Hoe een toeristische dienst voor eeuwig bij mij in het krijt komt te staan

    De geografie van Nederland is mij volstrekt vreemd. Uitgezonderd de strook die wij per fiets wel eens doorzoeken : die aan de noordelijke kant van de landgrens waartegen wij wonen. Daarnaast geraak ik ook zonder brokstukken tot bij mijn zus in Roosendaal, maar dan hebben we het zowat gehad.
Moose daarentegen, die mag regelmatig beroepshalve De Lage Landen doorkruisen om daar een aantal ambitieuze arbeidskrachten een introductie tot scrum mee te geven. Maar omdat hij helemaal een aardrijkskundige knoeier is inzake Europese wegenstelsels, is de geografie van Nederland hem ook compleet vreemd.

Waarmee ik net een overbodige alinea heb geproduceerd.

Kortom, laatste week schooljaar en hij moest drie dagen (woe-do-vrij) naar Utrecht. Naar het schijnt een mooie stad. Met grachten. En een Dom.
Ik wisselde mijn werkendonderdag met maandag, dwong moose tot een vrije dinsdag te nemen, vond dat ik wel zou passen in zijn hotelbudget dat hij doorgaans krijgt en huppakee, het vooruitzicht van een minitripje was geboren. Donderdag zou ik de trein terug naar huis nemen.

Dinsdag was een prachtige verkennersdag.

Wat we allerminst van woensdag konden zeggen : een druilerige dag.
Moose was werken. Ik hing het bordje -do not disturb- aan de deur, sliep uit tot over tienen en las verder in de laatste Nicci French tot laat. In de namiddag snuisterde ik allerlei hebbedingenwinkeltjes ondersteboven.

(Al de volgende foto’s zijn aanklikbaar voor groot en met de muis op de foto, krijg je mijn achtergrondcommentaar erbij)

      

’s Avonds vond ik ons een allerbest stundentenrestaurantje met een terras with a view. De koffie kregen we gratis, want een of andere onverlaat had een kauwgum achtergelaten op de bovenkant van onze tafel (die meteen verwijderd werd). Man, ik ben zowat verliefd op die stad en haar inwoners. En op haar personeel in winkels en horeca. Zo. Bovenaards. Vriendelijk.

Behalve dan in de ondergrondse fietsgarage waar we, het fietsend geweld stilstaand wilden kieken. Daar werden we er zonder pardon uitgeflikkerd. Die Molukker woonde vast nog niet lang genoeg in Utrecht om te weten hoe de rest van de stad het doet, omgaan met vreemde Belgjes die de toerist spelen. Als je Utrecht zegt, zeg je fiets. Fietsfietsfietsfietsfietsfietsfiets. En opletten dat je niet van je sokken gereden wordt door een berijder ervan. Bentenge merkte het eerder ook al op.

Geen parkeerplaats voor je auto te vinden, behalve als hij milieuvriendelijk is. Ook wat dat betreft, staan ze bij onze noorderburen toch al enkele voetjes voor.


Architectuur. (Ik word steeds korter, straks typ ik enkel nog de letter.)

   

S .

(Van Nijntje, Dick Bruna is van daar. Anne Frank, die is volgens mij niet van daar, het Achterhuis staat toch in Amterdam? Iets haasachtigs en huisachtigs. Klikken voor groot.)

      

Wil de toeristische dienst van Utrecht dan nu mijn opleukingsbijdrage voor hun stad storten?

Dag drie wilde ik mee naar het bedrijvencomplex alwaar mijn toekomstige zijn Agile training gaf. Als observatrice met fototoestel. (“Mij niet kussen hè!? Niet hè? Jij bent niet mijn vrouw hier.” Aldus de flauwe.) Tjonge tjonge, de privé heeft toch nog wat centen over hoor, als je die vergaderzalen bekijkt. En ik maar zwiepen met mijn gekregen badge voor iedere piepjesdeur. Cool! In het onderwijs mag ik blij zijn dat ik één sleutel krijg. Een digitaal bord zal voor 2030 zijn, onze inrichtende macht is zeer arm.

Maar how zeg. Mijn vent is zoooooo fantastisch is zijn professionele biotoop. Naast de Utrechtenaars ben ik ook weer helemaal verliefd op mijn eigenste bedgenoot. De foto’s zijn helaas wel bijna allemaal mislukt. Waarschijnlijk de liefdestrillingen die toen sidderden?

   

Tijdens de middagpauze bracht moose mij terug naar de stad (en ik was nog niet klaar met hem af te likken van adoratie) want des namiddags had ik een trein te vangen.

Een boottochtje over de oude gracht en al de waters die ermee een lus vormden later, spoorde ik weer naar huis om nog net op tijd ’s avonds een proclamatie mee te pikken van onze zesdeklassers.

Van mij mag ‘m daar nog eens opleiding gaan geven!
Of in Amsterdam. Dat lijkt me ook wel wat.
Nog suggesties?
Gors-Opleeuw moet –van horen zeggen– ook niet te versmaden zijn…

Advertenties

26 Reacties to “Hoe een toeristische dienst voor eeuwig bij mij in het krijt komt te staan”

  1. zapnimf Says:

    Mijn excuses als de foto’s niet helemaal op hun plaats staan. Achter de schermen geraakten ze wel met drie en met twee naast elkaar. Ik zie het niet zitten op opnieuw daaraan beginnen te klooien, wat een job zeg.

    (en nu niet allemaal gaan commentaren over standen van foto’s. Je mag ook iets over Utrecht, Nicci French, mijn erbarmelijke fototalenten, het water van de grachten, of Gors-Opleeuw zeggen.) Of iets anders.

  2. veerle Says:

    Parijs, Praag, Venetië, Barcelona…

  3. bentenge Says:

    Nu weten we gelijk voor welk fantastisch bedrijf die fantastische bedgenoot van jou werkt. 🙂 Ja, Utrecht was zo leuk toen ik er was. Zalig stadje.

  4. tijdtussendoor Says:

    Ik zat vorig jaar ook een paar keer op een Utrechts terras…niet te versmaden 😉

  5. Oon Says:

    Ik ken er die haast het loodje leggen als ze scrum horen vallen. Ik ben die wereld gelukkig op tijd ontvlucht.
    Als je in London of Dublin geraakt, dan wil ik wel een update.

  6. Leen* Says:

    Wie trok dan de foto van uw retestrak achtersteven als Moose werken was?
    Volgende date in simpele woordjes uitleggen wat scrum juist inhoudt aub, ik sta in’t BuSO voor een reden hoor! 😉

    • zapnimf Says:

      Dinsdag mocht mijn gat ervoor poseren en woensdag mocht ik dan binnen gaan snuisteren. (Allez, ook niet helemaal correct, maar ik vond dus soortgelijke winkeltjes. En de Xenos, ook fak jom.)

      Eigenlijk vind ik mijn reet nog een beetje tegenvallen. Daar wil ik nog 10 kg afgeknipt zien.

      Alsof wij de volgende date niks beters te bespreken hebben.

  7. margogogo Says:

    Nu las ik “een introductie tot ‘scum'”, goh.
    Utrecht…nog nooit geweest, moeten we eens doen, precies. Ziet er daar gezellig uit.

  8. Maja Says:

    ben er zaterdag ook geweest! Fijn stadje inderdaad. We zijn zelfs helemaal tot boven op de Dom gewesst, af en toe moet je de toerist kunnen uithangen.

  9. beeldenplukker Says:

    Da’s nu eens een objectief reisverslag waar ge goesting begint te krijgen !

  10. chelone Says:

    Scrum, een nieuw woord voor mij. Lijkt me erg ingewikkeld dat ‘flexibel beheren’ van softwareontwikkeling’.
    Toch nog even meegeven dat je er denderend goed uitziet!

  11. Affodil Says:

    Utrecht… al veel te lang geleden dat ik er nog eens was. Staat ook al veel te lang op het nog eens to do lijstje. Misschien moet ik mijn pc gewoon aanzetten met dit blog op het scherm. Als hinthinthint voor Manlief.

  12. micheleeuw Says:

    Ik kan weer reageren ! Hoera !
    Zeer blij dat je het zo aangenaam hebt geregeld. Voor herhaling vatbaar in een andere stad ? Kom naar Brugge en ik trakteer op koffie (thuis of in ’t Stad). 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s