Een alleraardigste bedriegster in een alleraardigst stadje

    Nog steeds in Utrecht, tijdens het flaneren naast de Oude gracht.

“Mevrouw, meneer, mag ik u wat vragen?
O? u bent niet van hier?”

(Jawel hoor, wij hangen altijd met ons fototoestelletje voor ons oog spiedend naar bouwwerken en een rugzakje op onze rug. Krrrshc.)

Een bolletjesgekleed en hevig gelippenstift vrouwtje ergens in de dertig, komt doelbewust onze kant uit. Immers, wij heten in ons parallel leven vraagbaak en informeerbalie.

“Ik kom net van mijn werk.
Nu zou ik u willen vragen of u een paar uur kunt missen.
Dit is geen grap.”

Mijn synapsen kregen dit geratel niet verbonden. Het was alsof mijn neuronen in de blender zaten. Om dit te verdoezelen zei ik beleefd : “Pardon?”

Met vertraging giste ik nog : “Het mensje heeft zichzelf buitengesloten en nu moeten wij een paar uur een deur gaan bewaken tot ze de sleutel op haar werk heeft gehaald.” Wat natuurlijk ook geen steek houdt, maar ik had op dat moment geen controle over mijn gammele gedachten.

Dus herhaalde leuk pluisjeshaar (dat had ze ook nog, wiebelhaar tot op de schouders) letterlijk :
“Ik kom net van mijn werk.
Nu zou ik u willen vragen of u een paar EURO kunt missen.
Dit is geen grap.”

Ze vroeg om geld. Ik had haar de eerste maal niet goed verstaan. Desalniettemin bleef ik het een bizarre combinatie van zinnen vinden. In zulke gevallen blijven wij wat schaapachtig naar de persoon tegenover ons loeren en wachten op een verhelderende uiteenzetting, waarom ze precies geld nodig heeft en wat dat met haar werk te maken heeft en waarom ze moet vermelden dat het geen grap is.

Precies op dit punt in deze vreemde interactie, keert een voorbijganger op zijn stappen terug en begint tegen het rodelippenvrouwtje met de opvallende blinkende schoentjes (dat had ze ook nog, rode lakschoentjes en kleine voetjes) uit te varen op een zachte beminnelijke manier :
“Mevrouw, eerder deze week kwam ik hier ook voorbij en toen deed u net hetzelfde. U wil deze mensen geld aftroggelen. U bent een bedriegster.”

Zij : “Neen, ik ben geen bedriegster, ik kom net van mijn werk.”

Hij : “U ziet er wel dan wel heel aardig uit, maar u bent gewoon een aardige bedotter, ik zag u al eerder. (Tot ons) Dat moet u niet doen hoor, houdt u uw geld bij voor zinniger zaken.”

Wij : Hopeloos in vertwijfeling onze hoofden als bij de tennis van de ene naar de andere draaiend.

Plots liep de amicale oplichtster door. Zonder poeha. (wat haar in onze ogen meteen schuldig maakte, weg vertwijfeling.)
En de echte attente man ook. Zonder onze ‘dank je wel’.

Dank je wel, onbekend heerschap.
Om je nek uit te steken.
Om ons vertrouwen in de mensheid terug aan te zwengelen.

Advertenties

47 Reacties to “Een alleraardigste bedriegster in een alleraardigst stadje”

  1. Stef den Flater Says:

    Dat zijn blijkbaar de nieuwe truken van de foor en eigenlijk zijn het nogal domme trucs. Ik heb er ook zo al tegen gekomen in Brussel en telkens krijg je een verwarde en onsamenhangende vraag al vroegen ze mij om geld voor de trein. In een station lijkt die vraag niet zo vreemd. Ik geef nog heel zelden geld en dan nog meestal aan muzikanten die op straat spelen en echt muziek kunnen spelen. Anderen loop ik straal voorbij. Een mens wordt na een tijdje zo. Toch na jaren in Brussel te werken.

  2. detoornigetjiftjaf Says:

    Zo iemand heb ik ook al ontmoet. Er was zelfs ooit iemand die mijn identiteitskaart vroeg om deze te gebruiken voor een sigarettenautomaat waar je moet bewijzen dat je ouder dan 16 bent. Vooral als je de trein neemt, kom je ze nogal eens tegen.

  3. Sven Says:

    Ik ben toch blij dat ik dat nog niet eerder meemaakte dan…

  4. Joke Says:

    ’t schijnt dat er ook zijn die het gewoon nemen zonder het eerst te vragen.

  5. planet of tine Says:

    Het is zoals met bedelaars, die zou ik ook geen geld geven, maar dan eerder een brood. Anders wordt het geld misschien toch gewoon opgezopen of opgerookt. Via mijn moeder ken ik zo iemand die zich uitgaf als bedelaar, terwijl hij in een weelderig appartement woonde.

  6. grietGriet Says:

    gekke mensen, die Ollanders.

  7. bentenge Says:

    Ik geef ook al lang geen geld meer. Aan niemand. Je kunt het immers nooit echt weten.
    Voor hetzelfde geld is het zelfs georganiseerde misdaad.
    Het strafste dat ik ooit voorhad. Staat een grijze mercedes in de weg op een afrit in Brussel.
    Ik rem maar stap niet uit. Komt die man tot bij mij.
    Vraagt hij of ik 50 euro kan missen voor benzine want hij moet dringend terug in Aachen geraken? Stel je voor.
    Meestal denk ik … ik betaal genoeg belastingen om een zeer sociaal systeem in stand te houden. Dat moet voldoende zijn.

    • zapnimf Says:

      Die ga ik ook eens proberen als de schuldeisers mij weer eens een afschrift toestuurt van ’t een of ander : ik geef al lang geen geld meer. Aan niemand. Nah!

      Ik denk dat ik best op te lichten ben, maar ze moeten er wel hun werk van maken natuurlijk, met een raar verhaal kom je er niet. (Hoewel, dat zullen we nooit weten. Zonder de tussenkomst van de voorbijganger had ik haar misschien mijn halve bankrekening wel overgeschreven.)

  8. Marjelle Says:

    Ik denk meestal bij mensen die om geld vragen, vaak verslaafden en/of daklozen, dat doe je niet voor je lol (beroepsoplichters uitgezonderd). Ik kan dus ook niet over dit vrouwtje oordelen, mss behoorde ze tot die laatste categorie. Kan me wel voorstellen dat je even perplex was door haar tekst. 😉
    En ja dus, ik geef vaak geld, koop bijna altijd de straatkrant (vind ik een goed initiatief, weet niet of dat ook in Belgie bestaat), want wie ben ik om te oordelen wat er wel en niet hun schuld is…
    Ook verslaafd zijn is niet iets waar je voor kiest lijkt mij of wat een benijdenswaardig bestaan is.

  9. Marjelle Says:

    Mijn reactie is verdwenen. :/ Verkorte poging 2.
    Vaak zijn mensen die om geld vragen, verslaafd en/of dakloos, ik denk niet dat iemand dit voor zijn lol doet (beroepsoplichters uitgezonderd), ik weet niet of dat vrouwtje met pluishaar tot de laatste categorie behoort.
    Kan me voorstellen dat je even raar stond te kijken toen ze haar tekst op je afvuurde. 😉
    En dus ja, meestal geef ik geld, bijna altijd koop ik de straatkrant (dat vind ik een goed initiaitief, weet niet of dat in Belgie ook bestaat), want wie ben ik om te oordelen over hoe het zover gekomen is en waarom…

    • zapnimf Says:

      Je reactie zat in de spam. Ze staat er nu terug bij.

      Ik ben over dat geld geven vraagstuk nog niet uit. Anderen in het reactieluik hebben ook wel een punt. Al moet ik stil bekennen dat ik de laatste dag wel enkele euro’s heb gegeven aan iemand die het vroeg. Om te kunnen overnachten bij het leger des heils. “Is dat dan niet gratis?” vroeg ik? “Neen, dat kostte (ojee, ik ben de prijs vergeten 15 euro?), maar de maaltijd was gratis. En toen moest ik lopen voor mijn trein.

  10. Menck Says:

    Ze verwarde je allicht met mevrouw Leemans. 😀

  11. zeezicht Says:

    Hier gebeurt het op de markt: zigeunerkinderen vragen aan bejaarden een euro en wanneer het goedgelovige mens de portemonnee bovenhaalt, verdwijnen ze vliegensvlug met de inhoud…

  12. bart Says:

    Ze stond vandaag in de AVEVE van Hillegem! Ze wou mij zogezegd korting geven op hondevoer en ik heb geeneens een hond! De frauduleuze bedriegster!

  13. veerle Says:

    Bedelaars geld geven houdt het bedelen in stand. Geen goed idee dus, vind ik.

  14. chelone Says:

    Het is geen bedriegster want ze komt van haar werk?

  15. Leen* Says:

    Maar allez, ik zou daar ook kei hard ingetrapt zijn, volgens mij!
    En ook: op zo’n momenten merk je dat Nederlanders vaak assertiever zijn dan wij.

  16. Affodil Says:

    Een vervolg op dat onsamenhangende verhaal wil nog wel eens als volgt gaan: goedgelovig en vrijgevig mens neemt geldbeugel uit handtas en nog vóór die opengeknipt is, is hij geknipt, foetsie, meegeritst, …

  17. micheleeuw Says:

    Wanneer iemand mij op straat om geld vraagt krijg ik direct argwaan. gelukkig was er die lieve ollander. 🙂

  18. margogogo Says:

    Ze zegt: “Ik kom net van mijn werk. Nu zou ik u willen vragen of u een paar euro kunt missen. Dit is geen grap.”
    Ze bedoelt:” gij ziet er een toerist uit, dus ik probeer efkes of gij mij zomaar geld zou geven omdat ik het mooi vraag en ook omdat ik er redelijk normaal en lieflijk uitzie”
    Ik zeg altijd: “get a job, ga doppen of ga graaien waar het geld zit. Maakt dat ge uit mijn ogen zijt of ik word kwaad”
    Kijk, er bestaat een systeem voor mensen die het minder goed hebben, en daar betalen we reeds met z’n allen voor. Nope, ik heb geen sympathie voor noch compassie met van dat soort luilakken die te tam zijn om op reguliere wijze aan geld te komen. Een bééte inspanning is toch niet teveel gevraagd, isit?

    • zapnimf Says:

      Volgens mij was dat bolletjeskleed en de blitse schoenen zoeken en de opmaak in felle kleuren al een hele inspanning hoor.
      (Gij zoudt een goeie Republikein zijn, bedenk ik zo ineens 😉 )

      Eigenlijk wist je niet dat ze dat regelmatig deed. Als ze mijn handtas pikken en ik moet thuis geraken per trein of bus, zou ik dat dus ook nog durven doen. Weliswaar met wel een geloofwaardige uitleg. Ofnee, ik zou gewoon liften.

    • Marjelle Says:

      Margogogo, als ik het goed begrijp ga je er dus van uit dat het uitkeringssysteem waterdicht is (geen enkel systeem is waterdicht, dus ook niet in België) 😉 en dat niemand tussen wal en schip valt, dat voedselbanken zoals in Nederland bv. een overbodig iets zijn waar mensen voor hun lol naar toegaan, dat er geen zwerfjongeren bestaan (meestal niet uit vrije keuze, maar op straat geschopt door hun ouders bv.) en verslaafden en/of psychiatrisch patienten die rondlopen en bedelen, maar die niet opgenomen kunnen worden en om allerlei redenen buiten het reguliere circuit vallen, en zo kan ik nog even doorgaan…
      Verder zeg je ‘dit soort luilakken die te tam zijn om op reguliere wijze aan geld te komen’ [we kennen geen van beiden die vrouw, maar soit] dan impliceer je dus dat er betaald werk is voor iedereen, want iedereen die wil werken kan werken, kortom al die vele werklozen in België zijn volgens jou gewoon allemaal te lui om te werken. 😉 http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120621_142
      En wat het onderhavige geval betreft, oplichters heb je overal in alle lagen van de bevolking, of het nu om dit soort praktijken gaat (voorzover ik dat op basis van dit verhaal kan beoordelen), de verzekering of de belasting oplichten (creatief boekhouden heet dat dan opeens), een kuisvrouw zwart voor je laten werken of zelf zwart gaan klussen bij iemand, diegenen die dat doen zijn dan dus ook medeverantwoordelijk voor het feit dat iemand niet op ‘reguliere wijze’ aan zijn geld kan komen. 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s