De fiasco van juf fantastico

  

    Uw zapnimf kantelt de laatste tijd wat onder de balen hooi op haar kookenetenvorkje, om de verhoudingen meteen vanaf het begin duidelijk te stellen.
Geen schuldige om af te troeven, want dat ben ikzelf. Kleinzerige ikzelf. En mijn voortvarend professioneel gekwebbel :
“Dat doe ik wel even.”
“Neenee, dat materiaal flans ik voor jullie in elkaar.”
“Kloklezen? Doelstellingen? Vergaderen erover met de tweede graad? Komt in orde.”
“Of ik die socio-emotionele vaardigheden en die toekaweek eromtrent wil uitschrijven? Startmoment, slotmoment, vierhonderd boekjes maken en nieten? Uiteraard.”
“Kijk, het opzoekwerk neem ik voor mijn rekening, ik lijst een aantal spellen op, maar dan moet je er wel in de klas rond werken.”
“Jaja, tegen gisteren!”
   
Wil ik indruk maken op iemand? Ja.
Wil ik mij beter voordoen dan ik onder het oppervlak ben? Ja.
Wil ik doen uitschijnen dat ik juf fantastico ben? Ja.
   
Goed, maar dat wil ik allemaal al jaren en nog nooit kwam ik in de buurt van de leerkracht zoals hij in mijn functieomschrijving uitgeschreven staat. (Dan moet je daadwerkelijk hyper, super en perfect zijn. En een eenzame ouwe vrijster.)
   
Het zit zo. Mijn collega zorgcoördinator beleeft spannender tijden dan je iemand toewenst. Haar mans leven heeft de afgelopen maand al meer keren aan een zijden draadje gehangen. In een steriele kamer wacht hij na de chemo op stijging van zijn witte bloedcellen. Bezoek krijgen (lees : ziektekiemen) is niet evident, ook niet van zijn vrouw. Die zoekt op school nog afleiding om niet hele dagen hoeven te piekeren.
Wat doet een zapnimf dan? Die probeert haar een beetje te ontlasten en neemt wat extra taakjes mee naar huis. Allemaal leuke inventieve werkjes. Rekbaar tot in het oneindige. Het oneindige betekent in mijn geval dat ik de laatste weken het eerste deel van de nacht nog heb mogen meemaken. Hoera voor de nieuwe laptop en zijn chique versie van word!
   
                                                                                             retreyuoeruri
                                                                                     lqsdjfoariuenvdsjfzoierja
                                                                                sdfjvvnvlqldlffoqzejvnnvlqkefizlsdi
                                                                            dfqsdlfa^^^v,fmaoraùa555mdskfv,pppp,v
Gisteren echter, kreeg ik dit :                               dfnvvnlaakaeazme,dcfo,cpqsjpfrjazeirjazejrpj
                                                                      fkvnmrjazoiuràu’&spijf”a)çr'(çufpg,jfv,zk,dv  vùqùqaù
                                                                         ifjqson,cosvnqpfjzoaijeràajelkdsfon,fciàjtreo
                                                                           llidjfnv novez’rhja’àrjfsnkvnskaljnfoazrhjl
   
Te wijten aan iets met voorhoofd, toetsenbord en slaap. Dit alles voor half negen ’s avonds.
   
Het moet van voor 1975 geleden zijn, maar uw zapnimf lag in de vroege avond reeds in de armen van Morpheus. Tevens lang geleden, de tijd dat ik nog borstvoeding kreeg ofzo, maar uw zapnimf ontwaakte om half vijf, geholpen door een wekker want de typklus moest uiteraard wel tot een goed einde gebracht worden.
Takketakketak takketakketak… mijn energie bruiste, stoomde en kolkte. Als je met dynamiek kon bakken… vijf taarten! Wat zeg ik? Tien taarten! Met fruit en zo’n schabouwelijke foto van een zuigeling erop en een kader van toefjes slagroom eromheen! Voor honderd man!
   
Tot de batterij plots ‘ploef’ zei. Ik keek naar de elektrische kabel (naast mij op de grond, duh-uh) alsof al die vlaaien tesamen in mijn aangezicht werden gesmeten. Pleite, al mijn ongesavede lijnen denkarbeid.
Om mijn mond het krijsen te verhinderen, stak ik er alras een sigaret in en onder een duistere carport gebruikte ik de eiken balken als stootkussen voor mijn kopkruin.
Zelfmutilatie voor niks. In tegenstelling tot de oude – weg is weg – pc, bleek de deze na heropstarten op elentriek toch op je vorig scherm terug te komen. Ik voelde de bloedstromen weer op gang komen.
En ’t ging vooruit.
’t Ging vooruit. 
Het ging verbazend goed vooruit!
   
Tegen zevenen, als de zapclan een ontbijthap kwam wegmoffelen, triomfeerde uw zapnimf haar laatste alinea in d’r gmail. Op school zou ze dit dikke bestand, nog voor de schoolbel tingt, afprinten (veel printers ten huize zapmoose, maar geen enkele die doet waarvoor hij gemaakt is) en verspreiden onder de confraters. Gadseminéé, wat was ze toch geweldig!
   
Welke fratsen ze ook uithaalde met opslaan en afdrukken, computer says no.
Zacht aaien, bezeten rammen : computer says no.
Zap says : “Aaaaaaaaaargggh!”
En : “Godverdoeme!”
   
Lichtelijk uit mijn hum liet ik een briefje achter in het pc-lokaal aan de ICT-kerel :
“Nen verpletterende uppercut voor diegene die ervoor gezorgd heeft dat ik mijn bestanden niet kan openen, laat staan afprinten! Ik zit hier vanaf achten te klungelen, straks wurg ik iemand!
Oja, David, mijn mail staat nog open, wil jij eens proberen…?”
   
David gaf me nadien mijn muilpeer terug : Zaptrien, jij hebt dat in een nieuwere versie word (docx) thuis getypt, ons ouw krel herkent dat niet. Sja, spijtig, afdrukken zal niet voor vandaag zijn.
   
Ik weet niet meer wat, maar toen deed ik iets theatraals.
En morgen ga ik een printer kopen.

Advertenties

22 Reacties to “De fiasco van juf fantastico”

  1. zeezicht Says:

    Het zal je maar gebeuren!
    Maar ondertussen is je kiek verteerd.

  2. Blah Says:

    Kijk, weer iets bijgeleerd: docx is dus de directory van de nieuwe word??? welwelwel…. ik vroeg me dat al af toen ik van the Boss een docx toegestuurd kreeg. En dat gaat niet open in de ouwe versie van word? Ooooh, ook fijn als ik eens een docx’je ga doorsturen naar huis om hier verder aan te werken… zalig, die PC’s.
    En trouwens: dat gedoe met mijn lelletjes had niks te maken met oorbelletjes, dat was gewoon tijdens een gesprek met die mens, dat hij uit beroepsmisvorming kijkt naar de handen/vingers en lelletjes van dames. vandaar zijn opmerking. 😀

  3. Agnes Says:

    Ik zie dat jij ook van de geneugten van dat ‘schoon leven’ van die van ’t onderwijs mag genieten. Zalig niet? Probeer bij een volgend stresssssss-moment eens te bedenken hoeveel mensen daar jaloers op zijn. Wie weet helpt het.

  4. elke Says:

    Ocheere ja, da’s toch wel iets met dat word altijd. Heb vroeger ook nog zoiets meegemaakt maar was er wel niet vroeger voor opgestaan.
    In de tijd van de goeie ouwe typmachines hadden we dat natuurlijk niet gehad. Dan zat je gewoon met twee gebroken vingers.

  5. micheleeuw Says:

    Als dat werk en toch niet tijdig kunnen mee stoefen ? Om groen van te worden !

  6. De Gentse Zwijger Says:

    Ach, op zo’n stressmomenten voel je pas echt dat je leeft. Toch?

  7. sneeuwkoningin Says:

    ik kan je zo begrijpen
    werd al groen bij het lezen van je stukje…

  8. Michel Vuijlsteke Says:

    Mmm. Je kan natuurlijk in de nieuwe Word ook saven als gewone doc.

    Of zeggen aan de ICT-pipo dat hij het docx-conversie-ding voor oude Word op school installeert.

  9. hildeken Says:

    ja opslaan in word 2003 i.p.v. 2007; dan kun je ’t openen in word 2003.. ’t is maar ‘ne weet maar weet het maar eens allemaal, hé

  10. tom Says:

    dag mevrouw zapnimf,
    ik wilde je even laten weten dat ik je lees. ik noteer alle in het oog springende woorden die ik tegenkom in jouw stukjes in een schmützig, quasi-artistiek boekje. én dat zijn er al wat kan ik je vertellen:
    dansmovementen, titsen, frisuur,gezwind, usurperen (waarom heb ik er moeite mee dit woord fatsoenlijk uit te spreken?), degusteren,derangeren,exigeant, spitant (vind ik volgens mij de mooiste), broebelen, ketelmuziek etc.
    zo! wat een feest!
    van geen één schrijver heb ik zoveel worden geroofd als van jou. ik zit nu nog in jouw leefwereldje van half januari 2007, dus het duurt nog even voordat ik in jouw heden ben.
    ik wilde eigenlijk een geruisloze lezer zijn. ééntje die zijn kuchjes inslikt, en wiens parfum niet al te penetrant is, maar aangezien je aangeeft dat je het -ik citeer niet letterlijk- fijn vind om interactie te hebben met je lezers, compileer ik nu even een skriebeltje.

    ik vind dat je riesig spítant schrijft (kan ik dat zo zeggen?)

    (lees je ook graag boeken van Arnon Grunberg? niet dat ik er van houd om over literatuur te praten, heur)

    lieve groeten,

    Tom

  11. Savooi Says:

    Leve goed getimede sigaretten!
    David had kunnen suggereren om het bestand via bijvoorbeeld http://www.freepdfconvert.com/ om te zetten in een PDF-ke, en die dan door de printer te jagen (als er iets geïnstalleerd is om PDF’s te openen toch). Hij had misschien de Held van de Dag kunnen zijn!
    Sjapokes @Zapnimf trouwens, zorg dat je eigen batterij ver van een ploef-moment blijft.

  12. vandepotgerukte Says:

    Waar is de tijd van de stencils denk ik dan weemoedig.

    Was getekend

  13. veerle Says:

    Oh jee, ik leef met je mee!

  14. madameblogt Says:

    Zoveel tegenslag! Om de muren op te lopen. Er tegen bonken mag ook, maar dat is een beetje pijnlijker, nietwaar?

  15. tricky Says:

    wow, ga hier nog es komen lezen…
    wat schrijf je dat ‘beeldend’… zie het hele tafereel zich zo voor mijn ogen afspelen…
    en vraag me vol schuldgevoel af of ik mijn collega’s nu met dezelfde taferelen opzadel, aangezien ik zelf al een tijdje buiten strijd ben, eh…?! maar nee, er is vervanging voor mij, en ik was toch diegene die geen ‘neen’ kon zeggen…?!
    hm, ja, de zorg, daarin vergeet je nogal eens voor jezelf te zorgen hé, wat zorgen we toch goed!
    maar je hemel lijk je me al verdiend te hebben hoor!

    tot lees…
    tricky

  16. Margo Says:

    En was’t voor de rest een beetje plezant? *grijns*
    Tips om te converteren heb je intussen genoeg nu, ‘k hoop dat dit je nooit meer zal overkomen.
    Ne mens met een gouden hart, de goedheid zelve, doet dan iets voor een ander en dan werkt de technologie je tegen. ’t Is om al uw blonde krollen uit te trekken.

  17. Blah Says:

    Jawel jawel… ik ga ook tot die ambetante op straat rijdende terroristen behoren… en ik laat mijn sporen achter hè Zap, let dus op als ge veel drek in uw straat ziet liggen, … 😀

  18. zapnimf Says:

    @Zeezicht : Neen, als ze kon, ze kroop door mijn keelgat terug naar boven! Frustratie!

    @Blah : Zwijg over docx!

    @Agnes : O maar, doorgaans zou ik ook jaloers zijn op mezelf hoor. Die nacht en morgen heel efkes niet.

    @Elke : En vijf pottekes typ-ex te knoeien!

    @Micheleeuw : Inderdaad. Niet kunnen stoefen is afgang.

    @De Gentse Zwijger : Ik voel dat evengoed met een grote marsreep voor de tv hoor, maat.

    @Sneeuwkoningin : Dat gaat goed bij mijn paars.

    @M.V. : Dat had gekund. Als ik dat geweten had toen ik nog geen twaalf kilometer verwijderd zat van mijn pc.
    En dat had ook gekund. Als hij niet volgeboekt zat met dringender dingen. Af en toe moet die mens ook nog wat werken.

    @Hildeken : Nu weet ik het ook. 🙂

    @Tom : Dag meneer Tom. De ijdeltuit in mij heeft niet de minste intentie om te verhullen dat zoveel lofzang mij blijmoedig stemt, maar mijn nekvel zit al strak genoeg. Zolang u mij geen losgeld vraagt, mag u gerust doorroven.
    Arnon Grunberg? Laat ons het erop houden dat ik enkele boeken van hem heb. Ze staan nog in de leeswachtrij (sommige al drie jaar). En die ene die ik dan wel al tot mij genomen heb, was onder een pseudoniem geschreven.

    @Savooi : David heeft dat gezegd, maar zoals altijd bestaat er nog die discrepantie tussen zeggen en doen. Hij zei er ook nog bij dat de lay-out dan wel eens durft te veranderen.
    (Enne, ondertussen ben ik eigenaar van ene heel schone laserprinter, ipperdepip!)

    @Vandepotgerukte : Hou uw weemoedigheid bij! Vieze vingers, onduidelijke kopies en vettigheid troef. Toch maar niet.

    @Veerle : Dankuwel! Maar maar, het kan altijd nog erger natuurlijk. Ik ben immers niks kwijt, alleen wat tijd.

    @Madame : De balken onder de carport volstonden voor de rest van de week.

    @Tricky : Schuldgevoelens zijn uitvindsels die tot niks dienen. Ik heb over je buiten strijd gelezen. Beterschap!

    @Margo : Ik heb nog een paar blonde krollen laten zitten, kwestie van in tijden van pech toch nog koket voor de dag te komen.

  19. Hannah Says:

    Geniet van je nieuwe aanwinst! Blijkbaar geen overbodige luxe.

  20. vandepotgerukte Says:

    U als vrouw bent fantasticA

    Was getekend

  21. zeezicht Says:

    Aha! Proficiat met je aanwinst (nu had je toch een goed excuus om er ene te kopen hé?)

  22. zapnimf Says:

    Olalaaa. Ik heb er wat klokjes, werkblaadjes en onzinnige dingen mee afgeprint. Een genot! Een genot zeg ik u!

    @Vandepotgerukte : Blij dat we het eens zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s