Ik denk dus ik ben. Ik ben dus ik stel uit.

Waarom begint een mens terug met schrijven voor een publiekje?

Misschien eerst : waarom stopt een mens met schrijven voor een publiekje? Het ligt niet aan het publiekje, het publiekje is steevast geweldig. Behalve als ik dt-fouten maak, dan is het publiekje streng. Terwijl ik gewoon een keer wil tonen dat ik ook maar mens ben. Falende mens. Maar het neigt weer naar onzin, ik roep mijzelf even tot orde. Orde antwoordt mijzelf even terug. Zap-zap.

Van zomervakantie wordt iemand als ik lui. Nog luier zelfs dan ik doorgaans al ben. De belichaming van ‘van uitstel komt afstel’, dat ben ik.
Ik ben dus ik stel uit.
Als ik denk dan ben ik. Vooral fleps, laks en schrijfschuw.

Om zulk een vadsige geest te huizen, moest ik mijn lichaam wel aanmanen om compenserend gezond te blijven. Dat groeide uit tot regelmatige plonspartijen van tweeërlei slag, crawl en schoolslag, en een huishouden gestoeld op fietstochtjes van en naar winkels en schoolse zaken. (twee en half uur foetsie van de dag)
Maar de ingedeukte spirit wilde meer dan alleen een behoorlijk gestel. En zijn eigenares wilde het tablet wel die bij het abonnement hoorde. Dus verscheen er op een banale septemberdag ineens een krant in huis. (twee uur per dag opgemaakt aan het niets. Zo inspirerend is DM toch ook niet. En fouten! Fouten!)
Voorts ontplofte de magnetron. Voor de twee keer reeds in mijn bloggend leven. De aardstralen zitten hier zeker gedrenkt in adhd.
Hoe dat voorval tijd in beslag neemt die eigenlijk beter aan bloggen besteed zou worden? Simpel : die microgolf is vervangen door een exemplaar waar je combi tegen mag zeggen. Het onwaarschijnlijke is gebeurd. Ik. Ben. Een. Bakkertje. Geworden. Van taart, koekjes en broodpudding, gratins en andere dingen met een korstje. (enkele uren per week).
Daarnaast liep ik ook nog een tikkeltje school. De rest van mijn leven werd opgevuld met spul uit de bibliotheek en de boekenboer. Oja, en tussendoor kregen moose en de kinderen ook nog wat aandacht.

De poetsvrouw op school vroeg me ooit : juf zap, heb jij ooit wel eens last van stress?
Wat bedoelt die? Uiteraard heb ik last van overbelasting. Er zijn maar 24 uren in een dag. Zeer ontoereikend voor het gesport, gelees, gebak en gevrij dat ik zou willen uitbaten. Dan sprak ik niet eens over mijn geknutsel met papier, tv, zin voor natuurexploratie en al die ontmoetingen met opdringerige blogwijven het voorbije half jaar.

Die sanseveria kan mij maar niet met rust laten.
Elke zien we gemiddeld toch een keer per twee maanden. Al is dat toch ook een beetje uit eigenbelang. We mochten bij haar logeren tijdens onze fietsvakantie in haar lieflijk stadje. Waar we afspraken met micheleeuw.
We leerden per toeval moeferkoe kennen op een huisconcert van Sven. TromBoone ook.
Dans door de dagen bracht een netsensei mee op datzelfde concert en alleman kocht een cd van een groepke dat ‘Sue me Charlie‘ heet. Behalve de wederhelft van pharailde, wiens deur we regelmatig platlopen.
Heidestappen in Limburg was dan weer een verrassing van Joke en haar man. De surprise zat ‘m in het aantal kilometers van het toertje. Zij blijven beweren dat het er 12 zijn, maar ik stel mij vragen bij hun inschattingsvermogen. Moose en ik zijn niet gewend van in het donker van boom naar boom te tasten tot we bij toeval de auto terugvinden. Dat Joke mieters lasagne en quiche kan laten ontstaan, maakt toch veel goed.
Voorts maakte ik kennis met een boeket kookgrieten : Ruimtevisser, Lies, Naaldjesendraadjes en afwaselke. Dat was allemaal bij Sanseveria te doen en er speelde een knolselder in mee.
Met lalena is het kunstig. Die neemt mooie foto’s van plassen. En de Kalmthoutse Heide. (foto’s onder zijn van haar)

Kalmthout

foto : Leen Massy

Kalmthout duin

foto : Leen Massy

Kalmthout rookpluim Doel

foto : Leen Massy

Huisvrouw is dan weer allesbehalve opdringerig, daar moet ik zelf binnenspringen als ik passeer van controlebezoekjes bij het UZA.
Als ik nog iemand vergat, mail en alvast sorry.
Zoals ik hierboven al zei : sociale contacten onderhouden is een vat vol spanning. Ratrace!

En vooral : aan iedereen moet ik dan zo uitgebreid mijn leven gaan vertellen. Elke keer opnieuw. En nog eens. En dan het vervolg, het mogelijke vervolg, het vervolg hoe het had kunnen zijn.
Soit. Jullie snappen dat ik mij al gauw een laptop kocht. (Andere reden om niet te bloggen: de huiscomputer crashte, de kinderpc swingt gelijk een schildpad, de laptop van mooses werk is door hem in gebruik. Als ik erop tokkel, jammert hij vanuit de zetel : “Jij wil nooit samen tv kijken.” Daar maak ik ter plekke een schurftig knorgeluid bij sè.)
Op die schoottaiwannees, kan ik dan één keer mijn verhaaltje vertellen. Daarna nooit meer.
Want zo ben ik wel : bescheiden als een narcissus.

Advertentie

26 Reacties to “Ik denk dus ik ben. Ik ben dus ik stel uit.”

  1. micheleeuw Says:

    Je zal het niet geloven maar ik heb van je gedroomd vannacht en wat zie ik vandaag ? Juist : je schrijfsels ! 🙂
    Wat ben ik blij dat je terug tijd hebt voor ons, je trouwe lezers. Aangezien ik ook nog zelden schrijf en nog veel achterstand heb bij het lezen, mag ik zelf niet oordelen.
    Julie bezoekje was zeer aangenaam en moeten we zeker nog eens herdoen, hé.

  2. Stef den Flater Says:

    Een druk leven is een heel goed excuus om niet te bloggen.
    Zelfs ik merk de fouten bij DM. Het is erg gesteld met die reporters.
    De volgende keer mijnheer Moose klaagt dat je nooit samen met hem tv kijkt, herinner hem er dan eens aan hoe lang het geleden is dat hij nog eens iets op zijn blog schreef.

  3. veerle Says:

    Bij mij is het eerder: ik blog dus ik stel (sommige andere dingen) uit.

  4. moeferkoe Says:

    Goh, en ik ben je leven alweer vergeten, vertel je het nog eens op een volgend huisconcert? (ik moet wel nog mijn babysit reserveren en mijn livingplek natuurlijk)

  5. zeezicht Says:

    Beste narcis… ik vraag mij toch af hoe jij er in slaagt om de magnetron te laten ontploffen?
    toch niet de kat erin gestopt zeker?

  6. elke Says:

    Komen jullie volgende zomer weer? Dan is er mogelijks een opgeknapte slaapplaats. Mogelijks ook niet. Dat lijkt me nog veel meer waarschijnlijk.

  7. pharailde Says:

    Van dat uitstellen kan ik nochtans ook behoorlijk meespreken 🙂
    En al chance dat ge ons deur af en toe eens platloopt – vrienden die op bezoek komen, da’s altijd een ideale deadline om een en ander eens gekuist te krijgen … Bij dezen, anderen mogen ook ons deur platlopen, en ge moogt ook afspreken om samen te komen

  8. Leen* Says:

    Terugkomen, ik had gevraagd om terug te komen, niet om te overdrijven!De snelheid waarmee gij ineens stukjes op het www zwiert, is ongezien, ik begin u van doping te verdenken!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: