een beetje herkenbaar!

  4. chelone Says:

    Tweede poging :
    Leuke samenvatting van heel het gebeuren, daarop had ik gewacht.
    Weer eens proficiat, voor jullie beiden!

  5. blogmeeting ten huize Zapmoose « lees me Says:

    […]  invalshoeken: Eilish, Gudrun, Margo, Marjelle,  Micheleeuw, Pharailde, Stef en Zapnimf.  Nog in blijde verwachting van bloedstollende verhalen van Appelmoose, Juffrouw Sanseveria, […]

  6. Gudrun Says:

    Awel, ge hebt gelijk, ’t was wijs. En dat huis, tsja, het heeft echt wel iets! Behalve dan zijn ligging…

  7. Joke Says:

    Met weeral een schitterend verslag is de vrolijke puzzel bijna compleet!!!
    Deet? En ik die dacht dat je constant over dieet bezig was. Volgende keer voor ons ook een Deetdieet.
    Joke en huisband veel te vertellen? Op de momenten dat we er een woord tussen kregen, ja 😉
    Nog even een kleine correctie wat betreft de cartoon. Herken je je eigenste poezebeest Streepje niet? Nikske dode kat. Alleen de stapel handdoeken ontbreekt, maar zo visionair ben ik dan weer net niet. ‘k Ga me bij gelegenheid wel inschrijven voor het zesde zintuig. Vind je niet dat Mooses knieën op de strip een Marliesje Deckers behoeven? In’t echt schijnt hij af en toe last te hebben van zijn knieën. Dus, toch wel een goede interpretatie van dochterlief, dunkt me.
    Geen sorry voor de taart, hooguit een mercikes. Ze heeft gesmaakt! (‘k Ben wijselijk nog niet op de weegschaal gaan staan).

    • zapnimf Says:

      Ikke over diëten? Allez, hoe kom je daar nu bij? Alsof ik daar mee bezig ben. Uch uch…

      Ik ken nog een verhaal over vingers in een grasmachien… è è è? (heel hun familiesaga ken ik ondertussen. Tsss, woord tussenkrijgen.)

      Streepje lijkt heel erg op Poes en die is nooit op blog verschenen, zodus…
      Ben de roze bril vergeten. Even rechtzetten.

      Een Marlies Dekkers rond de knieën, is dat dan zoiets als een loden bol rond de enkel?

  8. margogogo Says:

    Je verslagje is redelijk compleet, Zap. Het beschrijft, met de nodige zijsprongetjes, (h)eerlijk hoe de sfeer was.
    Geen lezer die er nu nog aan twijfelt dat zo’n blogmeeting dikke fun is!

    PS 1: Ik zag die deet pas staan na de wandeling. En toen was ik nog te lam om hem te gebruiken. Dat die muggebeesten mij nu overkauwd hebben heb ik dus enkel en alleen aan mezelf te danken. En aan het feit dat ze daar ten uwen tuine en omstreken met veel te veel zijn.

    PS 2: jullie zijn slechte mensen, zo mij allemaal uitlachen. En dan nog niet eens achter mijn rug; ik zat er persoonlijk bij. Foei ende gemoestuschamen.

    PS 3: die 2 voorgaande PostScripti zijn geheel terzijde

  9. Eilish Says:

    Zei er onlangs iemand tegen mij dat mijn gat verdikt was, en zet jij dat dan breeduit op je blog … awel, ik vind het eigenlijk nog meevallen (ofwel moet ik nodig een bril)
    Een patent op blogmeeting-t-shirts zou dat lonen ?

    PS volgens mij wilden al die mensen die iets achterlieten gewoon een reden om nog snel eens terug te komen – mijn anti-allergiepilletjes – hatsjie – niet gevonden ?

    • zapnimf Says:

      Uw gat ziet er nog zeer patent uit. En over dat patent… in ieder geval een ideetje dat we kunnen meenemen naar latere evenementen.
      Sorry, geen pillen gevonden (hoe zien die eruit?), maar de kat kan sinds een paar dagen geweldig tegen zichzelf.

  10. micheleeuw Says:

    Die pot komkommers mogen jullie houden : gewoon in half water/half azijn gelegd. Dus zeer eetbaar, voor mij toch. 😉 Smakelijk ! Zo heb je al een pot voor wanneer je confituur maakt, of zo iets. 😀
    Nu weet ik weer waarom we niet zijn blijven slapen : we zouden nog niet thuis geweest zijn !
    Nogmaals heel hartelijke merci !

  11. Menck Says:

    Heerlijk verslag! Alsof ik er weer even bij was.
    Die muggenplaag bij jou ken ik, maar ik laat me jaarlijks inenten tegen die en andere krengen (pure noodzaak als tuinier, zeker als je dan nog eens snel allergische reacties ontwikkelt).
    Die cartoon is tof, maar duidelijk niet meer up to date. Ben jij vermagerd, zeg! Ik zag je foto bij Stef Flater en het was toch even schrikken. In zeer positieve zin, laat dat duidelijk wezen.

  12. Leen* Says:

    Ge zijt echt wel serieus aan’t azen op mijn kleed hé!?

  13. tijdtussendoor Says:

    Ik moest ook weer denken aan die ene keer dat ik erbij was, heerlijk!
    Plezant om te lezen x

  14. Marjelle Says:

    Leuk verslag en leuke meeting, Zapnimf, en de titel hebben jullie helemaal waar gemaakt, heel gastvrij! Lekker ook (zoals ik in m’n blog schreef) dat je je gang kon gaan en niet hoefde op te zitten en pootjes geven. 😉

  15. sterreklimt Says:

    weerom niks dan lof voor dit heerlijk evenement. Jammer van de afwezigen, dat wel. Hoewel: met nog meer onder de carport was vermoedelijk niet mogelijk.
    Ik kom altijd met plezier bij jullie B&B’en, Zap en Moose.

  16. de uitnodiging… | lees me Says:

    […] bij het bruidspaar in spé was uiteraard geen optie deze keer. De B&B was vlug […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s